nascor Copy link Outline I. Lit.; constr. with ex or de and abl. ...1. With ex and abl.2. With de and abl.3. With abl.4. With ab and abl.5. In other constrr.B. Transf., to rise, take beginning, derive origin, spring forth, grow, be found ...II. Trop.A. To arise, spring forth, proceed from, be produced ...B. Esp., of the spiritual renewal of a religious experience, ...A. nascens, entis, arising, beginning, nascent, infant, immature ...2. Subst.B. nātus, a, um, P. a., born; hence,1. Subst.2. Adj.a. Natus alicui rei or ad aliquam rem, ...(a). With dat.(b). With ad(g). With inf.(d). With in and acc.b. Formed or constituted by nature in any manner(b). Pro re natā, or e re natā, ...c. With a specification of time, so old, of the age of ... ⓘnātūre: fut part act masc/neut voc sg (dep) • nascor, nātus, nasci (ante-class., and in poets of the class. period also gnatus, v. under P. a. B.; part. fut. nasciturus, Pall. Jun. 7, § 8; Vulg. Judic. 13, 8), 3, v. dep. [from gnascor, gnatus, root gen, whence gigno; cf. Gr. γεννάω], to be born, to be begotten (of or by male or female). I. Lit.; constr. with ex or de and abl., or with abl. alone; rarely with ab and abl. 1. With ex and abl. (esp. with name or other appellation of the mother): cum ex utrāque (uxore) filius natus esset, Cic. de Or. 1, 40, 183: cujus ex filiā natus est Sestius, id. Fam. 13, 8, 1: Servius Tullius ex serva Tarquiniensi natus, id. Rep. 2, 21, 37: ex hac feminā debuit nasci, qui, etc., Sen. ad Helv. 16, 6: natam sibi ex Poppaeā filiam, Tac. A. 15, 23 init.: ex Thetide natus, Quint. 3, 7, 11: ex Urbiniā natus, id. 7, 2, 5: Alexandri filius natus ex Barsine, Just. 13, 2, 7; cf.: negantis (Domitii) quidquam ex se et Agrippinā nisi detestabile nasci potuisse, Suet. Ner. 6: quod ex nobis natos liberos appellamus, idcirco Cerere nati nominati sunt Liber et Libera, Cic. N. D. 2, 24, 62; cf.: convinces facile ex te esse natum, nam tui similis est probe, Ter. Heaut. 5, 4, 7: ex militibus Romanis et Hispanis mulieribus natos se memorantes, Liv. 43, 3, 2; very rarely with a designation of the father, and only with pronouns: ex hoc Domitius nascitur, Suet. Ner. 4 init.: Neoptolemus ex quo nata est Olympias, Just. 17, 3, 14: ex quo nasci nepotes deceat, Plin. Ep. 1, 14, 2: illum ex me natum, Val. Max. 5, 10 ext. 3; cf.: quod tibi filiolus vel filia nascitur ex me, Juv. 9, 83.— 2. With de and abl.: de tigride natus, Ov. M. 9, 612; cf.: de stirpe dei nasci, id. ib. 11, 312: de pellice natus, id. ib. 4, 422: natus de muliere, Vulg. Job, 14, 1; 15, 14. — 3. With abl. (so usually with proper names; and with general designations of parents, family, etc.): quos omnes Erebo et Nocte natos ferunt, Cic. N. D. 3, 17, 44: Hercules Jove natus, id. ib. 3, 16, 42: Nilo natus, id. ib. 3, 16, 42: nascetur Oedipus Lao, id. Fat. 13, 30: patre Marte, id. Rep. 2, 2, 4: Paulo, id. Off. 1, 33, 121: privignus Poppaeā natus, Suet. Ner. 55: Ascanius Creusā matre natus, Liv. 1, 3, 2: Junia, Vell. 2, 127, 4: amplissimā familiā nati adulescentes, Caes. B. G. 7, 37, 1: honestis parentibus, Quint. 1, 11, 85; Sen. Contr. 