Prophet, prophēta (προφήτης), rein lat. fatidĭcus od. vates (auch übtr., z.B. möchte ich doch ein falscher Pr. sein! falsus utinam vates sim!).
Sprichw., der Prophet gilt nichts im Vaterlande, suis domestica plerumque sordent (Plin. 35, 88); od. in bezug auf mich selbst, sordeo meis, ut plerumque domestica (ibid.).