Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (17 entries · 45 senses)
L&S Lewis & Short (6)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

scīsse | ve: perf inf act (contr)

• scĭo, īvi, ītum, 4 (old imperf. scibam, Plaut. As. 2, 2, 34; 2, 4, 89; id. Ps. 1, 5, 84; 1, 5, 86; Ter. Heaut. 2, 3, 68; id. Phorm. 4, 1, 16: scibas, Plaut. Aul. 4, 10, 24; id. Ps. 1, 5, 85: scibat, id. Am. prol. 22; Lucr. 5, 934: scibatis, Plaut. Rud. 2, 3, 47: scibant, Lucr. 5, 949; 5, 953; Cat. 68, 85.—Fut. scibo, Plaut. As. 1, 1, 13; id. Most. 4, 3, 5; id. Men. 2, 3, 35; 5, 2, 57; id. Ps. 1, 2, 41; 1, 5, 65; id. Truc. 2, 6, 69; Ter. Eun. 4, 4, 58; id. Ad. 3, 3, 7; 5, 2, 5; id. Hec. 2, 2, 4: scibis, Plaut. Cas. 3, 5, 22; id. Ep. 2, 2, 101; 5, 1, 49; id. Mil. 4, 8, 55; id. Ps. 4, 4, 2; id. Poen. 5, 4, 57; id. Pers. 2, 2, 37; id. Rud. 2, 3, 35; Ter. Eun. 4, 7, 35; id. Heaut. 5, 2, 43: scibit, Cato, R. R. 5, 5; Plaut. Ep. 1, 1, 69; 1, 2, 51; id. Mil. 3, 2, 46; Ter. Phorm. 5, 1, 38: scibimus, Plaut. Merc. 5, 4, 57: scibunt, id. Poen. 2, 16.— Perf. sciit, Sen. Contr. 1, 1, 17.—Pass. scibitur, Plaut. Capt. 4, 2, 5: scin' for scisne, id. Am. 1, 1, 200; 2, 2, 39; 5, 1, 30; id. As. 3, 3, 113; id. Aul. 1, 1, 8 et saep.; Ter. Eun. 2, 3, 47; 3, 1, 47; 4, 6, 6; 4, 7, 30 et saep.—Perf. sync. scisti, Ov. A. A. 1, 131; id. F. 4, 527: scirint, Tac. Dial. 33; so, regularly, inf. scisse, e. g. Cic. de Or. 1, 13, 58; cf. Quint. 1, 6, 17), v. a. [root sci-; Gr. κείω (for σκείω), κεάζω, to split, divide; cf.: scisco, plebiscitum, etc., prop. to distinguish, discern].
  1. I. Lit.
    1. A. In gen., to know, in the widest signif. of the word; to understand; perceive; to have knowledge of or skill in any thing, etc.: plurimā mutatione figuramus, Scio, Non ignoro, et Non me fugit, et Non me praeterit, et Quis nescit? et Nemini dubium est. Sed etiam ex proximo mutuari licet. Nam et intellego et sentio et video saepe idem valent quod scio, Quint. 10, 1, 13 (freq. in all styles and periods; cf. nosco).
          1. α. With acc.: aut scire istarum rerum nihil, aut, etiam si maxime sciemus, nec, etc., Cic. Rep. 1, 19, 32: ut vilicus naturam agri novit, dispensator litteras scit, etc., id. ib. 5, 3, 5: quod nec didicerint nec umquam scire curaverint, id. ib. 1, 6, 11: ego omnem rem scio Quemadmodum est, Plaut. Bacch. 3, 3, 69: id equidem ego certo scio, id. ib. 3, 3, 33: quod pro certo sciam, id. ib. 3, 4, 13: Mi. Ubi ipse est? Ch. Nescio. Nihil jam me oportet scire ... nescio etiam id quod scio, id. ib. 4, 6, 21: haec scivisti et me celavisti? id. Pers. 5, 2, 19: is omnes linguas scit: sed dissimulat sciens, Se scire, id. Poen. prol. 112 (cf. supra, litteras, Cic. Rep. 5, 3, 5): comoediam, Titin. ap. Non. 277, 26: bene id opus, id. ib. 3, 21: artem, Hor. Ep. 1, 14, 44: juventutis mores qui sciam, Plaut. Am. 1, 1, 2: remuneremini nos, ac quae scitis, proferatis in me dium: nemo enim omnia potest scire, Varr. R. R. 2, 1, 2; cf.: nec scire fas est omnia, Hor. C. 4, 4, 22: SENATVOSQVE SENTENTIAM VTEI SCIENTES ESETIS, S. C. de Bacch. 