7, 21, 1: Mela quibus Gallio et Seneca parentibus natus, Tac. A. 16, 17: deus deo natus, Liv. 1, 16, 3: imperioso patre, id. 7, 4, 5; 9, 1, 12: Assaraco natus Capus, Enn. ap. Philarg. ad Verg. G. 3, 35 (Ann. v. 31 Vahl.): patre certo nasci, Cic. Rosc. Am. 16, 46: Apolline natus, Ov. M. 15, 639: natus deā, son of a goddess, i. e. Achilles, id. M. 12, 86; so, natus deā, of Æneas, Verg. A. 1, 582: matre Musā natus, Cic. N. D. 3, 18, 45: nascetur pulcrā Trojanus origine Caesar, Verg. A. 1, 286.— 4. With ab and abl.: generari et nasci a principibus, Tac. H. 1, 16: et qui nascentur ab illo, Verg. G. 1, 434.— 5. In other constrr.: post homines natos, since men have lived, Cic. Phil. 11, 1, 1: post genus hominum natum, id. Balb. 10, 26: in miseriam nascimur, id. Tusc. 1, 5, 9: aves omnes in pedes nascuntur, with the feet foremost, Plin. 10, 53, 74, § 149: ad homines nascendos vim hujus numeri (septenarii) pertinere, to the formation of man in the womb, Gell. 3, 10, 7: homo nascitur ad laborem, i. e. it is his nature to suffer it, Vulg. Job, 5, 7.— B. Transf., to rise, take beginning, derive origin, spring forth, grow, be found: O fortunatam natam me consule Romam, Cic. ap. Quint. 11, 1, 24; and ap. Juv. 10, 122: humi nascentia fraga, Verg. E. 3, 92: cum nata fuerint folia, Vulg. Marc. 13, 28: nascitur ibi plumbum album in mediterraneis regionibus, is found, produced, Caes. B. G. 5, 12: onyx nascitur circa Thebas Aegyptias, Plin. 36, 8, 12, § 61: ex palude nascitur amnis, rises, id. 36, 26, 65, § 190: nascere, praeque diem veniens age, Lucifer, almum, rise, Verg. E. 8, 17: unde nigerrimus Auster Nascitur, id. G. 3, 278: nascens luna, Hor. C. 3, 23, 2; id. S. 2, 4, 30: nascentia templa, newly built, Mart. 6, 4, 3: Circaeis nata forent an Lucrinum ad saxum ... ostrea, Juv. 4, 140.—To rise, be formed (of a hill): ab eo flumine collis nascebatur, Caes. B. G. 2, 18; cf.: nascitur altera moles, Sil. 3, 530. — II. Trop. A. To arise, spring forth, proceed from, be produced: scribes ad me, ut mihi nascatur epistulae argumentum, Cic. Fam. 16, 22, 2: nulla tam detestabilis pestis est, quae non homini ab homine nascatur, id. Off. 2, 5, 16: fateor ea me studiose secutum ex quibus vera gloria nasci posset, id. Fam. 15, 4, 13: facinus natum a cupiditate, Cic. Verr. 2, 2, 34, § 82; id. Font. 16, 37: visus ei dicitur draco ... dicere quo illa loci nasceretur, id. Div. 2, 66, 135: strumae nascuntur maxime in cervice, Cels. 5, 28, 7; 7, 12, 1 fin.; 7, 6, 4 fin.: onychem in Arabiae tantum montibus nasci putavere, Plin. 36, 7, 12, § 59: frumenta nata sunt, Cic. Verr. 2, 3, 63, § 147: ex quo uno haec omnia nata et profecta esse concedit, id. Quint. 28, 85; id. Agr 2, 33, 90: profectio nata a timore defectionis, Caes. B. G. 7, 43: querelae verae nascuntur pectore ab imo, Cat. 64, 198: omnis obligatio vel ex contractu nascitur vel ex delicto, Gai. Inst. 3, 88 sq.—With ut: ex hoc nascitur ut, hence it follows that, Cic. Fin. 3, 19, 63; Sen. Ep. 74, 11.— B. Esp., of the spiritual renewal of a religious experience, to be regenerated, born again (eccl. Lat.): quod natum est ex spiritu, spiritus est, Vulg. Johan. 3, 6: nasci denuo, id. ib. 3, 7: natus ex Deo, id. 1 Johan. 3, 9, etc.—Hence, P. a. A. nascens, entis, arising, beginning, nascent, infant, immature: ante Periclem et Thucydidem, qui non nascentibus Athenis, sed jam adultis fuerunt, littera nulla est, etc., Cic. Brut. 7, 27: eloquentiam pueris induunt adhuc nascentibus, Petr. 4: (vitulus) vexat nascenti robora cornu, Juv. 12, 9.