Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 14 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

persuādē: pres imperat act 2nd sg

• per-suādĕo, si, sum, 2, v. a., to bring over by talking, to convince of the truth of any thing, to persuade (cf. convinco).
  1. I. In gen., constr. absol., with an obj.-clause and dat., rarely with acc. of the person: oratoris officium est dicere ad persuadendum accommodate, Cic. de Or. 1, 31, 138: imprimis hoc volunt persuadere, non interire animas, Caes. B. G. 6, 14: velim tibi ita persuadeas, me, etc., Cic. Fam. 11, 5, 3: hoc cum mihi non modo confirmasset, sed etiam persuasisset, id. Att. 16, 5, 2: ne si forte de paupertate non persuaseris, sit aegritudini concedendum, id. Tusc. 4, 27, 59; Hor S. 1, 6, 8; Verg. G. 2, 315: quis te persuasit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 10, 10 (p. 175, n. 4 Vahl.).—Pass. pers. (rare): cum animus auditoris persuasus esse videtur ab eis, qui, etc., Auct. Her. 1, 6, 9: si persuasus auditor fuerit, id. ib. 1, 6, § 10: si scit et persuasus est, quid irascitur, etc., Caecil. ap. Cic. Fam. 6, 7, 2.—Pass. impers.: corrupti sunt quibus persuasum sit foedissimum hostem justissimo bello prosequi, Cic. Phil. 13, 17, 35: mihi persuaderi numquam potuit, animos ... vivere, etc., id. Sen. 22, 80. persuasum habere, v. P. a. infra.—
  2. II. In partic., to prompt, induce, prevail upon, persuade to do any thing (class.); usually constr. with alicui, ut, or ne; rarely (and post-Aug.) aliquem or with an obj.-clause: persuasit nox, amor, adulescentia, Ter. Ad. 3, 4, 24: metuebat ne sibi persuaderes, ut, etc., Plaut. Truc. 1, 2, 98: huic magnis praemiis pollicitationibusque persuadent, uti, etc., Caes. B. G. 3, 18: huic Albinus persuadet, regnum ab senatu petat, Sall. J. 35, 2: duo sunt tempora, quibus aliquid contra Caesarem Pompeio suaserim, unum, ne, etc.... alterum ne, etc.... quorum si utrumvis persuasissem, etc., Cic. Phil. 2, 10, 24: numquam tamen haec felicitas illi persuasit neglegentiam, led him into negligence, Sen. Exc. Contr. 3, praef. 5: omnia nobis mala solitudo persuadet, Sen. Ep. 25, 5: persuasit ei tyrannidis finem facere, Nep. Dion. 3, 3: nec arare terram aut expectare annum tam facile persuaseris, etc., Tac. G. 14 fin.: quis Romanis primus persuaserit navem conscendere? Sen. Brev. Vit. 13, 4: frigidāque etiam hibernis algoribus persuasit, Plin. 29, 1, 5, § 10: aliquā die te persuadeam, ut, etc., Petr. 46.—Impers. pass.: his persuaderi, ut, etc., non poterat, Caes. B. G. 2, 10: persuasum est facere, Plaut. Bacch. 4, 9, 93; cf.: tibi quidquam persuaderi potuisse, Cic. Fam. 11, 28, 1: tibi persuasum habere, for sibi persuaderi: ea loca provinciae adjungere sibi persuasum habebant, Caes. B. G. 3, 2 fin.; v. Zumpt, Gr. § 407, n. 1; § 634.—Hence, P. a.: persuāsus, a, um, fixed, established, settled.—Sup.: quod mihi persuasissimum est, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 9, 2.—Esp., in phrase persuasum habere, to be convinced, regard as settled: quia persuasum habuerunt, animas hominum immortalis esse, Val. Max. 2, 6, 10: comperi persuasissimum habuisse eum, with obj.clause, Suet. Ner. 29: at nos e diverso fumi amaritudine vetustatem indui persuasum habemus, Plin. 23, 1, 22, § 40: persuasum habeo posse fieri ut, etc., Plin. Ep. 1, 20, 9; Col. 1, 1, 4; 4, 3, 3 al.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

