Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 13 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

rĕtentī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• rĕ-tĭnĕo, ŭi, tentum, 2, v. a. [teneo].
  1. I. (With the signif. of the re predominating.) To hold or keep back, not let go; to detain, retain; to restrain (class.; cf. restringo).
    1. A. Lit.: Ep. Asta, abire hinc non sinam. Th. Quid nunc me retines? Plaut. Ep. 1, 1, 61: quotiens foras ego ire volo, me retines, revocas, id. Men. 1, 2, 5: quid, malum, astas? Quin retines altrinsecus? id. Mil. 2, 5, 36; id. Stich. 2, 3, 11: te dexterā retinens manu Opsecro, id. Capt. 2, 3, 82: si magis vis, eam omittam. Py. Nolo; retine, id. Mil. 4, 8, 27: retine me, id. Curc. 2, 3, 11; Ter. Heaut. 2, 4, 23: concilium dimittit, Liscum retinet, Caes. B. G. 1, 18: homines, Cic. Att. 13, 14, 1: ab his fit initium retinendi Silii, etc., Caes. B. G. 3, 8; 3, 9; 3, 10 et saep.: milites, id. ib. 7, 47; 7, 52; cf.: milites in loco, id. B. C. 3, 92: legiones ad urbem, id. ib. 1, 2; 1, 9: cohortes apud se, id. ib. 2, 19: venit Varro ad me, et quidem id tempus, ut retinendus esset, when he must be kept, Cic. Att. 13, 33, 4: biduum tempestate retentus, detained, Caes. B. C. 3, 102; cf. id. B. G. 7, 1; Plaut. Curc. 2, 1, 12; cf.: aegre sunt retenti, quin oppidum irrumperent, Caes. B. C. 2, 13 fin.: vi me, vi inquam, Plancius et complexu suo retinuit, Cic. Planc. 41, 100: nisi jam profecti sunt, retinebis homines, id. Att. 13, 14, 1: euntem, Ov. H. 18, 99: aliquem vinclis, id. R. Am. 213: consulem, Liv. 37, 51: morbo retineri, id. 34, 10; v. also infra, B.: armorum parte tertiā celatà atque in oppido retentā, Caes. B. G. 2, 32 fin.; 2, 33: naves pro bonis Tarquiniorum ab Aristodemo retentae sunt, i. e. as security, Liv. 2, 34, 4: vinum portantes naves tempestatibus retentas esse, id. 37, 27, 2; Plaut. Stich. 5, 4, 45: mercedem, to keep back, stop, id. As. 2, 4, 37: alienum, Cic. Fl. 23, 56: lacrimas, Ov. M. 1, 647: manus ab ore, id. ib. 9, 575 et saep.: mulierem, to hold, Plaut. Ep. 4, 1, 33; cf.: mulierem per vim, id. Bacch. 4, 8, 2: arcum manu, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 74: faculas sagittas, Prop. 2, 29 (3, 27), 5; cf.: injectā manu ferreā et retentā utrāque nave, Caes. B. C. 1, 58: sudor madidā veste retentus, Mart. 5, 79, 3.—
    2. B. Trop., to hold in check, keep within bounds, to restrain, check, repress, etc.: hoc servi esse officium reor, retinere at salutem (erum), Plaut. Aul. 4, 1, 8: liberos retinere, Ter. Ad. 1, 1, 33; Cic. Rep. 2, 25, 46; cf.: moderantem cursum atque in suā potestate retinentem, id. ib. 1, 29, 45: gaudia, Ov. M. 12, 285: rabiem, id. ib. 3, 566: verba dolore, id. ib. 10, 474: aliquem in officio, Cic. Rosc. Am. 25, 70: animos sociorum in fide, Liv. 25, 40: retineri nequeo quin dicam ea, quae promeres, Plaut. Trin. 3, 2, 15 (cf. supra, A.): quae (varietas) vehementer animos hominum in legendo tuo scripto retinere possit . . . ordo ipse annalium mediocriter nos retinet, binds, enchains, Cic. Fam. 5, 12, 4 and 5: (picus) Ore suo volucres vagas retinere solebat, Ov. M. 14, 340: lingua retenta metu, id. H. 11, 82: retinentibus vobis, erumperem, Curt. 6, 3, 5.—