— 2. Subst.: nascentia, ĭum, n., organic bodies, esp. plants, Vitr. 5, 1, 3; 5, 8, 1.— B. nātus, a, um, P. a., born; hence, 1. Subst.: nātus (gnātus), i, m., a son; and nāta (gnāta), ae, f. (dat. and abl. pl. natabus, where ambiguity is to be avoided, Plaut. ap. Prisc. p. 733 P.; Inscr. Orell. 7421; Phocas, p. 1707 P.; v. Neue, Formenl. 1, p. 29), a daughter; in plur.: nati (gnati), children, offspring: caritas, quae est inter natos et parentes, Cic. Lael. 8, 27: bellum prope inter parentes natosque, Liv. 1, 23, 1; cf. id. 5, 40, 3: cum pecore et gnatis, Hor. S. 2, 2, 115: et trepidae matres pressere ad pectora natos, Verg. A. 7, 518: mihi ausculta, nate, pueros jube cremarier, Enn. ap. Non. 246, 11 (Trag. v. 329 Vahl.); Hor. S. 1, 3, 43: natam conlocare alicui, Plaut. Aul. Arg. 1, 15: o gnata, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 46 Vahl.): si quis gnatam pro mutā devovet agnā, Hor. S. 2, 3, 219; cf. id. ib. 2, 3, 199: Hectoris natum de muro jactarier, Enn. ap. Varr. L. L. 10, § 70 Müll. (Trag. v. 130 Vahl.); so, Nerei natae, id. ap. Prisc. p. 733 P. (Trag. v. 135 Vahl.): maxima natarum Priami, Verg. A. 1, 654; Ov. M. 13, 661.—Esp. in the phrase natus nemo, not a human being, nobody (Plautine for nemo mortalis): tamquam si natus nemo in aedibus habitet, Plaut. Most. 2, 1, 55 Lorenz ad loc.; id. ib. 2, 2, 20: nato nemini, id. Cas. 2, 4, 15; id. Ps. 1, 3, 63.— 2. Adj. a. Natus alicui rei or ad aliquam rem, born, made, destined, designed, intended, produced by nature for any thing. α. With dat. (class.): me credo huic esse natum rei, ferundis miseriis, Ter. Ad. 4, 2, 6: non sibi se soli natum meminerit, sed patriae, sed suis, Cic. Fin. 2, 14, 45: natus huic imperio, id. Cael. 24, 59: gurges atque helluo natus abdomini suo, non laudi atque gloriae, id. Pis. 17, 41: Judaei et Syri, nationes natae servituti, id. Prov. Cons. 5, 10. — β. With ad (class.): vir ad omnia summa natus, Cic. Brut. 68, 239: natus ad haec tempora, id. Phil. 12, 4, 9: ad dicendum natus aptusque, id. de Or. 1, 22, 99: ad haudem et ad decus nati, suscepti, instituti sumus, id. Fin. 5, 22, 63: ad hoc unum natus, id. Or. 28, 99: ut ad cursum equus, ad arandum bos, ad indagandum canis, sic homo ad intellegendum et agendum natus est, id. Fin. 2, 13, 40: natus ad sacra Cithaeron, Ov. M. 2, 223: canor mulcendas natus ad aures, id. ib. 5, 561.— γ. With inf. (poet.): quid meruere boves, animal ... natum tolerare labores, Ov. M. 15, 120: sentes tantummodo laedere natae, id. de Nuce, 113.— δ. With in and acc. (poet.): nati in usum laetitiae scyphi, Hor. C. 1, 27, 1; Ov. M. 14, 99; 15, 117.—(ε) With propter (rare): apros, animal propter convivia natum, Juv. 1, 141.— b. Formed or constituted by nature in any manner: alius ager bene natus, alius male, Varr. R. R. 1, 6, 1: sarmenta male nata, Col. 4, 24, 7: ita natus locus est, Liv. 9, 2: inculti versūs et male nati, Hor. Ep. 2, 1, 233.— β. Pro re natā, or (ante- and post-class.) e re natā, under the present circumstances, according to the state of affairs, as matters are: ut in his pro re natā non incommode possint esse, Cic. Att. 7, 14, 3: Antonii colloquium cum heroibus nostris pro re natā non incommodum, id. ib. 14, 6, 1; 7, 8, 2: e re natā melius fieri haud potuit, quam factum est, Ter. Ad. 3, 1, 8; App. M. 4, p. 143, 38.