persuādē: pres imperat act 2nd sg

• persuādeō, suāsī, suāsum, ēre, persuader.
I. [sens hortatif] décider à faire qqch. :
  1. 1. [rare] aliquem Petr. 46, 2 ; 62, 2 ; [pass.] persuasi B. Afr. 55, 1, complètement décidés || [av. inf.] persuasæ fallere rima sat est Prop. 4, 1, 146, à celle qui est décidée à tromper une fente [dans la porte] suffit
  2. 2. alicui et acc. de pron. n., persuader à qqn qqch., le déterminer à qqch. : Cic. Phil. 2, 24 ; Att. 13, 38, 2 || [abst] persuadere alicui Cæs. G. 5, 38, 4, persuader qqn || [avec ut, ne subj.] persuader de, de ne pas ; alicui, à qqn : Cic. Clu. 126 ; Phil. 2, 46 ; Fam. 13, 1, 2 ; [pass. imp.] persuasum erat Cluvio, ut Cic. Com. 51, on avait persuadé à Cluvius de..., cf. Cæs. G. 2, 10, 5 ; 5, 55, 2 || [avec le subj. seul]: huic persuadet... petat Sall. J. 35, 2, il lui persuade de demander || [avec inf.] Nep. Dion 3, 3 ; Tac. G. 14 ; Sen. Brev. 13, 4 || [pass. impers.] persuasum est alicui [avec inf.] on a persuadé à qqn de : Pl. Bacch. 1016 ; Cic. Phil. 13, 35 ; [avec prop. inf.] : Gell. 4, 5, 4.
II. persuader, convaincre
  1. 1. [abst] Cic. Ac. 2, 116 ; de Or. 1, 138
  2. 2. aliquem ; un ex. d'Enn., cf. Serv. En. 10, 10 || part. persuasus, persuadé : Her. 1, 9 ; 1, 10 ; Cæcin. d. Cic. Fam. 6, 7, 2 ; Val. Max. 3, 8, 1 ; 5, 9, 4 ; Plin. 10, 66
  3. 3. avec acc. de pron. n. : ea, quæ invenissent, eloquentia persuadere Cic. Inv. 1, 3, persuader au moyen de l'éloquence ce qu'ils avaient découvert ; [av. datif, alicui, à qqn] : Cic. Ac. 2, 118 ; Fin. 2, 28 ; Fam. 13, 73, 2 ; Att. 16, 5, 2 ; eo minus credebam tibi temere quicquam persuaderi potuisse Matius d. Cic. Fam. 11, 28, 1, ce m'était une raison de ne pas croire qu'on ait pu te persuader rien à la légère || [pass. du part.] : si ab iis qui ante dixerunt quiddam auditori persuasum videtur Cic. Inv. 1, 23, si par les orateurs précédents une conviction particulière semble avoir été donnée à l'auditeur, cf. Cic. Verr. 2, 4, 106 ; Nat. 1, 75 ; Tusc. 2, 47 ; opinio mali, quo viso atque persuaso ægritudo insequitur necessario Cic. Tusc. 3, 72, l'opinion que c'est un mal ; or l'idée et la conviction qu'on a de ce mal font suivre nécessairement la tristesse || [pass. n.] persuasum est mihi, c'est à l'état de chose persuadée à moi, je suis persuadé, ou persuasum habeo, Plin. Min. Ep. 1, 20, 9 ; si tibi persuasum est Cic. Nat. 3, 7, si ta conviction est faite ; mihi persuasissimum est Brut. d. Cic. Fam. 11, 9, 2 ; persuasissimum habeo Suet. Nero 29, je suis absolument persuadé
  4. 4. [avec de] produire la conviction sur une chose : Cic. Tusc. 4, 59 ; de tua fide nisi persuasum esset nobis Brut. d. Cic. Fam. 11, 2, 1, sur ta loyauté si ma conviction n'était pas faite
  5. 5. [avec prop. inf.] : Critoni nostro non persuasi me hinc avolaturum Cic. Tusc. 1, 103, je n'ai pas convaincu notre ami Criton que je m'envolerais d'ici, cf. Cic. CM 82 ; Fam. 11, 16, 3 ; 12, 9, 2 ; illud ita mihi persuadeo... Cic. Fam. 13, 73, 2, je me persuade ceci, à savoir que ; mihi ita persuasi... Cic. Nat. 3, 5, ma conviction est que, cf. Cic. CM 78 || [pass. imp.] : mihi numquam persuaderi potuit... Cic. CM 80, jamais je n'ai pu avoir la persuasion que, cf. Cæs. G. 1, 40, 3 ; satis persuasum esse debet... Cic. Off. 3, 85, on doit être pleinement persuadé que... ; avec nobis Cic. Off. 3, 37, nous devons être bien persuadés que... ; sibi persuasum habebant Cæs. G. 3, 2, 5, ils gardaient pour eux la conviction que.... || [noter ut conséc.-explicatif rattaché à hoc] : neque enim metuo, ne hoc cuiquam persuadeatur, ut... conatus sis Cic. Verr. 2, 5, 11, je ne crains pas qu'on persuade ceci à personne, savoir que tu aies entrepris de...
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
persuadeo Copy link
ⓘ