  2. II. (With the signif. of the verb predominant.) To hold fast, keep, retain, preserve, maintain, etc. (freq. only since the class. per.; esp. freq. in the trop. signif.; cf. obtineo).
    1. A. Lit.: potius mansuetudine et innocentiā imperatoris provinciam quam vi militum aut benignitate deorum retentam atque conservatam esse, Cato ap. Cic. Fam. 15, 5, 2: oppidum, Caes. B. G. 7, 21 fin.: arces (Minerva), to preserve, protect, Cat. 64, 8: id egit, ut amicos observantiā, rem parsimoniā retineret, Cic. Quint. 18, 59; cf.: retinere servareque amicos, Hor. S. 1, 1, 89: summos cum infimis pari jure, Cic. Off. 2, 12, 41: Aegyptum, Curt. 4, 1, 30: regionem, id. 6, 5, 21: neque virtutem qui habet virtute retinetur in vitā, Cic. Fin. 3, 18, 61 B. and K.: fortunam citius reperias quam retineas, Publ. Syr. 168 Rib. —
    2. B. Trop.: retinete (fidem), post factum ut laetemini, Plaut. Rud. prol. 30: existimo jus augurum . . . rei publicae causā conservatum ac retentum, Cic. Div. 2, 35, 75; so, jus suum, Cic. Verr. 2, 3, 14, § 37; Caes. B. C. 1, 5: statum suum, Cic. Rep. 2, 23, 43: pristinam virtutem, Caes. B. G. 5, 48, 91; cf.: vestigium pristinae dignitatis, Cic. Sull. 32, 91: officium, id. Off. 3, 29, 105: justitiam (with colere), id. ib. 2, 12, 42 Beier; id. Inv. 1, 1, 3: caritatem in pastores, id. Lael. 19, 70: utilitatem in amicitiā et fidem, id. ib. 24, 88: hunc morem usque adhuc, id. Rep. 2, 20, 36; cf. id. ib. 2, 9, 16: de finibus retentae defensaeque sententiae, id. Tusc. 5, 30, 84: gravitatem retinere, iracundiam pellere, id. Off. 1, 38, 137: ferociam animi in vultu, Sall. C. 61, 4: memoriam suae pristinae virtutis, tot secundissimorum proeliorum, Caes. B. G. 2, 21; 7, 62: aliquid memoriā, Cic. Imp. Pomp. 7, 19; id. Rosc. Am. 12, 33: commissa (aures), Hor. Ep. 1, 18, 70 et saep.: ut Palaemo et Telamo et Plato dicerentur, retinuerunt, Quint. 1, 5, 60.— With ne, Cic. Rep. 2, 32, 56.—
      1. 2. Post-class. for memoriā retinere, to keep in mind, remember: sive ille Hasdrubal est, sive quis alius, non retineo, Gell. 17, 9, 16.—With object-clause: retineo me dixisse, Dig. 35, 1, 92 init.— Hence, rĕtĭnens, entis, P. a., holding fast, tenacious, observant of any thing (class.; cf. tenax); constr. with gen.: homo sui juris dignitatisque retinens, Cic. Q. Fr. 1, 2, 3, § 11: nimium equestris juris et libertatis, id. Planc. 23, 55: avitae nobilitatis, Tac. A. 2, 38 fin.: modestiae, id. ib. 5, 11: Seleuci conditoris (civitas), i. e. retaining his institutions, id. ib. 6, 42; cf.: antiqui moris, id. ib. 16, 5 et saep. — Sup.: proprietatum in verbis retinentissimus, Gell. 10, 20, 10.
rĕ-tendo Copy link
Outline
ⓘ

