Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (14 entries · 51 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

părent: pres subj act 3rd pl

• păro, āvi, ātum, 1, v. a. [cf. Sanscr. par, piparmi, to lead, to further; Gr. πόρος; Lat. porta, peritus; also -per in pauper], to make or get ready, to prepare, furnish, provide; to order, contrive, design, etc. (freq. and class.; syn.: apparo, comparo, acquiro); with personal, non-personal, and abstract objects; constr. usually with acc. or inf., rarely with ut, ne, or absol.
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.
          1. α. With acc.: omne paratum est, Ut jussisti ... prandium, Plaut. Men. 2, 3, 14; cf. Cic. Verr. 2, 4, 27, § 62: turres, falces, testudinesque, Caes. B. G. 5, 42 fin.: incendia, Sall. C. 27, 2: ad integrum bellum cuncta parat, id. J. 73, 1; Ter. And. 4, 4, 2: quod parato opus est, para, id. ib. 3, 2, 43: quam hic fugam aut furtum parat? id. Phorm. 1, 4, 14; so with acc. of the act purposed: fugam, i. e. to prepare one's self for flight, Verg. A. 1, 360; Cic. Att. 7, 26, 1: filio luctum, Ter. Hec. 2, 1, 13: cupiditates in animo, id. Phorm. 5, 4, 2: bellum, Caes. B. G. 3, 9: insidias alicui, Sall. C. 43, 2: defensionem, id. ib. 35, 2: leges, to introduce, id. ib. 51, 40: verba a vetustate repetita gratiam novitati similem parant, furnish, Quint. 1, 6, 39.—More rarely with reflex. pron. and final clause, or ad and acc., or (mostly post-Aug.) with dat.: hisce ego non paro me, ut rideant, Ter. Eun. 2, 2, 18; cf.: quin ita paret se, ut, etc., id. Hec. 1, 1, 11: se ad discendum, Cic. Or. 35, 122: ad iter parare, Liv. 42, 53, 2; cf.: huc te pares, haec cogites, Cic. Fam. 1, 7, 9: alterutri se fortunae parans, Vell. 2, 43, 2: se ad similem casum, Caes. B. G. 7, 41; Prop. 2, 24, 48 (3, 19, 32): multitudo, quam ad capiunda arma paraverat, Sall. C. 27, 4: parantibus utrisque se ad proelium, Liv. 9, 14, 1; 21, 31, 1: ad proelium vos parate, Curt. 4, 13, 10: foro se parant, Sen. Contr. praef. § 4.—Pass.: si ita naturā paratum esset, ut, etc., so ordered, ordained, Cic. Div. 2, 59, 122: ut simul in omnia paremur, may habituate ourselves, Quint. 11, 3, 25.—
          2. β. With inf., to prepare, intend, resolve, purpose, determine, be on the point of, be about to do any thing: signa sonitum dare voce parabant, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 46 Müll. (Ann. v. 447 Vahl.): maledictis deterrere (poëtam), ne scribat, parat, Ter. Phorm. prol. 3: munitiones institutas parat perficere, Caes. B. C. 1, 83: omni Numidiae imperare parat, Sall. J. 13, 2: proficisci parabat, id. C. 46, 3 Kritz: in nemus ire parant, Verg. A. 4, 118: multa parantem Dicere, id. ib. 4, 390.—
          3. γ. With ut or ne (very rare): aequom fuit deos paravisse, uno exemplo ne omnes vitam viverent, have so ordered it, Plaut. Mil. 3, 1, 130; cf. Cic. Div. 2, 59, 122 supra: age jam, uxorem ut arcessat, paret, Ter. Heaut. 5, 1, 75: animo virili praesentique ut sis, para, id. Phorm. 5, 7, 64.—
          4. δ. With rel.-clause: quom accepisti, haud multo post aliquid quod poscas paras, Plaut. As. 1, 3, 16: priusquam unum dederis, centum quae poscat parat, id. Truc. 1, 1, 31.—Absol., to make preparations, to prepare one's self (very rare): at Romani domi militiaeque intenti festinare, parare, alius alium hortari, etc., Sall. C. 6, 5: contra haec oppidani festinare, parare, id. J. 76, 4; 60, 1: jussis (militibus) ad iter parare, Liv. 42, 53.—
    2. B. In partic., of fate, to prepare, destine any thing (poet.): cui fata parent, quem poscat Apollo, for whom the Fates prepare (death), Verg. A. 2, 121: quid fata parent, Luc. 1, 631; 6, 783: motus fata parabant, id. 2, 68; cf.: sed quibus paratum est a Patre meo, Vulg. Matt. 20, 23. —
  2. II. Transf., to procure, acquire, get, obtain (freq. and class.).