23, ap. Wordsw. Fragm. and Spec. p. 173: quod scio, omne ex hoc scio, I know all from him, Plaut. Curc. 2, 2, 7: aliquid ex aliquo, id. Capt. 2, 2, 45; id. Most. 3, 2, 58; Cic. Fam. 9, 17, 1; id. Att. 5, 2, 3 al. (v. infra, γ and δ; and cf. in the foll., with de instead of ex): quod sciam, for aught I know, as far as I know, Plaut. Capt. 1, 2, 70; 2, 2, 15; id. Most. 4, 3, 19; id. Men. 2, 2, 23; 3, 2, 35 al.; Ter. Ad. 4, 5, 7; Cic. Att. 16, 2, 4; Quint. 9, 1, 17; 9, 4, 63 al.; cf.: quantum ego quidem sciam, Quint. 3, 1, 19.— Pass.: quod quom scibitur, per urbem irridebor, Plaut. Capt. 4, 2, 5: ars earum rerum est, quae sciuntur, Cic. de Or. 2, 7, 30: an nihil certum sciri possit, id. ib. 1, 51, 222: id de Marcello aut certe de Postumiā sciri potest, can be learned from Marcellus, etc., id. Att. 12, 22, 2.—
          2. β. With inf., or more freq. with object-clause: qui uti sciat, Cic. Rep. 1, 17, 27: si sciret regibus uti, Hor. Ep. 1, 17, 14: antequam declamare sciat, Quint. 2, 1, 3: si docere sciant et velint, id. 10, 5, 19: digredi a re et redire ad propositum suum scierit, id. 9, 2, 4 et saep.: vincere scis, Hannibal, Liv. 22, 51, 4: qui nec ipse consulere nec alteri parere sciat, id. 22, 29, 8: qui tegere liberos sciat, id. 1, 53, 8; 38, 52, 2; Curt. 4, 2, 14: scio, fortunas secundas neglegentiam prendere solere, Cato ap. Fest, s.v. parsi, p. 210: dii sciunt, culpam meam istanc non esse ullam, Plaut. Merc. 3, 4, 41: scio, tibi ita placere, Cic. Rep. 1, 30, 46: quas (leges) scitis exstare, id. ib. 5, 2, 3: scimus L. Atilium appellatum esse sapientem id. Lael. 2, 6: scis, In breve te cogi, Hor. Ep. 1, 20, 7: scire licet, nobis venas et sanguen ... alienigenis ex partibus esse, it is easy to see that, etc., Lucr. 1, 860 (shortly before and after, scilicet); so, scire licet, id. 1, 894; 2, 930; 2, 967; 3, 873 et saep.; Liv. 1, 39, 3; Cels. 1, 1 fin.; 1, 2; 3, 2 al.—So, in familiar style, imper. scito, be assured, I reply that, remember, etc.: fenestrarum angustias quod reprehendis, scito te Κύρου παιδείαν reprehendere, Cic. Att. 2, 3, 2; 12, 21, 5: scito hoc nos in eo judicio consecutos esse, ut, etc., id. Q. Fr. 2, 4, 1; id. Fam. 1, 9, 24; 5, 20, 7; cf.: istis contumeliis scitote Q. Lollium coactum, etc., Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62; 2, 3, 56, § 129.—Esp., introducing a conclusion, after si, sin, nisi: si venturus es, scito necesse esse te venire, Cic. Fam. 9, 4 init.: sin ista pax perditum hominem restitutura est, hoc animo scito omnis sanos, etc., id. ib. 10, 27, 1: si vos semel finem legis transieritis, scitote vos nullum ceteris in aestimando finem improbitatis reliquisse, Cic. Verr. 2, 3, 95, § 220; 2, 4, 30, § 68; id. Cat. 2, 10, 23.—Rarely in part. pres. (postAug.; cf. P. a., infra): interrogant an vir daturus sit beneficium ingrato, sciens ingratum esse, Sen. Ben. 4, 26, 1: Laqueo vitam finiit, sciens et in Maximino multum esse roboris, Capitol. in Max. 19: totam hereditatem sciens ad se non pertinere, Gai. Inst. 4, 144.—Impers.: hoc scitis omnes, usque adeo hominem in periculo fuisse, quoad scitum sit, Sestium vivere, Cic. Sest. 38, 82.—Pass., with nom. and inf.: Christus scitur vocis simplicis jussione ambulatum dedisse contractis, Arn. 1, 48.—