rĕtentī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• rĕ-tendo, di, tum, or sum, 3, v. a., to release from tension, to unbend, slacken, relax (very rare; syn.: relaxo, resolvo).
  1. I. Lit.: lentos arcus, to unbend, Ov. M. 2, 419; Stat. S. 4, 4, 30; in the part. perf.: arcus retentus, Ov. M. 3, 166: arcus retensus, Phaedr. 3, 14, 5.— *
  2. II. Trop.: ea quoque, quae sensu et animā carent, velut alternā quiete retenduntur, i. e. unbend, relax (shortly before, remissio), Quint. 1, 3, 8.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

rĕtentī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• rĕtĭnĕō, tĭnŭī, tentum, ēre (re et teneo), tr.,
1. retenir, arrêter : quotiens foras ire volo, me retines Pl. Men. 114, chaque fois que je veux sortir, tu me retiens, cf. Cæs. G. 1, 18, 2 ; 3, 8, 2 ; 3, 8, 3 ; 7, 47, 3, etc.; Cic. Att. 13, 14, 1 ; 13, 33, 4 ; Planc. 100, etc. ; tempestate retentus Cæs. C. 3, 102, retenu, arrêté par le mauvais temps || retenir, maintenir : sinistra manu retinebat arcum Cic. Verr. 2, 4, 74, de la main gauche elle tenait contre elle un arc ; mulierem per vim Pl. Bacch. 843, retenir chez soi une femme de force ; retenta nave Cæs. C. 1, 58, le navire étant maintenu || retenir, garder : armorum parte tertia celata atque in oppido retenta Cæs. G. 2, 32, 4, le tiers des armes ayant été caché et conservé dans la ville ; oppidum Cæs. G. 7, 21, 3, conserver la place, en rester maître, cf. Cic. de Or. 2, 273
2. [fig.]
  1. a) retenir, arrêter : ut, cum sciatis quo quæque res inclinet retinere possitis Cic. Rep. 2, 44, en sorte que, sachant chaque fois de quel côté peut pencher un gouvernement, vous puissiez l'arrêter || maintenir : libertas retenta Cic. Off. 2, 24, la liberté maintenue ; Galliam in senatus populique Romani potestatem Cic. Phil. 3, 8, maintenir la Gaule sous la puissance du sénat et du peuple romain [mais in sua potestate Cic. Rep. 1, 45] || garder, conserver : illum Pericli sucum Cic. de Or. 2, 93, conserver cette sève de Périclès ; rem, amicos Cic. Quinct. 59, conserver son patrimoine, ses amis ; aliquid memoria Cic. Pomp. 19, ou memoriam alicujus rei Cæs. G. 2, 21, conserver le souvenir de qqch. ; id retinebatur, ne Cic. Rep. 2, 56, on s'attachait à ce principe, empêcher que ; retinendum hoc esse, ut Cic. Nat. 1, 95, qu'il faut s'attacher à ce principe, savoir que ; retinere Gell. 17, 9, 16, se rappeler ;
  2. b) contenir, maintenir dans des bornes : Cic. Off. 1, 102 ; Fin. 1, 2 ; Ov. M. 3, 566 ; 12, 285 ; aliquem in officio Cic. Amer. 70, retenir qqn dans le devoir, cf. Liv. 25, 40, retineri non potuerant quin... conjicerent Cæs. G. 1, 47, 2, ils n'avaient pu se retenir de jeter..., cf. Pl. Trin. 641 ; ægre sunt retenti quin... irrumperent Cæs. C. 2, 13, 4, on les empêcha difficilement de faire irruption...
rĕtendō Copy link
ⓘ

rĕtentī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• rĕtendō, tendī, tēnsum (tum), ĕre, tr., détendre : Ov. M. 2, 419 ; 3, 166 || [fig.] détendre, relâcher : Quint. 1, 3, 8.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
retineo Copy link
ⓘ

rĕtentī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

RETINEO tinui, tentum, êre. [ἐπέχω, κατέχω] Remorari, quod et Detinere dicitur. […]
Page Scan
.
retendo Copy link
ⓘ

rĕtentī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

RETENDO di, sum vel tum, ere. [ἀνίημι] Laxare, contrariam habet significationem suo simplici. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
retentive Copy link
• retentive: tĕnax, ācis (constr. with gen.): a r. memory, t. memoria, Plin. Ep. 6, 11: Quint. Phr.: a city r. of the institutions of its founder, civitas conditoris retinens, Tac. A. 6, 42: the acute, r. being whom we call man, animal acutum, memor, quem vocamus hominem, Cic. Leg. 1, 7, 22.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
RETENTIVE Copy link
• RETENTIVE
by circumlocution with the verbs in To RETAIN.A retentive memory, memoria bona (Cic., Att.), tenax: a more retentive memory, memoria melior (Cic.): a very retentive one, tenacissima (Quint.): to have a retentive memory, memoria valere, vigere. If preceded by “so” - (that), tantus. Anybody had so retentive a memory, that, alicui memoria tauta fuit, ut, etc. (e.g., Hortensio, Cic.).