    1. A. In gen.: jam ego parabo Aliquam dolosam fidicinam, Plaut. Ep. 3, 2, 37: at dabit, parabit, id. Ps. 1, 3, 49: ille bonus vir nobis psaltriam Paravit, Ter. Ad. 3, 4, 31; id. Eun. 4, 6, 32: eum mihi precatorem paro, id. Heaut. 5, 2, 49: cetera parare, quae parantur pecuniā ... amicos non parare, Cic. Lael. 15, 55: sibi regnum, Sall. C. 5, 6: exercitum, id. ib. 29, 3: commeatus, id. J. 28, 7: locum et sedes, Caes. B. G. 1, 31; 6, 22: quin ei velut opes sint quaedam parandae, Quint. 10, 1, 15: de lodice parandā, Juv. 7, 66.—
    2. B. In partic., to procure with money, to buy, purchase: in Piraeum ire volo, parare piscatum mihi, Plaut. Most. 1, 1, 64: trans Tiberim hortos, Cic. Att. 12, 19, 1; id. Fl. 29, 71 fin.: jumenta, Caes. B. G. 4, 2: servi aere parati, Sall. J. 31, 11: argento parata mancipia, Liv. 41, 6 fin.—Hence, părātus, a, um, P. a., prepared.
    3. A. In gen., ready (class.): ex paratā re imparatam omnem facis, Plaut. Capt. 3, 4, 6; so (opp. imparata) id. Cas. 4, 4, 8: tibi erunt parata verba, huic homini verbera, Ter. Heaut. 2, 3, 114: quos locos multā commentatione atque meditatione paratos atque expeditos habere debetis, Cic. de Or. 2, 27, 118: propositum ac paratum auxilium, Q. Cic. Petit. Cons. 6, 22: omnia ad bellum apta ac parata, Caes. B. C. 1, 30; Plin. Pan. 88: obvius et paratus umor, id. Ep. 2, 17, 25: parata victoria, an easy victory, Liv. 5, 6.—
          1. β. With inf.: id quod parati sunt facere, Cic. Quint. 2, 8: audire, id. Inv. 1, 16, 23: paratos esse et obsides dare et imperata facere, Caes. B. G. 2, 3: omnia perpeti parati, id. ib. 3, 9: se paratum esse decertare, id. ib. 1, 44.—
          2. γ. With dat. (not in Cic. or Cæs.): vel bello vel paci paratus, Liv. 1, 1, 8: nec praedae magis quam pugnae paratos esse, id. 7, 16, 4: imperio, id. 9, 36, 8: ferri acies ... parata neci, Verg. A. 2, 334: veniae, Ov. P. 2, 2, 117: animus sceleribus, Tac. A. 12, 47: provincia peccantibus, id. Agr. 6: athleta certamini paratior, Quint. 8, 3, 10: castris ponendis, Liv. 33, 6: omnibus audendis paratissimus, Vell. 2, 56, 4.—
    4. B. In partic.
      1. 1. Prepared, provided, furnished, fitted, equipped with any thing: intellegit me ita paratum atque instructum ad judicium venire, ut, etc., Cic. Verr. 1, 3, 7; cf.: ad permovendos animos instructi et parati, id. Or. 5, 20: scutis telisque parati ornatique, id. Caecin. 21, 60; id. Tusc. 4, 23, 52; id. Fam. 2, 4, 2: quo paratior ad usum forensem promptiorque esse possim, id. Div. in Caecil. 13, 41: paratus ad navigandum, id. Att. 9, 6, 2: ad omnem eventum paratus sum, id. Fam. 6, 21, 1; cf.: in omnīs causas paratus, Quint. 10, 5, 12; Sen. Contr. 3, 18, 3; Suet. Galb. 19: ad mentiendum paratus, Cic. Lael. 26, 98: animo simus ad dimicandum parati, Caes. B. C. 3, 85 fin.: paratiores ad omnia pericula subeunda, id. B. G. 1, 5: ad dicendum parati, Cic. de Or. 1, 9, 38.—
          1. β. With ab: ab omni re sumus paratiores, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 6: si paratior ab exercitu esses, Cael. ib. 8, 10.—
          2. γ. With in and abl., well versed, skilled, experienced in any thing: Q. Scaevola in jure paratissimus, Cic. Brut. 39, 145: prompta et parata in agendo celeritas, id. ib. 42, 154: in rebus maritimis, id. Imp. Pomp. 18, 55.—
          3. δ. With contra: te contra fortunam paratum armatumque cognovi, Cic. Fam. 5, 13, 1.—
      2. 2. Of mental preparation, prepared, ready, in a good or bad sense: ut ad partes paratus veniat, Varr. R. R. 2, 5, 1: fabulam compositam Volsci belli, Hernicos ad partes paratos, Liv. 3, 10, 10: ad quam (causarum operam) ego numquam, nisi paratus et meditatus accedo, Cic. Leg. 1, 4, 12: homo ad omne facinus paratissimus, id. Mil. 9, 25; Cic. Verr. 2, 2, 6, § 17; 2, 2, 15, § 37; id. Quint. 11, 39: itane huc paratus advenis? Ter. And. 5, 4, 6; cf.: philosophi habent paratum quid de quāque re dicant, Cic. de Or. 2, 36, 152.—Hence, adv.: părātē.
      3. 1. Preparedly, with preparation: ad dicendum parate venire, Cic. Brut. 68, 241: paratius atque accuratius dicere, id. de Or. 1, 33, 150.—
      4. 2. Transf.
        1. a. Carefully, vigilantly: id parate curavi ut caverem, Plaut. Rud. 1, 3, 9.—
        2. b. Readily, promptly: paratius venire, Cic. Rosc. Am. 26, 72: paratissime respondere, Plin. Ep. 3, 9, 16.
ⓘ