          3. γ. With a rel.-clause: isti jam sciunt, negotii quid sit, Plaut. Poen. 3, 2, 13: ut sciamus, quid dicamus mox pro testimonio, id. ib. 3, 2, 19: scin' quam iracundus siem? id. Bacch. 4, 2, 12: cuivis facile scitu est, quam fuerim miser, Ter. Hec. 3, 1, 15: cum sciatis, quo quaeque res inclinet, Cic. Rep. 2, 25, 46: Sestium quanti faciam, ipse optime scio, id. Fam. 13, 8, 1: ex tribus istis modis rerum publicarum velim scire quod optimum judices, id. ib. 1, 30, 46: ut eum (hostem) non modo esse, sed etiam, quis et unde sit, scire possimus, id. ib. 2, 3, 6: coqua est haec quidem: Scit muriatica ut maceret, Plaut. Poen. 1, 2, 39; Ter. Hec. 3, 5, 18; Cic. Mur. 9, 22; Hor. C. 3, 4, 42 al.: scire velis, mea cur opuscula lector Laudet, id. Ep. 1, 19, 35; 2, 2, 187: quī scis, an, quae jubeam, sine vi faciat? Ter. Eun. 4, 7, 20; Hor. C. 4, 7, 17; id. A. P. 462; cf. the phrase haud scio an, under an.—Pass.: hinc sciri potuit, Quo studio vitam suam te absente exegerit, Ter. Heaut. 2, 3, 38: scito ... nec, quando futura sint comitia, sciri, Cic. Att. 1, 11, 2.—With indic. in the rel.-clause (ante-class.): Ba. Scio, quid ago. Pi. Et pol ego scio, quid metuo, Plaut. Bacch. 1, 1, 45; cf.: scitin' quid ego vos rogo? id. Men. 5, 9, 92: scis tu, ut confringi vas cito Samium solet, id. Bacch. 2, 2, 24: jam ego ex hoc, ut factum est, scibo, id. Men. 5, 2, 57; instead of which, with subj.: ex me primo prima scires, rem ut gessissem publicam, id. Am. 1, 3, 26: ex hoc scibo quid siet, Ter. Eun. 4, 4, 59; id. Hec. 4, 2, 4.—
          4. δ. With de: jam vero de legibus, de bello, de pace ... scisse, Cic. de Or. 1, 13, 58.—(ε) Absol.: hi sciunt, qui hic affuerunt, Plaut. Ps. 2, 4, 31: quom videbis, tum scies, id. Bacch. 1, 2, 37: Pi. Quī scire possum? Ch. Nullus plus, id. ib. 2, 2, 13: quem, ut scitis, unice dilexi, Cic. Rep. 2, 1, 1; so, ut scitis, parenthetically, id. ib. 1, 14, 21; 2, 31, 54; 6, 9, 9; id. Lael. 21, 77; cf. scio alone, parenthetically: injurato scio plus credet mihi quam jurato tibi, Plaut. Am. 1, 1, 281: ego abeo: tu jam scio patiere, id. As. 2, 2, 111: quam tu propediem effliges scio, id. ib. 4, 2, 9 et saep.: scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter, Pers. 1, 27: nemo ex me scibit, Ter. Phorm. 5, 1, 38.—Pass.: non opus est dicto ... at scito huic opus est, Ter. Phorm. 5, 8, 14: plus, quam opus est scito, sciet, id. ib. 4, 1, 18; so, with adv. or adverb.-clause: non tam praeclarum est scire Latine, quam turpe nescire, Cic. Brut. 37, 140; so, Latine, id. Fin. 2, 4, 13; Liv. 1, 27: luculenter Graece, Cic. Fin. 2, 5, 15: Graece, id. Fam. 9, 22, 3: ubi hanc forma videt honesta virginem, Et fidibus scire, and that she was skilled in music, Ter. Eun. 1, 2, 53 (cf.: docere aliquem fidibus. Cic. Fam. 9, 22, 3: discere fidibus, id. Lael. 8, 26).—(ζ) With de: de legibus instituendis, de bello, de pace, etc., Cic. de Or. 1, 13, 58: cum is, qui de omnibus scierit, de Sullā se scire negavit, id. Sull. 13, 39.—(η) With non (very rare for nescio; cf.: non scire barbarum jam videtur, nescire dulcius, Cic. Or. 47, 157): quis enim erat qui non sciret studiosiorem Mithridatem fuisse, etc., id. Fl. 25, 59: tam imperitus, ut non sciret, etc., Caes. B. G. 1, 44: quid? non sciunt ipsi viam, domum quā veniant? Ter. Hec. 3, 2, 25; Auct. Her. 4, 27, 37; Treb. ap. Cic. Fam. 12, 16, 3; Sen. Contr. 2, 11, 19.—
