Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (4 entries · 19 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

sustentōs: perf part pass masc acc pl

• sustĭnĕo, tĭnŭi, tentum, 2, v. a. [subs for sub, and teneo], to hold up, hold upright, uphold, to bear up, keep up, support, sustain (syn. fulcio).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: onus alicui, Plaut. As. 3, 3, 68: quantum hominum terra sustinet, id. Poen. prol. 90; id. Men. 1, 1, 13: cum Milo umeris sustineret bovem vivum, Cic. Sen. 10, 33: arma membraque, Liv. 23, 45, 3; Curt. 6, 1, 11; 7, 5, 8: infirmos baculo artus, to support, Ov. M. 6, 27: furcis spectacula, Liv. 1, 35, 9: ingenuā speculum manu, Ov. A. A. 2, 216: fornice exstructo, quo pons sustinebatur, Auct. B. Alex. 19, 4: manibus clipeos et hastam Et galeam, Ov. H. 3, 119: vix populum tellus sustinet illa suum, id. ib. 15 (16), 182: lapis albus Pocula cum cyatho duo sustinet, Hor. S. 1, 6, 117: vas ad sustinenda opsonia, Plin. 33, 11, 49, § 140: aër volatus alitum sustinet, Cic. N. D. 2, 39, 101: lacus omnia illata pondera sustinens, bearing on its surface, Plin. 6, 27, 31, § 127: ecce populus Romanus universus veluti duobus navigiis inpositus binis cardinibus sustinetur, id. 36, 15, 24, § 119: domum pluribus adminiculis fulcit ac sustinet, Plin. Ep. 4, 21, 3: se, to support one's self, hold one's self up, stand, etc., Caes. B. G. 2, 25; so, se a lapsu, Liv. 21, 35: se alis, Ov. M. 4, 411. —
    2. B. In partic., to hold or keep back, to keep in, stay, check, restrain, control, etc. (syn.: refreno, supprimo, moror): currum equosque, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 21, 3: currum, id. Lael. 17, 63 (v. infra, II. B. 3.): equos, Caes. B. G. 4, 33: remos, Cic. Att. 13, 21, 3: manum, Ov. F. 5, 302: sustinet a jugulo dextram, Verg. A. 11, 750: a jugulo nitentem sustinet hastam, Stat. Th. 2, 648: flumina Threiciā lyrā, Prop. 3, 2, 2 (4, 1, 42): nunc agendo, nunc sustinendo agmen, Liv. 25, 36, 1: aliud simile miraculum eos sustinuit, id. 5, 39, 2: signa, id. 31, 24, 8: gradum, Ov. F. 6, 398: perterritum exercitum, Caes. B. C. 1, 71: se, Cic. Tusc. 4, 18, 41; Val. Fl. 3, 100: se ab omni assensu, i. e. to refrain, Cic. Ac. 2, 15, 48: se a respondendo, id. ib. 2, 32, 104. — Poet.: celeres vias, i. e. to halt, Sen. Hippol. 794.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to uphold, sustain, maintain, preserve: dignitatem et decus civitatis, Cic. Off. 1, 34, 124: causam rei publicae, id. Fam. 9, 8, 2; cf.: causam publicam, id. Div. in Caecil. 8, 27: exspectationem, id. Off. 3, 2, 6: tris personas unus sustineo, characters, id. de Or. 2, 24, 102: personam magistri, to personate, Suet. Gram. 24: quid muneris in rem publicam fungi ac sustinere velitis, Cic. Verr. 2, 3, 86, § 199: historiam veterem atque antiquam haec mea senectus sustinet, Plaut. Trin. 2, 2, 100: vitam, Maecen. ap. Sen. Ep. 101, 11.—Poet.: (arbor) ingentem sustinet umbram, Verg. G. 2, 297.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To sustain, support, maintain, by food, money, or other means: hac (sc. re frumentariā) alimur et sustinemur, Cic. Verr. 2, 3, 5, § 11: veterem amicum suum labentem excepit, fulsit et sustinuit re, fortunā, fide, id. Rab. Post. 16, 43: qui ager non amplius hominum quinque milia potest sustinere, id. Att. 2, 16, 1: alicujus munificentiā sustineri, Liv. 39, 9, 6: hinc patriam parvosque nepotes Sustinet, Verg. G. 2, 515: necessitates aliorum, Liv. 6, 15, 9: plebem, id. 3, 65, 6: penuriam temporum, Col. 9, 14, 17.—