părent: pres subj act 3rd pl

• păro, āre, v. a. [par], to make equal, esteem equal. *
  1. I. In gen.: eodem hercle vos pono et paro: parissumi estis iibus, Plaut. Curc. 4, 2, 20.—
  2. II. In partic., to bring to an agreement, arrange with any one: se paraturum cum collegā, Cic. Fam. 1, 9, 25; cf. Fest. p. 234 Müll.
ⓘ

pārent: pres ind act 3rd pl

• pārĕo (parrĕo), ŭi, pārĭtum, 2, v. n. [intr. form of paro, to make ready; părio, to bring forth; hence, to be ready, at hand], to come forth, appear, be visible, show one's self; to be present or at hand.
  1. I. Lit. (rare; not in Cic. or Cæs.): immolanti jocinera replicata paruerunt, Suet. Aug. 95: quoties paruit Hermogenes, Mart. 12, 29, 18: haec (fenestra) videt Inarimen, illi Prochyta aspera paret, Stat. S. 2, 2, 76: quae si parent simul, Quint. 1, 12, 4: caeli cui sidera parent, are open, intelligible, Verg. A. 10, 176; cf. Suet. Calig. 8.—So freq. in eccl. Lat.: parebit signum filii hominis in caelo, Vulg. Matt. 24, 30.—Impers.: paret = videtur: si paret eum dare oportere, Gai. Inst. 3, 91; 4, 4; 34 al.—
  2. II. In partic.
    1. A. To appear (as a servant) at a person's commands, to attend, wait upon (very rare, for the usual apparere): magistratibus in provincias euntibus parere et praeministrare servorum vice, Gell. 10, 3, 19: ad memoriam, Spart. Pesc. 7.—
      1. 2. Transf.
        1. a. To obey, be obedient to; to submit to, comply with (the class. signif. of the word; syn.: oboedio, obsequor, obtempero): parere, obedire, Fest. p. 221 Müll.: animadverte ac dicto pare, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 299 Vahl.): hic parebit et oboediet praecepto illi veteri, Cic. Tusc. 5, 12, 36: oboedire et parere alicujus voluntati, id. N. D. 1, 8, 19: non ut pareret et dicto audiens esset huic ordini, etc., id. Phil. 7, 1, 2: (noster populus) in bello sic paret, ut regi, id. Rep. 1, 40, 163: legibus, id. Off. 2, 11, 40: religionibus, id. N. D. 2, 3, 8: imperio, Caes. B. G. 5, 2: populo patiente atque parente, Cic. Rep. 2, 36, 61: alicujus imperiis, Juv. 14, 331.—Impers. pass.: dicto paretur, Liv. 9, 32: remissius imperanti melius paretur, Sen. Clem. 1, 24, 1: ut arbitri sententiae pareatur, Dig. 4, 8, 23: si paritum fuerit condicioni, ib. 40, 4, 12.— Poet., with respective acc.: non adeo parebimus omnia matri, Stat. Ach. 1, 660. —Of inanim. and abstr. subjects: lucra petituras freta per parentia ventis Ducunt instabiles sidera certa rates, Tib. 1, 9, 9; cf. Ov. M. 8, 472; Quint. 11, 3, 65.—
        2. b. To be subject to, dependent on; to be subservient to: nulla fuit civitas, quin Caesari pareret, Caes. B. C. 3, 81: oppidum, quod regi paret, Plin. 6, 28, 32, § 145: negat se ei parere posse qui se feminam malit esse, quam virum, Just. 1, 3, 3: quae homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent, Sall. C. 2, 7; Hor. S. 2, 3, 96.—