        1. b. Ellipt.: scin' quomodo? do you know how (I shall serve you)? a threatening phrase in Plaut. Am. 1, 1, 200; id. Aul. 5, 21; id. Rud. 3, 5, 18.—
    2. B. In partic., of a woman, to know carnally a man (cf. of a man, cognosco), Treb. xxx. Tyr. 30.—*
  2. II. Transf., publicists' t. t. for the usual scisco (v. h. v. II.), of the people, to ordain, decree, appoint any thing after knowledge obtained regarding it: ut tribunus plebis rogationem ferret sciretque plebs, uti, etc., Liv. 26, 33, 10 Weissenb. ad loc.; cf.: a scire for asciscere, Tac. Agr. 19; id. H. 4, 80.—Hence, scĭens, entis, P. a., knowing, i. e.
    1. A. Pregn., knowingly, wittingly, purposely, intentionally, etc. (freq. and class.): tu verbis conceptis conjuravisti sciens sciente animo tuo, Scip. Afric. minor ap. Gell. 7, 11, 9: ubi verbis conceptis sciens libenter perjuraris, Plaut. As. 3, 2, 16: amore ardeo et prudens, sciens, Vivus vidensque pereo, Ter. Eun. 1, 1, 27; so (with prudens) Cael. ap. Cic. Att. 10, 9, A, 5; Suet. Ner. 2 fin.: equidem plus hodie boni Feci imprudens, quam sciens ante hunc diem umquam, Ter. Hec. 5, 4, 40; so (opp. imprudens) id. Phorm. 4, 3, 55; Cic. Planc. 16, 41; (opp. insciens) id. Balb. 5, 13: habebit igitur te sciente et vidente curia senatorem, etc., id. Clu. 46, 129: an ille me tentat sciens? Plaut. Am. 2, 2, 29; id. Bacch. 3, 6, 40; id. Ps. 1, 1, 90; id. Poen. prol. 112; Ter. Eun. 4, 2, 13; id. Heaut. 5, 5, 6 al.: heia vero, inquit, geram morem vobis et me oblinam sciens, Cic. Rep. 3, 5, 8 et saep.—So the formula: si sciens fallo; v. fallo.—
    2. B. Knowing, understanding, acquainted with, skilled, versed, or expert in any thing (class.).
          1. α. Absol.: id ego jam nunc tibi renuntio, ut sis sciens, Ter. And. 3, 2, 28: quod me non scientem feceris, Plaut. As. 1, 1, 34; Ter Heaut. 4, 8, 32: vites pampinari: sed a sciente, Varr. R. R. 1, 31, 1: quis igitur hoc homine scientior umquam fuit? Cic. Imp. Pomp. 10, 28: scientior venefica, Hor. Epod. 5, 72: quae (navis) scientissimo gubernatore utitur, Cic. Inv. 1, 34, 58.—Sup.: sit oportet idem scientissimus, Col. 11, 1.—
          2. β. With gen.: dominum scientem esse oportet earum rerum, quae, etc., Varr. R. R. 3, 3, 1: locorum, Sall. J. 97, 3: pugnae, Hor. C. 1, 15, 24: citharae, id. ib. 3, 9, 10: Latinae linguae, Tac. A. 2, 13: juris, id. ib. 3, 70; 6, 26 et saep.—Sup.: M. Scaurus, vir regendae rei publicae scientissimus, Cic. de Or. 1, 49, 214; Vulg. 2 Par. 2, 13.—*
          3. γ. Poet., with inf.: quamvis non alius flectere equum sciens, Hor. C. 3, 7, 25.—Adv.: scĭenter (acc. to B.), knowingly, understandingly, wisely, skilfully, expertly, etc.: scienter et perite et ornate dicere, Cic. de Or. 2, 2, 5: uti (with modice), id. ib. 1, 29, 132; id. Off. 2, 5, 18: sese distribuunt in duas partes, Caes. B. C. 1, 55.—Comp.: neminem in eo genere scientius versatum Isocrate, Cic. Or. 52, 175; Caes. B. G. 7, 22.—Sup.: coepit rationem hujus operis (sphaerae) scientissime Gallus exponere, Cic. Rep. 1, 14, 22; id. Div. 1, 41, 92.
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: perf part pass masc/neut voc sg

