rūmĭnor Copy link Outline I. Lit.(a). Neutr.(b). Act.II. Trop., to think over, to muse or ruminate upon ... ⓘrūmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg (dep) · pres imperat act 2nd pl (dep)rūmĭnātē: adverbial (dep) • rūmĭnor, āri, v. dep. a., and (after the Aug. period) rūmĭno, āre, v. n. and a. [rumen], to chew over again, chew the cud, to ruminate. I. Lit. α. Neutr.: bos ruminat, Col. 6, 6, 1; Plin. 11, 37, 61, § 160; 9, 17, 29, § 62 al.; Vulg. Lev. 11, 26.— β. Act.: (bos) ruminat herbas, Verg. E. 6, 54; cf.: revocatas herbas, Ov. Am. 3, 5, 17: epastas herbas, id. Hal. 119: escas gutture, Paul. Nol. Carm. 18, 340.— II. Trop., to think over, to muse or ruminate upon (only anteand post-class.; but cf. ruminatio): nemo haec ruminetur mulieri, Liv. Andron. ap. Non. 166, 29: ruminabitur humanitatem, Varr. ap. Non. 166, 27: Odyssean Homeri ruminari incipis, id. ib. 480, 24: ruminaris antiquitates, id. ib. 480, 23: dum carmina tua ruminas, Symm. Ep. 3, 13 fin.
rūmĭnor Copy link ⓘrūmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg (dep) · pres imperat act 2nd pl (dep)rūmĭnātē: adverbial (dep) • rūmĭnor, ārī, c. rumino || [fig.] ruminer, méditer : Symm. Ep. 3, 13 ; Gell. 19, 7, 2 || rabâcher : Andr. d. Non. 166, 29.
rūmĭnō Copy link ⓘrūmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plrūmĭnātē: adverbial • rūmĭnō, āre (rumen), intr., ruminer : Plin. 11, 160 || tr., Virg. B. 6, 54.
rumino Copy link ⓘrūmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plrūmĭnātē: adverbial RVMINO, âre. [μηρυκάζω] et RVMINOR âri. est Reuomere, ac rursus consumere; quasi cibum ad rumen reuocare, iterumque conficere. […] 🗁 Page Scan .
RŪMĬNOR Copy link ⓘrūmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg (dep) · pres imperat act 2nd pl (dep)rūmĭnātē: adverbial (dep) RŪMĬNOR ↗Open in new tab (ruminor)
RŪMĬNO Copy link ⓘrūmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plrūmĭnātē: adverbial RŪMĬNO ↗Open in new tab (rumino)
ruminate Copy link Outline I. As an animal1. rūmĭno, 12. cibum rĕmando, 3II. Fig.1. rĕgusto, 1. I often r. over your letters, regusto tuas literas, Cic. Att. 13, 13.2. concŏquo, xi, ctum, 3 • ruminate: I. As an animal: 1. rūmĭno, 1: Virg. Ecl. 6, 54: Plin. 9, 17, 29. Also, rūmĭnor, 1 (dep.): Varr. 2. cibum rĕmando, 3: Quint. 11, 2, 41. II. Fig.: To think over: 1. rĕgusto, 1. I often r. over your letters, regusto tuas literas, Cic. Att. 13, 13. 2. concŏquo, xi, ctum, 3: you must r. long, diu tibi concoquendum est, id. R. Com. 15, 45. See also to meditate.
RUMINATE Copy link • RUMINATEPROP., ruminari, and (post-Augustan) ruminare (Col.): remandere (post-Augustan). To meditate, Vid.