        3. c. To submit to, comply with, indulge, gratify, yield to: necessitati, Cic. Or. 60, 202: et tempori et voluntati, id. Vatin. 1, 2: cupiditatibus, id. Fin. 1, 16, 53: dolori et iracundiae, id. Att. 2, 21, 4: extremo furori, Val. Fl. 7, 154.—
        4. d. To yield to one's promises or representations, to fulfil, accomplish them; to satisfy, give, pay: promissis, Ov. F. 5, 504: pensionibus, Dig. 19, 2, 54: usuris, Cod. 4, 26, 8.— —
    2. B. Impers.: paret, it is clear, evident, manifest (class.): quid porro quaerendum est? factumne sit? at constat. A quo? at paret, Cic. Mil. 6, 15.—Esp. in the formula si paret, if it appear, if it be proved, Cic. Rosc. Com. 4, 11; id. Verr 2, 2, 12, § 31; cf.: si paret adversum edictum fecisse, id. ib. 2, 3, 28, § 69; 2, 3, 22, § 55; Fest. p. 233 Müll.: paritum est, Dig. 31, 1, 67; ib. 6, 1, 5; Petr. 137; cf. II. 2. a. supra.—Hence, pārens, entis, P. a., obedient: parentiores exercitus, Cic. Off. 1, 22, 76 (al. paratiores).—
  3. II. Subst.: pārens, entis, comm., a subject: parentes abunde habemus, Sall. J. 102, 7: vi quidem regere patriam aut parentes quamquam possis, etc., id. ib. 3, 2: ex voluntate parentium occupare principatum, Vell. 2, 108; and so Tac. A. 1, 59, acc. to Bötticher (but parentes, in this passage, signifies parents; cf. Kritz on Sall. C. 6, 5).
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

părent: pres subj act 3rd pl

• 1 părō, āvī, ātum, āre, tr.,
1. préparer, apprêter, arranger : testudines Cæs. G. 5, 42, 5, préparer des tortues ; bellum Cæs. G. 3, 9, 3, préparer la guerre [= se préparer à la guerre] ; regnum Sall. J. 31, 7, se préparer à régner = aspirer au trône (à la tyrannie) ; se parare ad discendum Cic. Or. 122, se disposer à apprendre, cf. Cic. Fl. 11 ; Fam. 1, 7, 9 ; se ad prœlium Liv. 21, 31, 1, se préparer au combat ; Seio venenum parabatur Cic. Domo 129, on préparait du poison pour Séius || [avec inf.] parat perficere... Cæs. C. 1, 83, 4, il se dispose, il se prépare à achever..., cf. Cæs. G. 7, 71, 9 ; Cic. Att. 5, 20, 7 ; Sest. 144 || [avec ut subj.] Cic. Fam. 16, 10, 2 || [avec ne] Pl. Mil. 726, disposer les choses pour éviter que || [abst] faire des préparatifs : Sall. C. 6, 5 ; J. 76, 4, etc. ; ad iter parare Liv. 42, 53, 1, se préparer à partir
2. procurer, ménager, faire avoir, alicui aliquid, qqch. à qqn : Ter. Ad. 477, etc. || [souvent sans sibi] se procurer, acquérir : Cæs. G. 4, 2, 2 ; 6, 22, 3 ; Cic. Læl. 55 ; a finitimis equos Cæs. G. 5, 55, 3, se fournir de chevaux chez les peuples limitrophes, cf. Cic. Att. 12, 19, 1 ; Fl. 71 ; servi ære parati Sall. J. 31, 11, des esclaves achetés à prix d'argent, cf. Liv. 41, 6, 10.
părō Copy link
ⓘ