• scindo, scĭdi, scissum, 3 (old perf. redupl. scicidi, Enn., Naev., Att, and Afran. ap. Prisc. p. 890 P.; or Enn. p. 133 Vanl.; Com. Rel. pp. 19 and 164 Rib.; cf. also, sciciderat. Gell 6, 9, 16), v. a. [akin to Gr. σχίζω, to split; cf. Germ. scheiden, and Lat. scio], to cut, tear, rend, or break asunder; to split, cleave, divide, or separate by force, etc. (freq. and class.; but in tempp.perf.ante-class.and postAug.; syn.: findo, rumpo).
  1. I. Lit.: quom saxum scisciderit, Enn. ap. Prisc. l. l.: non ergo aquila scisciderat pectus, Att. ib. and ap. Gell. l. l.: satis fortiter vestras sciscidistis colus, Afran. ap. Prisc. l. l.: scindens dolore identidem intonsam comam, Att. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 62: crines, Verg. A. 12, 870; Ov. M. 11, 683: capillos, id. H. 3, 79; Tib. 1, 10, 55; cf., in a Greek construction: scissaeque capillos matres, Ov. M. 8, 526: vela, Plaut. Trin. 4, 1, 18: epistulam, Cic. Fam. 5, 20, 9: vestem, to tear open, Liv. 3, 58; Quint. 2, 15, 7; Prop. 2, 15 (3, 7), 18; Ov. M. 9, 166; Hor. C. 1, 17, 27; cf.: vestem tibi de corpore, Prop. 2, 5, 21: pecora scindunt herbarum radices, Col. 2, 18, 2: asini me mordicibus scindant, tear, lacerate, Plaut. Aul. 2, 2, 57: sinus, Ov. M. 10, 386: latus flagello, id. Ib. 185: lacerum corpus ictibus innumeris, Sil. 1, 172: vitiato fistula plumbo Scinditur, bursts open, Ov. M. 4, 123; cf.: et faceret scissas languida ruga genas, wrinkled, Prop. 3, 10, 6: vallum, to break through, tear up, Caes. B. G. 3, 5; 5, 51; Liv. 7, 37; Tac. H. 4, 28: limen portae, to break in pieces, Plaut. Bacch. 4, 9, 31: pontem, to break down, id. ib. 5, 26: cuneis lignum, to split, cleave, Verg. G. 1, 144: quercum cuneis, id. A. 7, 510: cuneis fissile robur, id. ib. 6, 182; cf.: ferro aequor (i. e. humum), id. G. 1, 50; cf. solum, id. ib. 2, 399: vomere terram, Ov. A. A. 2, 671: freta ictu (remorum), id. M. 11, 463: puppis aquas, id. Tr. 1, 10, 48: fluvios natatu, Claud. Cons. Hon. 4, 347: tellurem mare scindit, Luc. 3, 61: agmen, Tac. A. 1, 65 et saep.: labra, to open wide, Quint. 11, 3, 81: obsonium, to cut up, carve, Sen. Vit. Beat. 17; cf. nihil (edulium), Mart. 3, 12, 2: aves in frusta, Sen. Brev. Vit. 12.—