      2. 2. To bear, undergo, endure; to hold out against, withstand (so most freq.; syn.: fero, tolero, patior): mala ferre sustinereque, Cic. Tusc. 5, 6, 16: non tu scis, quantum malarum rerum sustineam, Plaut. Merc. 2, 4, 8: innocens suspitionem hanc sustinet causā meā, id. Bacch. 3, 3, 32: labores, Cic. Rep. 1, 3: aestatem, Hirt. B. G. 8, 39, 3: dolorem pedum, Plin. Ep. 1, 12, 5: dolores, id. ib. 1, 12, 8: certamen, Liv. 33, 36, 12: vim hostium, Nep. Hann. 11, 4: periculum, Dig. 18, 6, 1: o dii, quis hujus potentiam poterit sustinere? Cic. Phil. 7, 6, 17: alicujus imperia, Caes. B. G. 1, 31: vulnera, id. ib. 1, 45: Philo ea sustinere vix poterat, quae contra Academicorum pertinaciam dicebantur, Cic. Ac. 2, 6, 18; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 2: Peloponnesum, Cic. Att. 10, 12, 7: eos (rogantes), Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 3; Liv. 31, 13: senatus querentes eos non sustinuit, id. 31, 13, 4: justa petentem deam, Ov. M. 14, 788: ferrum ignemque Jovemque, id. ib. 13, 385 et saep.—Absol.: expectes et sustineas necesse est, Mart. 9, 3, 13: neque jam sustineri poterat, Caes. B. G. 2, 6; cf. Cic. Fam. 12, 6, 4; Liv. 29, 6, 17.—
          1. β. With obj.-clause (mostly with a negative: non sustinet, he cannot bear, cannot endure; he does not take upon himself, does not venture): non sustineo esse conscius mihi dissimulati judicii mei, Quint. 3, 6, 64: non impositos supremis ignibus artus Sustinuit spectare parens, Ov. M. 13, 584; so negatively, id. ib. 1, 530; 6, 367; 6, 606; 9, 439; 10, 47; id. F. 4, 850; Vell. 2, 86, 2. — In a negative interrog.: sustinebant tales viri, se tot senatoribus, etc. ... non credidisse? tantae populi Romani voluntati restitisse? Sustineant. Reperiemus, etc., Cic. Verr. 2, 1, 4, § 10: hoc quidem quis hominum sustineat petulans esse ad alterius arbitrium? Quint. 12, 9, 10; 3, 6, 64: deserere officii sui partes, Plin. Ep. 9, 13, 16; 9, 13, 6: Parmenionem rursus castigare non sustinebat, Curt. 4, 13, 8; 6, 1, 15: nec solus bibere sustineo, id. 7, 5, 12; 7, 6, 15; 8, 5, 7; Vell. 2, 86, 2; Suet. Caes. 75.—Affirmatively: quem in vinculis habituri erant, sustinuere venerari, Curt. 5, 10, 13: colloqui cum eo, quem damnaverat, sustinuit, id. 6, 8, 16; 7, 5, 38; 10, 5, 25: quae se praeferre Dianae Sustinuit, took upon herself, presumed, Ov. M. 11, 322; so, sustinet ire illuc, id. ib. 4, 447; 6, 563; id. H. 5, 32; Phaedr. 4, 16, 8: aliquem videre, Auct. Cons. Liv. 135: si quis aquam ... haurire sustineat, Plin. 30, 7, 20, § 64: mentiri, Petr. 116.—
      3. 3. (Acc. to I. B.) To hold in, stop, stay, check, restrain; to keep back, put off, defer, delay: est igitur prudentis sustinere ut currum sic impetum benevolentiae, Cic. Lael. 17, 63; so, impetum hostis, Caes. B. G. 1, 24; 1, 26; 2, 11; 3, 2 et saep.: subitas hostium incursiones, Hirt. B. G. 8, 11; cf.: Curio praemittit equites, qui primum impetum sustineant ac morentur, Caes. B. C. 2, 26: bellum consilio, Liv. 3, 60, 1: assensus lubricos, Cic. Ac. 2, 34, 108: sustinenda solutio est nominis Caerelliani, id. Att. 12, 51, 3: oppugnationem ad noctem, Caes. B. G. 5, 37, 6: rem in noctem, Liv. 5, 35, 7: iram, id. 2, 19, 4.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

