Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (5 entries · 13 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

rēgnum: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• regnum, i, n. [rex],
  1. I. kingly government, royal authority, kingship, royalty (cf.: imperium, principatus): cum penes unum est omnium summa rerum, regem illum unum vocamus et regnum ejus rei publicae statum, Cic. Rep. 1, 26, 42: regique Thebano Creonti regnum stabilivit suum, Plaut. Am. 1, 1, 39: regno regem spoliare, Cic. Rep. 1, 42, 65: ob labefactandi regni timorem, id. ib. 2, 2: regni initium, id. ib. 2, 15, 28: neque potest ejusmodi res publica non regnum et esse et vocari, royalty, id. ib. 2, 23: regnum obtinere, Caes. B. G. 5, 54; cf.: regnum in suā civitate occupare, id. ib. 1, 3: regnum reciperare, Auct. B. Alex. 36; Caes. B. G. 4, 12; 5, 20; 5, 25: dum stabat regno incolumis regumque vigebat Consiliis, Verg. A. 2, 88: Tulli ignobile regnum, Hor. S. 1, 6, 9; id. C. 1, 12, 34: Alexander periculoso regno securam ac tutam vitam anteponens, Just. 39, 4, 3.—
    1. B. In gen., dominion, sovereignty, rule, authority.
      1. 1. In a good sense: possidere regna, Ter. Ad. 2, 1, 21: quod imperium, qui magistratus, quod regnum potest esse praestantius, quam, etc., Cic. Rep. 1, 17, 28: omne regnum vel imperium bellis quaeritur et victoriis propagatur, id. ib. 3, 12, 20: sibi a Caesare regnum civitatis deferri, Caes. B. G. 5, 6: ego te in meum regnum accepi, Sall. J. 10, 1: adoptione in regnum pervenire, id. ib. 11, 6: nationes, quae in eorum (i. e. Populi Romani) regno ac dicione sunt, Cic. Verr. 2, 4, 27, § 60: nobile regnum, Ov. H. 17, 133: regnum sine vi tenere, id. M. 11, 270: regnum alicui permittere, Hor. S. 1, 3, 123: bonae Sub regno Cinarae, id. C. 4, 1, 4: nec regna vini sortiere talis, the presiding over a drinking-bout, Gr. ἀρχιποσία, id. ib. 1, 4, 18 (cf.: arbiter bibendi, id. ib. 2, 7, 25; v. also rex).—
      2. 2. In a bad sense, despotism, tyranny (to a Roman of the time of the Republic, any sovereignty of a single individual): hic ait se ille, judices, regnum meum ferre non posse. Quod tandem, Torquate, regnum? Consulatus, credo, mei ... quo in magistratu non institutum est a me regnum, sed repressum, Cic. Sull. 7, 21; cf. Quint. 3, 8, 47: hoc vero regnum est, et ferri nullo pacto potest, Cic. Att. 2, 12, 1: Ti. Gracchus regnum occupare conatus est, id. Lael. 12, 41; so, occupare, id. Sull. 9, 27; id. Phil. 5, 6, 17: regnum appetere, id. Sen. 16, 56; id. Phil. 2, 44, 114; id. Mil. 27, 72 (for which affectare is cited, Quint. 5, 11, 12; v. Spald. N. cr. ad loc.): regnum judiciorum, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 35; cf. forense, id. Fam. 9, 18, 1: quod tribuni militum in plebe Romanā regnum exercerent, Liv. 5, 2: damnatus crimine regni, Ov. F. 6, 189: dum regnum te, Roma, facit, i. e. gives thee a sovereign, Luc. 4, 692.—
    2. C. Trop., rule, authority, power, influence: abuteris ad omnia atomorum regno et licentiā, Cic. N. D. 1, 23, 65: regnum voluptatis, id. Sen. 12, 41: sub regno tibi esse placet omnes animi partes et eas regi consilio? id. Rep. 1, 38, 60; Ov. M. 14, 20; Prop. 4 (5), 7, 50.—
  2. II. Meton. (abstr. pro concreto), a kingdom: grates tibi ago, summe sol, quod conspicio in meo regno et his tectis P. Cornelium Scipionem, Cic. Rep. 6, 9, 9: ad fines regni sui, Caes. B. G. 5, 26; 5, 38: (flumen Mulucha) Jugurthae Bocchique regnum disjungebat, Sall. J. 92, 5: se patrio regno pulsos esse, Liv. 1, 40: (Aufidus) Qui regna Dauni praefluit Appuli, Hor. C. 4, 14, 26 al.: barbara regna, id. Ep. 2, 1, 253: regnum caelorum, Hier. adv. Jovin. 2, § 28; cf. Vulg. Matt. 13, 11 et saep.— Poet., of bees: cerea regna refingunt, Verg. G. 4, 202. —
    1. B. Transf.
      1. 1. Any place which one possesses, a territory, estate, possession: id, nisi hic in tuo regno essemus, non tulissem, i. e. on your own territories, on your own estate, Cic. de Or. 1, 10, 41; cf. id. Att. 14, 16, 1: post aliquot mea regna videns, mirabor aristas? fields, Verg. E. 1, 70; cf. id. G. 1, 124; 3, 476: regna videt pauper Nasamon errantia vento, his cottages, Luc. 9, 458 al.: haec regna, these realms, i. e. of the dead, Verg. A. 6, 417.—
      2. 2. Regna = reges, Stat. Th. 12, 380.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

rēgnum: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• 1 rēgnum, ī, n. (rex),
1. autorité royale, royauté, monarchie, le trône : Cic. Rep. 1, 42 ; 1, 65 ; 2, 42 ; regnum obtinere Cæs. G. 5, 54, 2, occuper le trône
2. [en gén.] souveraineté, autorité toute-puissante : Cic. Rep. 1, 28 ; 3, 20 ; alicui regnum civitatis deferre Cæs. G. 5, 6, 2, accorder à qqn la souveraineté dans son pays ; regna vini Hor. O. 1, 4, 18, la royauté du vin [ἀρχιποσία, exercée par le συμποσίαρχος, le roi du festin] || in regno voluptatis Cic. CM 41, dans l'empire du plaisir, là où le plaisir règne en maître ; sub regno esse omnes animi partes Cic. Rep. 1, 60, [tu veux] que toutes les parties de l'âme soient soumises à une autorité souveraine
3. [en mauv. part chez les Romains de l'époque républicaine] : regnum appetere Cic. CM 56, aspirer à la royauté, cf. Cic. Læl. 41 ; Sulla 27 ; Mil. 72, etc. || despotisme, tyrannie : regnum est dicere... Cic. Sulla 48, c'est de la tyrannie que de parler..., cf. Cic. Sulla 21 ; Att. 2, 12, 1 ; regnum judiciorum Cic. Verr. 1, 1, 35, empire sur les tribunaux ; in plebe Romana regnum exercere Liv. 5, 2, 8, exercer une tyrannie sur la plèbe romaine
4. royaume, états d'un roi : Cic. Rep. 6, 9 ; Cæs. G. 5, 26, 2, etc. ; Sall. J. 92, 5 || [fig.] domaine, empire, royaume : Cic. de Or. 1, 41 ; Att. 14, 16, 1 ; Virg. B. 1, 69 ; G. 1, 124 ; 3, 476 || regna = reges Stat. Th. 12, 380.
Regnum Copy link
ⓘ

rēgnum: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• 2 Regnum, ī, n., ville de Bretagne : Anton.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
regnum Copy link
ⓘ

rēgnum: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

REGNVM i. n. [βασιλρία] Imperium regis, Regio, quae a rege possidetur. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.