        1. b. Prov.: penulam alicui, to tear off one's travelling cloak, i.e. to urge, press, solicit one to stay, Cic. Att. 13, 33, 4.—
    1. B. Transf., to part, separate, divide; of places: dirimit scinditque Sueviam continuum montium jugum, Tac. G. 43: frons Italia in duo se cornua scindit, Mel. 2, 4, 7.— Mid.: omnis Italia scinditur in duo promuntoria, Sall. H. 4, 18 Dietsch.—In gen.: se (lutamenta), Cato, R. R. 128: se (nubes), Verg. A. 1, 587.—Mid.: omnis fumus, vapor, etc. ... scinduntur per iter flexum, Lucr. 4, 91: scinditur in geminas partes circumfluus amnis, Ov. M. 15, 739; Luc. 1, 551.—Absol.: sentes quod tetigere, ilico rapiunt: si eas ereptum, ilico scindunt, Plaut. Cas. 3, 6, 2.—
      1. 2. To destroy: scindunt proceres Pergamum, Plaut. Bacch. 4, 9, 130.—
  2. II. Trop., to tear in pieces, to distract, agitate, disturb, etc.: aliquem quāvis scindunt cuppedine curae, Lucr. 3, 994: quantae tum scindunt hominem cuppedinis acres Sollicitum curae, id. 5, 46: nolo commemorare, quibus rebus sim spoliatus, ne scindam ipse dolorem meum, tear open, i. e. renew my grief, Cic. Att. 3, 15, 2: non sine piaculo sanctissimas necessitudines scindi, to be sundered, separated, Plin. Pan. 37 fin.: ut (actio) noctis interventu scinderetur, was interrupted, id. Ep. 2, 11, 16: verba fletu, Ov. P. 3, 1, 157: vox scinditur, is broken, cracked, Quint. 11, 3, 20: sic genus amborum scindit se sanguine ab uno, divides, branches off, Verg. A. 8, 142; cf.: scidit deinde se studium atque inertiā factum est, ut artes esse plures viderentur, was separated, divided, Quint. prooem. § 13; cf.: naturalis pars philosophiae in duo scinditur corporalia et incorporalia, Sen. Ep. 89, 16: scinditur incertum studia in contraria vulgus, Verg. A. 2, 39; cf. Tac. H. 1, 13: scindebatur in multiplices curas, Amm. 16, 3, 3.—Hence, scissus, a, um, P. a., split, cleft, divided.
    1. A. Lit.: folia pluribus divisuris, Plin. 25, 5, 21, § 48: vitis folio, id. 14, 2, 4, § 23: scissae (aures) cervis ac velut divisae, id. 11, 37, 50, § 136: alumen, Col. 6, 13, 1 (for which: scissile alumen, Cels. 5, 2; 6, 11): vestibus, Vulg. Job, 2, 12.—
    2. B. Trop.: genus vocum, harsh, grating, Cic. de Or. 3, 57, 216.—No comp., sup., or adv.
scissus Copy link
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: masc/neut voc sg

