Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (8 entries · 14 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

permănet: pres ind act 3rd sg

• per-mănĕo, mansi, mansum, 2, v. n.,
  1. I. to stay to the end; to hold out, last, continue, endure, remain; to persist, persevere (class.; syn.: persto, persevero).
          1. α. Absol.: ut quam maxime permaneant diuturna corpora, Cic. Tusc. 1, 45, 108; id. Fin. 2, 27, 87: ira tam permansit diu, Ter. Hec. 3, 1, 25; Sall. J. 5, 5: Athenis jam ille mos a Cecrope permansit, Cic. Leg. 2, 25, 63.—With ad: verris octo mensium incipit salire: permanet, ut id recte facere possit, ad trimum, Varr. R. R. 2, 4, 8: perdiuturna, permanens ad longinquum et immensum paene tempus, Cic. N. D. 2, 33, 85; so, ad posteros nostros, Decret. Tergest. 2, 26: solus ad extremos permanet ille rogos, Ov. A. A. 2, 120: ad numerum, Cic. N. D. 1, 37, 105.— With in and acc.: ultima quae mecum seros permansit in annos, Ov. Tr. 4, 10, 73.— With adv. quo: quo neque permaneant animae neque corpora nostra, Lucr. 1, 122; v. Lachm. ad h. l.—
          2. β. With in and abl.: Seleucus in maritimā orā permanens, Liv. 37, 21: in voluntate, Cic. Fam. 5, 2, 10: in pristinā sententiā, id. Att. 1, 20, 3: in proposito susceptoque consilio, id. Off. 1, 31, 112: in officio, Caes. B. G. 5, 4.—*
          3. γ. With gen.: virtus sola permanet tenoris sui, Sen. Ep. 76, 19.—
  2. II. To abide in a way, rule, or mode of life, to live by, to devote one's life to (eccl. Lat.): in proposito cordis, Vulg. Act. 11, 23: in gratiā Dei, id. ib. 13, 43: in fide, id. ib. 14, 21: in peccato, id. Rom. 6, 1: in carne, id. Phil. 1, 24: in eādem regulā, id. ib. 3, 16.
ⓘ

permānet: pres subj act 3rd sg

• per-māno, āvi, ātum, 1, v. n., to flow through, press through, penetrate.
  1. I. Lit. (rare): in saxis ac speluncis permanat aquarum Liquidus umor, Lucr. 1, 348: permanat calor argentum, id. 1, 494: primordia singula per quojusque foramina permanare, id. 2, 397; so id. 6, 952; 3, 699.—
  2. II. Transf., to flow to any place; to penetrate, reach anywhere (class.; syn.: penetro, pervado): sucus permanat ad jecur, Cic. N. D. 2, 55, 137: venenum in omnis partis corporis permanat, id. Clu. 62, 173 (but in Lucr. 1, 122, the correct read. is permaneant; v. Lachm. ad h. l., and permaneo, α).—
    1. B. Trop.
      1. 1. To penetrate, reach, extend to any place: amor usque in pectus permanavit, Plaut. Most. 1, 2, 63; Lucr. 3, 253: conclusiunculae ad sensus non permanantes, Cic. Tusc. 2, 18, 42: ut sermones hominum ad vestras aures permanarent, id. Balb. 25, 56: macula permanat ad animum, id. Rosc. Am. 24, 66: Pythagorae doctrina permanavisse mihi videtur in hanc civitatem, id. Tusc. 4, 1, 2; cf.: hoc ubi uno auctore ad plures permanaverat, etc., Caes. B. C. 2, 29, 1.—*
      2. 2. Permanare palam, to be divulged, become known, Plaut. Capt. 2, 1, 25.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

permănet: pres ind act 3rd sg

• permănĕō, mānsī, mānsum, ēre, intr.,
1. demeurer jusqu'au bout (d'un bout à l'autre), rester de façon persistante : Cic. Tusc. 1, 108 ; Leg. 2, 63 ; quis confidit sibi semper id stabile et firmum permansurum quod... Cic. Fin. 2, 86, peut-on croire qu'on gardera toujours, durable et solide, un bien qui... ; [avec gén. de qualité comme attribut] sola (virtus) permanet tenoris sui Sen. Ep. 76, 19, la vertu est la seule chose qui garde toujours sa même rectitude
2. rester, persister, persévérer : in voluntate Cic. Fam. 5, 2, 10, persister dans une résolution, cf. Att. 1, 20, 3 ; Off. 1, 112 ; in officio Cæs. G. 5, 4, 2, rester dans le devoir.
ⓘ

permānet: pres subj act 3rd sg

• permānō, āvī, ātum, āre, intr.,
1. couler à travers, s'insinuer, circuler : [avec in abl.] Lucr. 1, 348 ; [avec per] Lucr. 2, 397 ; [avec acc. dépendant de per] Lucr. 1, 494
2. pénétrer dans, parvenir à, se répandre dans : [avec in acc.] Cic. Clu. 173 ; Tusc. 4, 2 ; [avec ad] Cic. Nat. 2, 137 ; Tusc. 2, 42 ; Balbo 56 ; Cæs. C. 2, 29 || s'ébruiter, transpirer : Pl. Capt. 220.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
permaneo Copy link
ⓘ

permănet: pres ind act 3rd sg

PERMANEO mansi, mansum, êre. [καταμένω, διαμένω, ἐπιμένω] Vsque ad finem manere. […]
Page Scan
permano Copy link
ⓘ

permānet: pres subj act 3rd sg

PERMÂNO âre. [καταβρύω, ἐπιῤῥέω] Penitus manare. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to