Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (4 entries · 24 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

nōrat: plup ind act 3rd sg (contr)

• nosco, nōvi, nōtum, 3 (old form, GNOSCO, GNOVI, GNOTVM, acc. to Prisc. p. 569 P.; inf. pass. GNOSCIER, S. C. de Bacch.; cf. GNOTV, cognitu, Paul. ex Fest. p. 96 Müll.: GNOT (contr. for gnovit) οἶδεν, ἐπιγινώσκει; GNOTV, γνῶσιν, διάγνωσιν, Gloss. Labb.—Contr. forms in class. Lat. are nosti, noram, norim. nosse; nomus for novimus: nomus ambo Ulixem, Enn. ap. Diom. p. 382 P., or Trag. v. 199 Vahl.), v. a. [for gnosco, from the root gno; Gr. γιγνώσκω, to begin to know], to get a knowledge of, become acquainted with, come to know a thing (syn.: scio, calleo).
  1. I. Lit.
      1. 1.
          1. α. Tempp. praes.: cum igitur, nosce te, dicit, hoc dicit, nosce animum tuum, Cic. Tusc. 1, 22, 52: Me. Sauream non novi. Li. At nosce sane, Plaut. As. 2, 4, 58; cf.: Ch. Nosce signum. Ni. Novi, id. Bacch. 4, 6, 19; id. Poen. 4, 2, 71: (Juppiter) nos per gentes alium alia disparat, Hominum qui facta, mores, pietatem et fidem noscamus, id. Rud. prol. 12; id. Stich. 1, 1, 4: id esse verum, cuivis facile est noscere, Ter. Ad. 5, 4, 8: ut noscere possis quidque, Lucr. 1, 190; 2, 832; 3, 124; 418; 588; Cic. Rep. 1, 41, 64: deus ille, quem mente noscimus, id. N. D. 1, 14, 37.—Pass.: EAM (tabulam) FIGIER IOVBEATIS, VBEI FACILVMED GNOSCIER POTISIT, S. C. de Bacch.: forma in tenebris nosci non quita est, Ter Hec. 4, 1, 57 sq.: omnes philosophiae partes tum facile noscuntur, cum, etc., Cic. N. D. 1, 4, 9: philosophiae praecepta noscenda, id. Fragm. ap. Lact. 3, 14: nullique videnda, Voce tamen noscar, Ov. M. 14, 153: nec noscitur ulli, by any one, id. Tr. 1, 5, 29: noscere provinciam, nosci exercitui, by the army, Tac. Agr. 5.—
          2. β. Temppperf., to have become acquainted with, to have learned, to know: si me novisti minus, Plaut. Aul. 4, 10, 47: Cylindrus ego sum, non nosti nomen meum? id. Men. 2, 2, 20: novi rem omnem, Ter. And. 4, 4, 50: qui non leges, non instituta ... non jura noritis, Cic. Pis. 13, 30: plerique neque in rebus humanis quidquam bonum norunt, nisi, etc., id. Lael. 21, 79: quam (virtutem) tu ne de facie quidem nosti, id. Pis. 32, 81; id. Fin. 2, 22, 71: si ego hos bene novi, if I know them well, id. Rosc. Am. 20 fin.: si Caesarem bene novi, Balb. ap. Cic. Att. 9, 7, B, 2: Lepidum pulchre noram, Cic. Fam. 10, 23, 1: si tuos digitos novi, id. Att. 5, 21, 13: res gestas de libris novisse, to have learned from books, Lact. 5, 19, 15: nosse Graece, etc. (late Lat. for scire), Aug. Serm. 45, 5; 167, 40 al.: ut ibi esses, ubi nec Pelopidarum—nosti cetera, Cic. Fam. 7, 28, 2; Plin. Ep. 3, 9, 11.—
      2. 2. To examine, consider: ad res suas noscendas, Liv. 10, 20: imaginem, Plaut. Ps. 4, 2, 29.—So esp., to take cognizance of as a judge: quae olim a praetoribus noscebantur, Tac. A. 12, 60.—
  2. II. Transf., in the tempp. praes.
    1. A. In gen., to know, recognize (rare; perh. not in Cic.): hau nosco tuom, I know your (character, etc.), i. e. I know you no longer, Plaut. Trin. 2, 4, 44: nosce imaginem, id. Ps. 4, 2, 29; id. Bacch. 4, 6, 19: potesne ex his ut proprium quid noscere? Hor. S. 2, 7, 89; Tac. H. 1, 90.—
    2. B. In partic., to acknowledge, allow, admit of a reason or an excuse (in Cic.): numquam amatoris meretricem oportet causam noscere, Quin, etc., Plaut. Truc. 2, 1, 18: illam partem excusationis ... nec nosco, nec probo, Cic. Fam. 4, 4, 1; cf.: quod te excusas: ego vero et tuas causas nosco, et, etc., id. Att. 11, 7, 4: atque vereor, ne istam causam nemo noscat, id. Leg. 1, 4, 11.—
  3. III. Transf. in tempp. perf.
    1. A. To be acquainted with, i. e. to practise, possess: alia vitia non nosse, Sen. Q. N. 4 praef. § 9.—
    2. B. In mal. part., to know (in paronomasia), Plaut. Most. 4, 2, 13; id. Pers. 1, 3, 51.—
  4. IV. (Eccl. Lat.) Of religious knowledge: non noverant Dominum, Vulg. Judic. 2, 12; ib. 2 Thess. 1, 8: Jesum novi, Paulum scio, I acknowledge, ib. Act. 19, 15.—Hence, nōtus, a, um, P. a., known.
    1. A. Lit.: nisi rem tam notam esse omnibus et tam manifestam videres, Cic. Verr. 2, 3, 58, 134: ejusmodi res ita notas, ita testatas, ita manifestas proferam, id. ib. 2, 2, 34, § 85: fingi haec putatis, quae patent, quae nota sunt omnibus, quae tenentur? id. Mil. 28, 76: noti atque insignes latrones, id. Phil. 11, 5, 10: habere omnes philosophiae notos et tractatos locos, id. Or. 33, 118: facere aliquid alicui notum, id. Fam. 5, 12, 7: tua nobilitas hominibus litteratis est notior, populo obscurior, id. Mur. 7, 16: nullus fuit civis Romanus paulo notior, quin, etc., Caes. B. C. 2, 19: vita P. Sullae vobis populoque Romano notissima, Cic. Sull. 26, 72: nulli nota domus sua, Juv. 1, 7.—
          1. β. With gen. (poet.): notus in fratres animi paterni, Hor. C. 2, 2, 6: noti operum Telchines. Stat. Th. 2, 274: notusque fugarum, Vertit terga, Sil. 17, 148.—
          2. γ. With subj.-clause: notum est, cur, etc., Juv. 2, 58.—
          3. δ. With inf. (poet.): Delius, Trojanos notus semper minuisse labores, Sil. 12, 331.—
      1. 2. In partic.
        1. a. Subst.: nōti, acquaintances, friends: de dignitate M. Caelius notis ac majoribus natu ... respondet, Cic. Cael. 2, 3: hi suos notos hospitesque quaerebant, Caes. B. C. 1, 74, 5; Hor. S. 1, 1, 85; Verg. Cir. 259.—
        2. b. In a bad sense, notorious: notissimi latronum duces, Cic. Fam. 10, 14, 1: integrae Temptator Orion Dianae, Hor. C. 3, 4, 70; Ov. M. 1, 198: Clodia, mulier non solum nobilis sed etiam nota, Cic. Cael. 13, 31; cf. Cic. Verr. 1, 6, 15: moechorum notissimus, Juv. 6, 42.—
    2. B. Transf., act., knowing, that knows: novi, notis praedicas, to those that know, Plaut. Ps. 4, 2, 39.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