• scissus, a, um, Part. and P. a. of scindo.
scissus Copy link
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: masc/neut voc sg

• scissus = σχίσμα, a rent, cleft, Gloss. Philox.
Scissis Copy link
ⓘ

Scisse | ve: fem abl sg

• Scissis, is, f., a town of Hispania Tarraconensis, probably in the territory of the Lacetani, Liv. 21, 60 fin.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

scīsse | ve: perf inf act (contr)

• scĭō, īvī et ĭī, ītum, īre, tr.,
1. savoir [v. nuances Quint. 10, 1, 13] ;
  1. a) [avec acc.] : omnem rem scio quemadmodum est Pl. Bacch. 473, je sais toute l'affaire, comme elle est ; quasi ego quicquam sciam, quod iste nesciat, aut, si quid aliquando scio, non ex isto soleam scire Cic. Fam. 9, 17, 1, comme si moi, je savais une chose que lui ignore ou que, si d'aventure je sais qqch., ce ne soit pas de lui qu'à l'ordinaire je le sache, cf. Cic. Att. 5, 2, 3 || quod sciam Cic. Att. 16, 2, 4, autant que je sache || id de Marcello sciri potest Cic. Att. 12, 22, 2, cela peut se savoir par Marcellus || ab aliquo omnia scire Liv. 39, 27, 6, savoir tout de (par) qqn ;
  2. b) [avec prop. inf.] savoir que : Cic. Rep. 1, 46 ; 5, 3 ; Læl. 6, etc. ; savoir par soi-même que [oppos. à accipere, apprendre] Cic. Cæcil. 67, etc.; scito, sache que, tu sauras que : Cic. Att. 2, 3, 2 ; 12, 21, 5 ; Fam. 1, 9, 24 ; Q. 2, 4, 1, etc. ; scitote Cic. Verr. 2, 3, 62, etc., sachez que ; scire licet [cf. scilicet], il est clair que : Lucr. 2, 930, etc. ; Liv. 1, 39, 3 ; [pass. impers.] quoad scitum sit... Cic. Sest. 82, jusqu'à ce qu'on ait su que...;
  3. c) [avec interr. ind.] : Sestium quanti faciam, ipse optime scio Cic. Fam. 13, 8, 1, combien j'estime Sestius, c'est moi qui le sais le mieux, cf. Fam. 1, 30, 46 ; 2, 3, 6 ; Mur. 22, etc. || haud scio an, nescio an, v. an || ab aliquo scire, quid agatur Cic. Att. 4, 3, 1, savoir de qqn ce qui se passe, cf. Liv. 41, 22, 1 || [expr. elliptique] : at scin quomodo ? Pl. Amph. 356, sais-tu bien comment tu vas être traité ? sais-tu ce qui t'attend ? cf. Aul. 831 ; Rud. 797 ;
  4. d) [abst] : cum videbis, tum scies Pl. Bacch. 145, quand tu le verras, tu le sauras ; ut scitis Cic. Læl. 77, comme vous le savez ; injurato, scio, plus credet mihi quam jurato tibi Pl. Amph. 437, il croira plus, je le sais, ma parole sans serment que la tienne avec serment ; plus quam opus est scito sciet Ter. Phorm. 584, il saura plus qu'il n'est besoin qu'il sache, cf. Ter. Phorm. 1003 ; te sciente et vidente Cic. Clu. 129, à ta connaissance et sous tes yeux || [avec de] : de omnibus, de Sulla Cic. Sulla 39, avoir connaissance de tous, de Sylla ;
  5. e) non scire, au lieu de nescire (cf. Cic. Or. 157) : Cic. Fl. 59 ; Cæs. G. 1, 44, 9
2. savoir = avoir une connaissance théorique, scientifique, technique, exacte de qqch., être instruit dans qqch. :
  1. a) omnes linguas Pl. Pœn. 112, posséder toutes les langues ; litteras Cic. Rep. 5, 5, savoir, connaître ses lettres [lire et écrire] ; ars earum rerum est quæ sciuntur Cic. de Or. 2, 30, la science suppose un objet de connaissance exacte ;
  2. b) [avec inf.] : aliqua re uti scire Cic. Rep. 1, 27, savoir se servir de qqch., cf. Cic. Br. 184 ; vincere scis, victoria uti nescis Liv. 22, 51, 4, tu sais vaincre [= tu sais l'art de vaincre], mais tu ne sais pas tirer parti de la victoire
3. [abst] : Græce Cic. de Or. 2, 59 ; optime Græce Cic. de Or. 2, 265 ; Latine Cic. Br. 140, savoir le grec, très bien le grec, savoir le latin ; fidibus Ter. Eun. 133, savoir jouer de la lyre [cf. discere, docere fidibus] || avec de : de legibus instituendis Cic. de Or. 1, 50, être versé dans l'art d'établir des lois. ➳ arch. impf. scibam, scibas, etc., Pl., Ter. ; Lucr. 5, 934, etc. || fut. scibo Pl., Ter.; Cato Agr. 5, 5 || scin = scisne Pl., Ter. || pf. sync. scisti Ov. F. 4, 527 ; l'inf. pf. régulier est scisse, cf. Quint. 1, 6, 17 || p. fut. sciturus Sen. Ep. 6, 4.
scissŭs Copy link
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: masc/neut voc sg