— c. With a specification of time, so old, of the age of, etc.: eques Romanus annos prope XC. natus, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62: annos natus unum et viginti, id. de Or. 3, 20, 74: cum annos ad quinquaginta natus esset, id. Clu. 40, 110: cum quinque et viginti natus annos dominatum occupavisset, id. Tusc. 5, 20, 57: Cato annos quinque et octoginta natus excessit e vitā, id. Brut. 20, 80; in inscr. ANNORVM NATVS, etc., Inscr. Mon. Scip. n. 7; Inscr. Marini Atti, p. 564.— Sometimes, in order to specify the age more exactly, major or minor, without or with quam, is added: annos nata est sedecim non major, Ter. Eun. 3, 3, 23: minor quinque et viginti annis natus, Nep. Han. 3, 2: minor triginta annis natus, Cic. Verr. 2, 2, 49, § 122: homo annos natus major quadraginta, over forty years old, Cic. Rosc. Am. 14, 49: Dionysius major annos sexaginta natus decessit, Nep. Reg. 2, 3: cum liberis majoribus quam quindecim annos natis, Liv. 45, 32, 3: minorem quam annos sex, majorem quam annos decem natam, negarunt capi fas esse, Gell. 1, 12, 1.—For major, minor, sometimes with plus, minus (ante-class.): plus triginta annis natus sim, Plaut. Men. 3, 1, 1: annos sexaginta natus es aut plus, Ter. Heaut. 1, 1, 11; cf.: non amplius novem annos natus, Nep. Han. 2, 3.—Act. collat. form: nasco, ĕre, to be born, etc.: ubi germen nascere coeperit, Cato, R. R. 151 fin.
nāscor Copy link Outline 1 naître : nés d'une très grande famille ; naître d'un père connu, ...2 [fig.] naître, prendre son origine, provenir, etc. : là il y a ... ⓘnātūre: fut part act masc/neut voc sg (dep) • nāscor, nātus sum, nāscī (gnascor, gnatus), intr., 1. naître : amplissima familia nati Cæs. G. 7, 37, 1, nés d'une très grande famille ; patre certo nasci Cic. Amer. 46, naître d'un père connu, cf. Cic. Fato 30 ; Paulo, Papia natus Cic. Off. 1, 121 ; Clu. 27, fils de Paulus, de Papia || ex nobis nati Cic. Nat. 2, 62, issus de nous ; ex serva natus Cic. Rep. 2, 37, né d'une esclave, cf. Cic. de Or. 1, 183 ; Fam. 13, 8, 1 || [avec de] Pl. Capt. 274 ; Ov. M. 9, 612 ; 4, 422 || [avec ab] Tac. H. 1, 16 ; Virg. G. 1, 434 || post homines natos Cic. Phil. 11, 1, depuis qu'il existe des hommes ; post genus hominum natum Cic. Balbo 26, depuis l'existence du genre humain ; in miseriam nascimur Cic. Tusc. 1, 9, nous naissons pour être malheureux : ad homines nascendos pertinere Gell. 3, 10, 7, avoir trait à la naissance des hommes v. Gaffiot, 1929b, p. 222 2. [fig.] naître, prendre son origine, provenir, etc. : nascitur ibi plumbum album Cæs. G. 5, 12, 5, là il y a des mines d'étain ; ab eo flumine collis nascebatur Cæs. G. 2, 18, 2, à partir de ce fleuve (sur le bord) s'élevait une colline ; is videtur mihi ex se natus Tac. Ann. 11, 21, il me paraît fils de ses œuvres || scribes ad me, ut mihi nascatur epistulæ argumentum Cic. Fam. 16, 22, 2, tu m'écriras, pour que je trouve le sujet d'une lettre ; ea, ex quibus vera gloria nasci potest Cic. Fam. 15, 4, 13, les choses, d'où peut naître la vraie gloire ; profectio nata ab timore defectionis Cæs. G. 7, 43, 5, départ issu de (provoqué par) la crainte d'une défection, cf. Cic. Verr. 2, 2, 82 ; Off. 2, 16 || ex hoc nascitur, ut Cic. Fin. 3, 63, de là il résulte que. ➳ part. fut. nasciturus, a, um Pall. 7, 7, 8 ; Aug. Serm. 2, 1, etc.
