prō-cĭdo Copy link Outline I. In gen.II. In partic., of a part of the body, ... ⓘprōcĭdō: pres ind act 1st sg • prō-cĭdo, ĭdi, 3, v. n. [cado], to fall forwards or down, to fall flat, fall prostrate (perh. not ante-Aug.). I. In gen.: ad pedes alicujus, Hor. Epod. 17, 13: praeceps procidit ante proram, Liv. 26, 39: universi prociderunt, id. 45, 25: in corpus amici, Stat. Th. 9, 47: cum tu lassata sequendo Procidis, Ov. M. 9, 649: impulsa cupressus Euro Procidit late, Hor. C. 4, 6, 10: muri pars prociderat, Liv. 31, 46 fin.— II. In partic., of a part of the body, to fall down or forwards out of its place: oculi procidunt, Cels. 6, 6, 8 fin.: oculi procidentes, Plin. 24, 13, 73, § 118: si procidant vulvae, id. 23, 6, 54, § 103: pastilli ex acaciā sistunt vulvam et sedem procidentes, id. 24, 12, 67, § 110.—Hence, prōcĭdentĭa, ĭum, P. a., n. plur., parts of the body that fall out of their place, Plin. 23, 1, 27, § 56; 24, 11, 59, § 99.
procīdo Copy link • procīdo, no perf., īsum, 3, v. a. [pro-caedo], to strike down, Not. Tir. p. 18: procisus, praecisus, id. ib.
prōcĭdō Copy link ⓘprōcĭdō: pres ind act 1st sg • 1 prōcĭdō, dī, ĕre, intr. (pro, cado), tomber en avant, s'écrouler : Liv. 26, 39, 16 ; 31, 46, 15 ; ad pedes alicujus Hor. Epo. 17, 13, se jeter aux pieds de qqn || [en parl. des organes] tomber, se déplacer : Cels. Med. 6, 6, 8 ; Plin. 23, 103 ; 24, 110 ; v. procidentia.
procīdō Copy link ⓘprōcĭdō: pres ind act 1st sg • 2 procīdō, cīsum, ĕre (cædo) = præcido : N. Tir. p. 18.
procido Copy link ⓘprōcĭdō: pres ind act 1st sg PRÔCIDO cidi, câsum, ere. [προσπίπτω, παραπίπτω] ex Pro et Cado compositum; significat Pronum cadere, procumbere. […] 🗁 Page Scan