• 2 scissŭs, ūs, m., action de fendre : Gloss.
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: perf part pass masc/neut voc sg

• scindō, scĭdī, scissum, ĕre, (cf. σχίζω), tr.,
1. déchirer, fendre : epistulam Cic. Fam. 5, 20, 9 ; vestem Liv. 3, 58, 8, déchirer une lettre, lacérer un vêtement ; quercum cuneis Virg. En. 7, 510, fendre un chêne avec des coins ; solum Virg. G. 2, 399, fendre le sol ; freta ictu Ov. M. 11, 463, fendre la mer du battement des rames ; agmen Tac. Ann. 1, 65, fendre la colonne [des soldats] ; scindit se nubes Virg. En. 1, 587, le nuage se fend || arracher : comam, crines Acc. d. Cic. Tusc. 3, 62 ; Virg. En. 12, 870, s'arracher les cheveux ; vallum Cæs. G. 3, 5, arracher la palissade, détruire le retranchement, cf. Cæs. G. 5, 51, 4 || [prov.] alicui pænulam Cic. Att. 13, 33, 4, déchirer le manteau de qqn = l'assassiner de sollicitations
2. couper, trancher, découper [les mets] : Sen. Vita b. 17, 2 ; Brev. 12, 5 ; Mart. 3, 12, 2
3. séparer, diviser : dirimit scinditque Suebiam continuum montium jugum Tac. G. 43, une longue chaîne de montagnes sépare et divise la Suébie || pass. réfl. scindi, se diviser, se partager : Sall. H. 4, 18 ; Lucr. 4, 91 ; Ov. M. 15, 739
4. [fig.]
  1. a) vox exasperatur et scinditur Quint. 11, 3, 20, la voix s'enroue et se brise ;
  2. b) aliquem curæ scindunt Lucr. 5, 45, les inquiétudes déchirent qqn, cf. Lucr. 3, 994 ;
  3. c) scindi in contraria studia Virg. En. 2, 39, se diviser en partis opposés, cf. Sen. Ep. 89, 16 ; scidit se studium Quint. pr. 13, l'étude se subdivisa ; genus amborum scindit se sanguine ab uno Virg. En. 8, 142, les deux races se séparent en partant d'un sang commun ;
  4. d) necessitudines Plin. Min. Pan. 37, déchirer des liens de parenté ;
  5. e) dolorem Cic. Att. 3, 15, 2, rouvrir une blessure, renouveler une douleur ;
  6. f) Pergamum Pl. Bacch. 1053, détruire Pergame. ➳ pf. arch. scicidi Enn. Scen. 293 ; Næv. Com. 94 ; Afran. 227, cf. Prisc. Gramm. 10, 24 ; Gell. 7, 9, 16.
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
scio Copy link
ⓘ

scīsse | ve: perf inf act (contr)

SCIO scîui, scîtum, îre. [ρἰδέω, οἶδα, ἐπίσταμαι] Nosse, cognitum habere. […]
Page Scan
.
scissus Copy link
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: masc/neut voc sg

SCISSVS [1] a, um. Partic. [σχισθεὶς] Liu. 3, 58 […]
Page Scan
.
scissus Copy link
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: masc/neut voc sg

SCISSVS [2] ûs. m. [σχισμὸς] Quae et Scissura. Varro, Scissu materiae fatigatus, quiescebat lectulo. i. lignis scindendis. Vet. Gloss. Cyrill. [σχίσμα, scissura, scissus.
scindo Copy link
ⓘ

scissē | ve: adverbial

scisse | ve: perf part pass masc/neut voc sg

SCINDO scidi, scissum, ere. [σχίζω, διασχίζω] Cum findo habet affinitatem, vt soni ita significationis: sed latius patet; est enim idem fere quod secare. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to