sustentōs: perf part pass masc acc pl

• sustĭnĕō, tĭnŭī, tentum, ēre (subs, teneo), tr.,
1. tenir par-dessous, tenir en l'air, soutenir, maintenir : aër volatus alitum sustinet Cic. Nat. 2, 101, l'air soutient le vol des oiseaux ; se alis Ov. M. 4, 411, se soutenir sur ses ailes ; manibus sublatis sacra quædam reposita in capitibus sustinebant Cic. Verr. 2, 4, 5, de leurs mains levées en l'air elles maintenaient posés sur leurs têtes certains objets pour le sacrifice ; se sustinere Cæs. G. 2, 25, 1, se soutenir [ne pas tomber] ; se a lapsu Liv. 21, 35, 12, se maintenir sans glisser
2. porter, supporter : umeris bovem vivum Cic. CM 33, porter un bœuf vivant sur ses épaules, cf. Cic. CM 4 ; columnæ porticus sustinent Cic. de Or. 3, 180, des colonnes supportent les galeries
3. arrêter, retenir : incitatos equos Cæs. G. 4, 33, 3, arrêter des chevaux lancés au galop, cf. Cic. Ac. 2, 94 ; Læl. 63 ; se sustinere Cic. Tusc. 4, 41, s'arrêter [dans sa chute] ; sustinet a jugulo dextram Virg. En. 11, 750, il écarte la main de sa gorge || [fig.] se ab omni assensu Cic. Ac. 2, 48, se retenir de toute adhésion ; se Cic. Ac. 2, 53, se retenir ; [avec ne] Cic. Fam. 9, 8, 1, se retenir de
4. [fig.]
  1. a) maintenir, soutenir, conserver en bon état : decus civitatis Cic. Off. 1, 124, soutenir l'honneur de la cité || entretenir, sustenter, nourrir : Cic. Verr. 2, 3, 11 ; Att. 2, 16, 1 ; Liv. 39, 9, 6 ;
  2. b) avoir la charge de, porter, soutenir : causam publicam Cic. Cæcil. 27, soutenir une cause publique ; munus in rem publicam Cic. Verr. 2, 3, 199, supporter une charge envers l'État ; tres personas Cic. de Or. 2, 102, soutenir trois rôles ; sustines non parvam exspectationem imitandæ industriæ nostræ Cic. Off. 3, 6, sur tes épaules pèse la grande attente où l'on est de te voir imiter mon activité || tenir bon contre : impetum hostis Cæs. G. 1, 24, 1, soutenir le choc de l'ennemi ; senatus querentes eos non sustinuit Liv. 31, 13, 4, le sénat ne put tenir contre leurs plaintes [dut s'incliner devant...] ; ad noctem oppugnationem Cæs. G. 5, 37, 6, soutenir l'assaut jusqu'à la nuit, cf. Cic. Verr. 2, 3, 207 || [abst] tenir bon : exercitum sustinere non posse Cæs. C. 1, 71, 1, que l'armée ne pourrait tenir bon, cf. Cæs. G. 2, 6, 4 ; 4, 11, 6 ; 7, 86, 2 ; Cic. Fam. 12, 6, 2 || nec ultra sustinuere certamen Galli, quin terga verterent Liv. 33, 36, 12, et les Gaulois ne purent soutenir plus longtemps la lutte sans tourner le dos, cf. Liv. 2, 19, 4 ; 40, 26, 5 ;
  3. c) supporter, endurer : alicujus imperia Cæs. G. 1, 31, 13, supporter les ordres de qqn, cf. Cic. Phil. 7, 17 ; labores Cic. Rep. 1, 4, supporter des fatigues, cf. Cic. Tusc. 5, 16 ; dolorem Cic. Br. 6, supporter une douleur ; pœnam Cic. Domo 77, supporter un châtiment ;
  4. d) [avec inf.] prendre sur soi de, gagner sur soi de : Ov. M. 13, 584, etc. ; Liv. 23, 9, 7, etc. ; Curt. 4, 13, 8, etc.; Quint. 12, 9, 10, etc.; Plin. Min. Ep. 9, 13, 16, etc.; Suet. Cæs. 75 || [avec prop. inf.]: sustinebunt se... non credidisse ? Cic. Verr. 2, 1, 10, auront-ils le courage de n'accorder aucune créance... ? || [avec ut] sentio non posse tuam famam sustinere ut... arma feras L. Cornelius Balbus d. Cic. Att. 9, 7 b, 1, je conçois que ton honneur ne peut te permettre de prendre les armes...;
  5. e) suspendre, différer : Cic. Att. 12, 51, 3 ; rem in noctem Liv. 5, 45, 7, remettre la chose à la nuit ; bellum consilio Liv. 3, 60, 1, tenir la guerre en suspens [la prolonger sans combat] par sa prudence, cf. Liv. 3, 65, 6.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
sustineo Copy link
ⓘ

sustentōs: perf part pass masc acc pl

SVSTINEO ui, entum, êre. [ὑφίστιμι, ὑπέχω, ὑπομένω, βαστάζω, ἀνέχομαι] Tenere subeundo praesertim, et subiiciendo humeros. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.