nāscō Copy link ⓘnātūre: fut part act masc/neut voc sg • nāscō, ĕre = nascor : Cato Agr. 151, 4 [contesté ; germinasco Keil].
nascor Copy link ⓘnātūre: fut part act masc/neut voc sg (dep) NASCOR ëris, nâtus sum, nasci. [γεννάομαι] Ex vtero matris prodire, vel quocunque modo esse incipere, oriri. […] 🗁 Page Scan
nature Copy link Outline I. In wide sense, the system and laws of the universe1. nātūra (rerum)2. mundus, summa rerum (Lucr.)II. Natural constitution of anything1. nātūra2. proprĭĕtas (peculiar n., property)3. ingĕnium, indŏles (both chiefly of persons, but also of things)4. hăbĭtus, ūs (not so in Cic.)5. vis, vim, vi, f. (force, essential n.)III. Human natureIV. That which naturally characterizes, as distinguished from what is acquiredV. Natural sceneryVI. As term of artVII. With ref. to the necessities of nature • nature: I. In wide sense, the system and laws of the universe: 1. nātūra (rerum): comp. title of poem of Lucr., de natura rerum: what is contrary to the laws of n., quod n. rerum non patitur, Cic. Ac. 2, 17, 54: the careful provision of n., naturae providentia diligens, Cic. N. D. 2, 56, init.: it is difficult to define n., n. ipsam definire difficile est, id. Inv. 1, 24, 34: a natural philosopher, i. e. an inquirer and searcher into n., physicus, id est, speculator venatorque naturae, id. N. D. 30, 83. (N.B.--When the entire system of things is meant, and without personification, rerum should be added: cf. L. G. § 595.) 2. mundus, summa rerum (Lucr.): v. universe. II. Natural constitution of anything: 1. nātūra: the n. of the soul, n. animai, Lucr. 1, 113: Cic.: the n. (natural features) of things and places, n. rerum et locorum, Cic. Q. Fr. 2, 16: Caes. 2. proprĭĕtas (peculiar n., property): each thing has its own n., singularum rerum singulae p. sunt, Cic. Ac. 2, 18, 56: Liv.: v. feature (II.). 3. ingĕnium, indŏles (both chiefly of persons, but also of things): v. natural (VI.). 4. hăbĭtus, ūs (not so in Cic.): the n. (= physical features) of Italy, h. Italiae, Liv. 9, 17, fin.: Virg. G. 1, 52. 5. vis, vim, vi, f. (force, essential n.): to grasp the real n. of virtue, vim virtutis tenere, Cic. Fam. 9, 16, med. Join: vis et natura [eloquentiae], Cic. Or. 31, 112. III. Human nature: hominum or humana natura: v. human. Esp. in such phrr. as, this is human n., hoc natura insitum est; ita natura comparati sumus; sic est ingenium: v. natural (VII.). IV. That which naturally characterizes, as distinguished from what is acquired: nātūra: drive n. out with a pitch-fork, yet it will come running back, n. expellas furca, tamen usque recurret, Hor. Ep. 1, 10, 24: to have the force of n. (of habit), naturae vim obtinere, Cic. Inv. 1, 2, 3: use is second n., usus est altera n. (Prov.). V. Natural scenery: Phr.: the beauties of n., amoenitates locorum: cf. Cic. N. D. 2, 39, 100, quanta maris est pulchritudo ... quae amoenitates orarum et litorum. (Plin. min. has naturae opera, 8, 20, fin., to denote natural phaenomena: but the phr. should not be used merely of the aspect of nature). VI. As term of art: Phr.: to paint from n., *ad ipsius rei speciem pingere. VII. With ref. to the necessities of nature: Phr.: to attend to a call of n.. ad requisita naturae discedere, Spart. Carac. 6: corpus exonerare, Sen. Ep. 70, 17: Plin. has, desideria obscaena, of such calls of n., N. H. 33, 3., 14.
