tĕro Copy link Outline I. Lit. . ...A. In gen.B. In partic.1. To rub grain from the ears by treading ...2. To cleanse or beautify by rubbing, ...3. To lessen by rubbing, to rub away; to wear away by use ...4. Of persons, pass., to be employed in. occupied with ...5. To tread often, to visit, frequent a way or place6. In mal. part.II. Trop. .A. To wear away, use up, i. e. to pass ...B. To expend, employC. To exert greatly, exhaustD. Of language, to wear out by use, i. e. ...E. To tread under foot, i. e. to injure ...A. Prop. of a road or way, oft-trodden ...B. Fig.1. Practised, expert2. Of language, used often or much, familiar ... ⓘtĕrō: pres ind act 1st sg • tĕro, trīvi, trītum, 3 (perf. terii, acc. to Charis. p. 220 P.; perf. sync. tristi, Cat. 66, 30), v. a. [root ter; Gr. τείρω, τρύω, τρίβω, to rub; cf. Lat. tribulare, triticum; akin to τέρην, tender, Lat. teres], to rub, rub to pieces; to bruise, grind, bray, triturate (syn.: frico, tundo, pinso). I. Lit. (mostly poet. and in post-Aug. prose). A. In gen.: num me illuc ducis, ubi lapis lapidem terit? (i. e. into a mill), Plaut. As. 1, 1, 16: lacrimulam oculos terendo vix vi exprimere, Ter. Eun. 1, 1, 23: teritur lignum ligno ignemque concipit attritu, Plin. 16, 40, 77. § 208: sed nihil hederā praestantius quae teritur, lauro quae terat, id. ib.: aliquid in mortario, id. 34, 10, 22, § 104: aliquid in farinam, id. 34, 18, 50, § 170: bacam trapetis, Verg. G. 2, 519: unguibus herbas, Ov. M. 9, 655: dentes in stipite, id. ib. 8, 369: lumina manu, Cat. 66, 30: sucina trita redolent, Mart. 3, 64, 5: piper, Petr. 74: Appia trita rotis, Ov. P. 2, 7, 44: cibum in ventre, i. e. to digest, Cels. 1 praef. med. — Poet.: labellum calamo, i. e. to rub one's lip (in playing), Verg. E. 2, 34: calcemque terit jam calce Diores, treads upon, id. A. 5, 324: crystalla labris, Mart. 9, 23, 7.— B. In partic. 1. To rub grain from the ears by treading, to tread out, thresh: frumentum, Varr. R. R. 1, 13, 5: milia frumenti tua triverit area centum, Hor. S. 1, 1, 45: area dum messes teret, Tib. 1, 5, 22: teret area culmos, Verg. G. 1, 192; cf.: ut patria careo, bis frugibus area trita est, i. e. it has twice been harvest-time, Ov. Tr. 4, 6, 19.— 2. To cleanse or beautify by rubbing, to smooth, furbish, burnish, polish, sharpen (syn.: polio, acuo): oculos, Plaut. Poen. 1, 2, 103: crura mordaci pumice, Ov. A. A. 1, 506: hinc radios trivere rotis, smoothed, turned, Verg. G. 2, 444: vitrum torno, Plin. 36, 26, 66, § 193: catillum manibus, Hor. S. 1, 3, 90: tritus cimice lectus, Mart. 11, 33, 1.— 3. To lessen by rubbing, to rub away; to wear away by use, wear out: (navem) ligneam, saepe tritam, Plaut. Men. 2, 3, 52: hoc (tempus) rigidas silices, hoc adamanta terit, Ov. Tr. 4, 6. 14: ferrum, to dull, id. M. 12, 167: mucronem rubigine silicem liquore, Prop. 2, 25 (3, 20), 15: trita labore colla, Ov. M. 15, 124: trita subucula, Hor. Ep. 1, 1, 96: trita vestis, id. ib. 1, 19, 38: librum, i. e. to read often, Mart. 8, 3, 4; 11, 3, 4; cf.: quid haberet, Quod legeret tereretque viritim publicus usus? Hor. Ep. 2, 1, 92: pocula labris patrum trita, Mart. 11, 12, 3: ut illum di terant, qui primum olitor caepam protulit, crush, annihilate, Naev. ap. Prisc. p. 681 P.