nōrat: plup ind act 3rd sg (contr)

• nōscō, nōvī, nōtum, ĕre (arch. gnosco, cf. γιγνώσκω),
1. apprendre à connaître : ejus animum de nostris factis noscimus Pl. St. 4, ses sentiments, nous apprenons à les connaître par notre propre expérience ; nosce te, nosce animum tuum Cic. Tusc. 1, 52, apprends à te connaître, à connaître ton âme ; studeo... noscere Cic. Rep. 1, 64, je suis impatient de prendre connaissance de... ; omnes philosophiæ partes tum facile noscuntur, cum Cic. Nat. 1, 9, on prend de toutes les parties de la philosophie une connaissance plus facile, quand... || pf., novi, novisse, nosse, connaître, savoir : virtutem ne de facie quidem nosti Cic. Pis. 81, tu ne connais même pas l'ombre de la vertu ; bene nosse aliquem Cic. Att. 9, 7 b, 2, connaître qqn bien, à fond [recte Cic. Verr. 2, 2, 175, connaître bien, vraiment] ; linguam Cic. de Or. 2, 2, connaître une langue ; nosti cetera Cic. Fam. 7, 28, 2, tu sais le reste, la suite || [avec inf., décad.] Apul. M. 2, 5 ; 2, 7 ; Lact. Inst. 6, 18, 23 ; Aug. Serm. 98, 3, etc. || part. notus, a, um, connu : philosophiæ locos notos et tractatos habere Cic. Or. 118, posséder toutes les parties de la philosophie d'une connaissance théorique et pratique
2. examiner, étudier : nosce imaginem Pl. Ps. 986, regarde l'empreinte || pleraque, quæ olim a prætoribus noscebantur Tac. Ann. 12, 60, la plupart des affaires qui étaient autrefois de la compétence des préteurs
3. reconnaître : hau nosco tuom Pl. Trin. 445, je ne te reconnais pas à ce trait ; potesne ex his ut proprium quid noscere ? Hor. S. 2, 7, 89, peux-tu dans tout cela reconnaître qqch. comme t'appartenant en propre ? acciti ad res suas noscendas Liv. 10, 20, 15, invités à venir reconnaître ce qui leur appartenait || chercher à reconnaître : per diem visu, per noctem ululatibus et gemitu conjuges aut liberos noscebant Tac. Ann. 4, 62, ils cherchaient à reconnaître leurs femmes ou leurs enfants de jour à la vue, de nuit aux hurlements et aux gémissements, cf. Tac. H. 4, 40
4. reconnaître, concevoir, entendre, admettre : illam partem excusationis nec nosco nec probo Cic. Fam. 4, 4, 1, cette autre partie de ton excuse je ne la reconnais ni ne l'approuve ; vereor, ne istam causam nemo noscat Cic. Leg. 1, 11, je crains que personne ne conçoive tes raisons, cf. Cic. Att. 11, 7, 4 ; quivis ut intellegat quam voluptatem norit Epicurus Cic. Tusc. 3, 42, en sorte que n'importe qui comprend ce qu'Épicure entend par plaisir, cf. Cic. Læl. 79 ; Nat. 1, 111, etc. ➳ formes sync. nosti, nostis, norunt ; norim, noris, etc. ; noram, noras, etc. ; nossem, etc. ; nosse, Cic. ; nomus p. novimus Enn. Scen. 160 || Cæs. préfère les formes pleines.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
nosco Copy link
ⓘ

nōrat: plup ind act 3rd sg (contr)

NOSCO nôui, nôtum, ere. [γνόω] Praesenti tempere significat percipere, comprehendere, discere, atque initium ades sciendi: quare non mirum est, Praeteritum Noui habere vim quoque Praesentis scio. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.