persuādē: pres imperat act 2nd sg

PERSVÂDEO si, sum, êre. [πείθω, ἀναπείθω] Suadendo inducere, Facere vt quis non modo verum putet, quod volumus, sed etiam agat. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• persuade:
      1. 1. persuādeo, si, sum, 2 (to bring over to one's way of thinking; with dat.: foll. by ut [ne] and subj., when it signifies to p. any one to do or not to do something; by acc. and inf., when it signifies to convince): he p.s him to go over to the enemy, huic persuadet uti ad hostes transeat, Caes. B. G. 3, 18: ut is sometimes omitted before subj.: Albinus p.s him to claim ..., huic Albinus p. ..., petat, Sall. Jug. 35 (the acc. and inf. in this sense is exceptional. it occurs however, Nep. Dion. 3, persuasit ei tyrannidis finem facere): I could never be p.d that the soul ... dies, mihi nunquam persuaderi potuit animos ... emori, Cic. Sen. 22, 80: Caes.: I am p.d, mihi persuadeo, mihi persuadetur: v. to convince. (N.B.--Though not capable of taking an ordinary acc. of the object, persuadeo is often used with acc. of neut. pron.: to p. any one of this, hoc alicui p., Cic. Att. 16, 5: see L. G. § 253.)
      2. 2. addūco, 3: more fully, foll. by ad credendum [ut credam], Nep. Con. 3: also absol., I cannot p. myself that any one ..., ego non adducor quenquam, etc., Cic. Att. 11, 16 (infreq.): v. to induce.
      3. 3. impello, 3 (to urge): Sall. Cat. 49 (foll. by ut). (Suadeo = to try to persuade: v. to advise, urge.)
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
PERSUADE Copy link
• PERSUADE
  • To induce by argument or fair words, persuadere alicui (to succeed in convincing or persuading: persuadere ut = to persuade anybody to do anything: with infinitive, or accusative and infinitive = to persuade or convince him that anything is so and so; i. e., to convince anybody of a fact or the truth of an assertion [an exception is Nep., Dion., 3]; it takes a simple accusative only of pronouns): aliquem perpellere, ut, etc. (to urge one to do a thing): aliquem impellere (to urge on), or adducere (to bring to), or inducere (to lead, induce) ad aliquid, or followed by ut: alicui auctorem esse, alicujus rei, or followed by ut (to cause one to do anything): commodis verbis delinire, ut, etc. (to talk over Auct., Argum. ad Plaut., Mil., v. 4). To be persuaded, persuasum habere, with accusative and infinitive. ☞ Persuasum habeo is much less common than mihi persuasum est, or mihi persuasi. With mihi persuasi only a pronoun can stand as the objective; hoc mihi persuasi. With persuasum habere the dative of the pronoun is extremely rare, the only passage being, sibi persuasum habebant (Caes., B.G., 3, 2, end). Hence avoid mihi persuasum habeo. To persuade anybody of anything, alicui aliquid or de aliqua re probare (Cic.; alicui aliquid credibile facere is modern Latin, though credibile aliquid facere is right, Krebs): to persuade anybody that, etc., persuadere alicui aliquid, or de aliqua re: I shall not be persuaded of this, hoc quidem non adducar, ut credam; non facile adducar (not inducar) ad credendum: I am not persuaded that, etc., non adducor or adducar (with accusative and infinitive, without any verb of believing).
  • To convince, Vid :