— 4. Of persons, pass., to be employed in. occupied with: nos qui in foro verisque litibus terimur, Plin. Ep. 2, 3, 5: litibus, id. ib. 10, 12, 3.— 5. To tread often, to visit, frequent a way or place (cf.: calco, calcito): angustum formica terens iter, Verg. G. 1, 380: iter propositum, Prop. 2, 30 (3, 28), 14: Appiam mannis, Hor. Epod. 4, 14: viam, Ov. A. A. 1, 52; Lucr. 1, 927: via trita pede, Tib. 4, 13, 10: ambulator porticum terit, Mart. 2, 11, 2: limina, id. 10, 10, 2: mea nocturnis trita fenestra dolis, Prop. 4 (5), 7, 16. nec jam clarissimorum virorum receptacula habitatore servo teruntur, Plin. Pan. 50, 3: flavaeque terens querceta Maricae Liris, Claud. Cons. Prob. et Olybr 259. — 6. In mal. part.: Bojus est, Bojam terit, Plaut. Capt. 4, 2, 108; so Prop. 3, 11 (4. 10), 30; Petr. 87. — II. Trop. (freq. in good prose). A. To wear away, use up, i. e. to pass, spend time; usu. to waste, spend in dissipation, etc. (syn.: absumo, consumo): teritur dies, Plaut. Truc. 5, 20: diem sermone terere segnities merast, id. Trin. 3, 3, 67: naves diem trivere, Liv. 37, 27, 8: tempus in convivio luxuque, id. 1, 57, 9: tempus ibi in secreto, id. 26, 19, 5: omnem aetatem in his discendis rebus, Cic. de Or. 3, 31, 123: teretur interea tempus, id. Phil. 5, 11, 30: jam alteram aetatem bellis civilibus, Hor. Epod. 16, 1: omne aevum ferro, Verg. A. 9, 609: spe otia, id. ib. 4, 271: otium conviviis comissationibusque inter se, Liv. 1, 57, 5. — B. To expend, employ (late Lat.): qui operam teri frustra, Amm. 27, 12, 12. — C. To exert greatly, exhaust: ne in opere longinquo sese tererent, Liv 6, 8, 10: ut in armis terant plebem, id. 6, 27, 7.— D. Of language, to wear out by use, i. e. to render common, commonplace, or trite (in verb finit. very rare, but freq. as a P. a.): jam hoc verbum satis hesterno sermone trivimus, Cic. Ac. 2, 6, 18: quae (nomina) nunc consuetudo diurna trivit, id. Fin. 3, 4, 15.—* E. To tread under foot, i. e. to injure, violate a thing: jurata deorum majestas teritur, Claud. in Rufin. 1, 228. — Hence, P. a.: trītus, a, um. A. Prop. of a road or way, oft-trodden, beaten, frequented, common: iter, Cic. Phil. 1, 3, 7: via, id. Brut. 81, 281: quadrijugi spatium, Ov. M. 2, 167. — Sup.: tritissima quaeque via, Sen. Vit. Beat. 1, 2. — B. Fig. 1. Practised, expert: tritas aures habere, Cic. Fam. 9, 16, 4; so id. Brut. 32, 124.—Comp.: tritiores manūs ad aedificandum perficere, Vitr. 2, 1, 6. — 2. Of language, used often or much, familiar, common, commonplace, trite: quid in Graeco sermone tam tritum atque celebratum est, quam, etc., Cic. Fl. 27, 65: nomen minus tritum sermone nostro, id. Rep. 2, 29, 52: ex quo illud: summum jus summā injuriā factum est jam tritum sermone proverbium, id. Off. 1, 10, 33.—Comp.: faciamus tractando usitatius hoc verbum ac tritius, Cic. Ac. 1, 7, 27: compedes, quas induere aureas mos tritior vetat, Plin. 33, 12, 54, § 152.
