Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 15 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

rădiant: pres ind act 3rd pl

• rădĭo, āvi, ātum, 1 [radius]. *
  1. I. (Acc. to radius, I. B. 1.) V. a., to furnish with spokes: rota radiata, Varr. R. R. 3, 5, 15.—
  2. II. (Acc. to radius, II.) V. a. and n. (mostly poet. and in post-Aug. prose).
    1. A. Act., to furnish with beams, make beaming, irradiate; only in pass., to be irradiated, to gleam, emit beams.—Lit.: galeae gemmis radientur et auro, Ov. P. 3, 4, 103. — Esp. freq. in the part. perf. and P. a.: rădĭātus, a, um, furnished with rays, irradiated, shining: miles ut adverso Phoebi radiatus ab ictu, irradiated, Luc. 7, 214: rubent radiati lumina solis, shining, Lucr. 5, 462: sol, Cic. Ac. 2, 41, 126; cf. also: orbis flammeus solis, Att. ap. Cic. Div. 1, 22, 44: lumen (solis), Poët. ap. Cic. de Or. 3, 40, 162; Ov. M. 4, 193: insigne diei (i. e. sol), Lucr. 5, 699: caput, surrounded with a halo or nimbus (the attribute of deities and deified personages), Plin. Pan. 52; cf. corona, Suet. Aug. 94 med.: splendor radiatus lampade solis, Sil. 7, 143.—
    2. B. Neutr., to emit beams, to beam, shine, radiate.
      1. 1. Lit.: felium in tenebris fulgent radiantque oculi, Plin. 11, 37, 55, § 150; cf. Ov. Am. 3, 3, 9; id. M. 2, 4: miles radiabat in armis, Prop. 4 (5), 1, 27. Sil. 8, 468: radiabunt tempora nati (of the halo of deified personages, v. supra, A.), Sil. 3, 629; 2, 586. — Freq. in part. pres.: rădĭans, beaming, shining: lumina solis, Ov. Tr. 2, 325: sidera, Lucr. 4, 214; Ov. M. 7, 325; 9, 272: Aquarius, Cic. Arat. 172: luna, Verg. A. 8, 23: aurum, Ov. M. 4, 636; cf.: galea claro ab auro, id. ib. 13, 105: templa auro, id. A. A. 3, 451: arma, Verg. A. 8, 616: carbunculi pinnato fulgore, Plin. 37, 7, 25, § 93. —
      2. 2. Trop., to shine, radiate: quasi de industriă prospera ejus (fortuna) adversis radiaret, Flor. 4, 2, 30 Halm. (Duker, radiarentur): ipsi inter medios roseā radiante juventā, Val. Fl. 8, 257: constitutio, quae inter imperiales radiat sanctiones, Just. Inst. 1, 5, 3: radiantia signa, asterisks, Hier. praef. in Psa.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

rădiant: pres ind act 3rd pl

• rădĭō, āvī, ātum, āre (radius),
1. tr.,
  1. a) munir de rayons, v. radiatus ;
  2. b) rendre rayonnant, irradier : radiari gemmis Ov. P. 3, 4, 103, être rayonnant de pierreries ; caput radiatum Plin. Min. Pan. 52, 1, la tête entourée d'un nimbe
2. intr.,
  1. a) envoyer des rayons, rayonner : Plin. 11, 150 ; Ov. M. 2, 4 ; [surtout au part. prés. radians] ;
  2. b) [fig.] briller, étinceler : Val. Flacc. 8, 257. ➳ quelques-uns, au lieu d'admettre un emploi de radiare tr., expliquent les formes passives comme celles d'un dépon. radiari intr.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
radio Copy link
ⓘ

rădiant: pres ind act 3rd pl

RADIO âre. Radios emittere, fulgere, et conspicuum esse. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• radiant:
      1. 1. rădians (diffusing rays: poet.): the r. light of the sun, radiantia lumina solis, Ov. Trist. 2, 325: r. visage (Milton), *radiantia ora.
      2. 2. clārus: the r. lights of the world (sun and moon), clarissima mundi lumina, Virg. G. 1, 5.
      3. 3. nĭtĭdus (poet.): the bright sun had hidden his r. head in the ocean, candidus oceano n. caput abdiderat sol, Ov. M. 15, 30. So, fulgĭdus, fulgens, splendĭdus, etc.: v. bright. To be r., rădio, 1: Virg.: Ov.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
RADIANT Copy link
• RADIANT
clarus: lucidus: illustris: splendidus: fulgens: nitidus, nitens. SYN. in BRIGHT.