părent: pres subj act 3rd pl

• 3 părō, ōnis, m. (παρών), barque : Cic. d. Isid. Orig. 19, 1, 20 ; Gell. 10, 25, 5.
ⓘ

pārent: pres ind act 3rd pl

• pārĕō, ŭī, ĭtum, ēre, intr.
I.
  1. 1. apparaître, se montrer : cæli cui sidera parent Virg. En. 10, 176, à qui se révèlent les astres du ciel [astrologue], cf. Suet. Aug. 95
  2. 2. impers., paret Cic. Mil. 15, c'est manifeste, la chose est patente ; si paret avec prop. inf. Cic. Verr. 2, 2, 31, s'il appert que...
  3. 3. c. apparere, se rendre aux ordres de qqn, assister des magistrats comme appariteur : Gell. 10, 3, 19 [d'où l'acception qui va suivre].
II.
  1. 1. obéir, se soumettre : parere et obœdire præcepto Cic. Tusc. 5, 36, se soumettre et obéir à un précepte ; consilio, legibus Cic. Off. 1, 84 ; 2, 40, obéir à un conseil, à des lois || [abst] populo patiente atque parente Cic. Rep. 2, 61, le peuple étant résigné et obéissant ; in omnia Sen. Ben. 3, 20, 2 ; ad omnia Vell. 2, 23, 6, obéir en tout, pour tout || [acc. de rel.] quædam parendum est Gell. 2, 7, 12, il faut obéir dans certains cas || [pass. impers.] dicto paretur Liv. 9, 32, 5, on obéit à l'ordre ; legato a centurionibus parebatur Tac. Ann. 1, 21, le légat obtenait l'obéissance des centurions
  2. 2. obéir, céder à : necessitati Cic. Or. 202 ; tempori Cic. Vat. 2, obéir à la nécessité, aux circonstances ; iracundiæ Cic. Att. 2, 21, 4, céder à l'emportement ; naturæ Nep. Att. 17, 3, obéir à la nature || promissis Ov. F. 5, 504, se rendre à (accepter) des offres
  3. 3. être soumis à, sous la dépendance de : nulla fuit civitas, quin Cæsari pareret Cæs. C. 3, 81, 2, il n'y eut pas une cité qui ne fût soumise à César. ➳ pf. pass. impers. paritum est Dig. 31, 1, 67 || orth. parreo blâmée par Fest. 262, cf. P. Fest. 247, 15.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
paro Copy link
ⓘ

părent: pres subj act 3rd pl

PARO [1] âre. [ἑτοιμάζω, εὐτρεπίζω] Videtur significatione prima idem fuisse, ac par facere. […]
Page Scan
paro Copy link
ⓘ

părent: pres subj act 3rd pl

PARO [2], vel PARON ônis. m. [πάρων] Nauium genus, inquit Festus, ad cuius similitudinem Myoparo vocatur, piraticum nauigium. […]
Page Scan
pareo Copy link
ⓘ

pārent: pres ind act 3rd pl

PÂREO ui, êre. [φαίνομαι] Manifestum esse. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
PARENT Copy link
• PARENT
  • PROP., parens (general term): pater (father): mater (mother): the common parent, communis omnium parens; operum (or rerum) omnium parens et effector; summus, or maximus, mundi parens.
  • Figuratively, mater (e.g., similitudo satietatis mater, Cic.): parens (of persons [e.g., Socrates parens philosophiae]; of things, it must be used of those that are masculine, and sometimes is used of those that are feminine [terra parens omnium]: procreatrix: genitrix, feminine (e.g., procreatrix quaedam et quasi parens omnium artium est philosophia; genitrix virtutum frugalitas). To be the parent of, alere aliquid (e.g., honos alit artes). This opinion is the parent of many errours, hanc opinionem multi errores consecuti sunt. Sometimes causa, fons, origo (source) may serve.