tĕrō Copy link Outline 1 frotter : se frotter les yeux ; on frotte le bois contre ...2 frotter de manière à polir, polir : polir, façonner des rayons pour ...3 frotter de manière à enlever la balle, battre le blé :4 frotter de manière à broyer, triturer, broyer : broyer qqch. dans un ...5 frotter de manière à user, user, émousser : le temps use le ...6 frotter souvent de ses pas = fouler souvent un lieu : route ...7 =8 [fig.]a) consumer, user : user sa vie à apprendre cela ; cependant le ...b) user, épuiser : user la plèbe à des guerres, cf.c) employer souvent : se servir souvent d'un mot ; [d'où] rendre banal, ... ⓘtĕrō: pres ind act 1st sg • tĕrō, trīvī, trītum, ĕre (cf. τείρω), tr., 1. frotter : oculos Ter. Eun. 68, se frotter les yeux ; teritur lignum ligno Plin. 16, 208, on frotte le bois contre le bois ; calamo labellum Virg. B. 2, 34, frotter ses lèvres sur le chalumeau = jouer du chalumeau 2. frotter de manière à polir, polir : radios Virg. G. 2, 444, polir, façonner des rayons pour des roues, cf. Plin. 36, 193 ; crura pumice Ov. Ars 1, 506, s'épiler les jambes avec la pierre ponce ; catillum Evandri manibus tritum Hor. S. 1, 3, 90, plat poli par le frottement des mains d'Évandre = en usage depuis longtemps 3. frotter de manière à enlever la balle, battre le blé : Varro R. 1, 13, 5 ; Virg. G. 1, 192 ; Hor. S. 1, 1, 45 ; Tib. 1, 5, 22 4. frotter de manière à broyer, triturer, broyer : aliquid in mortario Plin. 34, 104, broyer qqch. dans un mortier ; aliquid in farinam Plin. 34, 170, réduire en farine ; teritur baca trapetis Virg. G. 2, 519, l'olive se broie sous le pressoir 5. frotter de manière à user, user, émousser : tempus adamanta terit Ov. Tr. 4, 6, 14, le temps use le diamant ; corpus ferrum terebat Ov. M. 12, 167, son corps émoussait le fer ; trita labore colla Ov. M. 15, 124, cous des bœufs usés par le travail [sous le joug], cf. Hor. Ep. 1, 1, 96 || librum Mart. 8, 3, 4, user un livre à force de le manier, le lire souvent, cf. Hor. Ep. 2, 1, 92 6. frotter souvent de ses pas = fouler souvent un lieu : via trita pede Tib. 4, 13, 10, route souvent foulée ; Appiam mannis terit Hor. Epo. 4, 14, il use, il fatigue avec ses chevaux la voie Appienne, cf. Mart. 2, 11, 2 ; 10, 10, 2 || angustum formica terens iter Virg. G. 1, 380, la fourmi foulant un étroit sentier 7. = futuere Pl. Capt. 888 ; Prop. 3, 11, 30 ; Petr. 87, 8 8. [fig.] a) consumer, user : in his discendis rebus ætatem Cic. de Or. 3, 123, user sa vie à apprendre cela ; teretur interea tempus Cic. Phil. 5, 30, cependant le temps s'usera || [simplt] employer, passer le temps : Liv. 1, 57, 5 ; 26, 19, 5 ; 27, 3, 1 || au pass.: in foro terimur Plin. Min. Ep. 2, 3, 5, nous nous usons, nous usons notre vie au barreau, cf. Plin. Min. Ep. 8, 12, 3 ; b) user, épuiser : in armis plebem Liv. 6, 27, 7, user la plèbe à des guerres, cf. Liv. 6, 8, 10 ; c) employer souvent : verbum Cic. Ac. 2, 18, se servir souvent d'un mot ; [d'où] rendre banal, commun : Cic. Fin. 3, 15 ; v. tritus. ➳ pf. terui Char. 248, 4 ; sync. tristi Catul. 66, 30.
tero Copy link ⓘtĕrō: pres ind act 1st sg TERO trîui, trîtum, ere. [τρίβω, κατατρίβω, θρυλλίζω] Fricare, tundere. […] 🗁 Page Scan .