NATURE Copy link • NATURESystem according to which things exist, natura (answering to the English word in all its senses): indoles (natural peculiarity): natura rerum, mundus (the universe, world): agri, campi, rus (the fields, etc.; opposed to town, art; ☞ in this sense not natura): by nature, natura; naturaliter: proper or peculiar to nature, naturalis; proprius et naturalis: according to the nature of anybody, alicui innatus or insitus: fortified by nature, natura or naturaliter munitus: according to nature, secundum naturam (opposed to contra naturam): naturae convenienter (e.g., vivere): the nature of a thing, natura or ratio rei: such is the nature of the thing, ita fert natura rei: the nature of men, hominis natura: to become a second nature, ex consuetudine in naturam vertere; jam naturae vim obtinere: to put off one’s nature, versare suam naturam: nature assisted itself (in a disease), morbus sua sponte decessit: to live in a state of nature (without laws), libere or sine legibus vivere: to remain true to nature, nihil a statu naturae recedere: it is all neuter with him, nihil arti debet: to paint or draw from nature, ex rebus veris exempla sumere (of painters or writers): ad exemplum animale pingere aliquid (to paint anything after a living model): animate and inanimate nature, animalia inanimaliaque (nominative, plur.): a thing required by nature, res quam natura desiderat; res necessaria: an investigator of nature, physicus (φυσικός); or pure Latin, speculator venatorque naturae (Cic., N.D., 1, 30, 83): inquisitor rerum naturae (Sen., N.Q., 6, 13, 2): investigator earum rerum, quae a natura involutae videntur (Cic., Univ., 1, init.): an investigation of nature, investigatio rerum naturae (after Cic., Fin., 5, 4, 10): a gift of nature, donum or munus naturae (general term): conformable to nature, naturae conveniens or congruens: naturae or ad naturam accommodatus (opposed to naturae or a natura alienus): to be conformable to nature, naturae convenire; secundum naturam esse: conformably to nature, secundum naturam (opposed to contra naturam; e.g., vivere): a law of nature, lex naturae or naturalis (general term), ratio profecta a rerum natura: it is a law of nature, hoc natura praescribit; est (autem) a natura comparatum ut (subjunctive): to act contrary to nature, contra legem naturae facere: right of nature, naturae jus (a single right): jus naturale (compass of all the rights of nature; opposed to jus civile): the kingdom of nature, i. e., the whole visible world, rerum natura; mundus: a state of nature, status naturae: an impulse of nature, natura: contrary to nature, naturae or a natura alienus: in a manner contrary to nature, contra naturam: a call of nature, desiderium naturale corporis; naturae necessitas: to comply with a call of nature, necessitati parere. Natural quality, natura, indoles, ingenium (essential, proper quality): constitutio (imparted by forming, training or education): affectio (the state or condition of a thing, especially in relation to another; e.g., of the soul to external objects): habitus (the internal or external state or condition of a thing) peculiar nature, proprietas: good nature, bonitas: ill nature, asperitas (roughness): nature of the soil, soli natura, or ingenium: nature of the body, corporis affectio, constitutio: nature of the weather, mind, affectio caeli, animi: according to the nature of the place, ex loci natura; uti loci natura fert according to the nature of the thing, pro re; pro re nata: according to the nature of circumstances, ut res dant sese (Vid: Ruhnken, Ter., Heaut., 5, 1, 43): according to the nature of the times, pro tempore; pro temporis ratione: according to the nature of time and circumstances, prout res ac tempus se daret: of like nature, similis: of a different nature, diversus (ab). Natural character, natura, indoles, ingenium: animus (the three first, the original cast of the individual’s mind; animus, his whole moral and intellectual nature): mores (his moral nature): vita (his kind of life): persona (the part he plays, as it were, on the theatre of civil life, Cic., Lael., 1, 4: Quint., 10, 1, 55). ☞ All these expressions denote only a part of the whole nature: to denote the whole, join indoles animi ingeniique (Liv., 10, 17); natura et mores; mores naturaque; ingenium ac mores; vita moresque; mos et natura (e.g., of a people, gentis): goodness of nature, bonitas: a gentle, kind, affable nature, comitas; humanitas; ingenium lene, liberale: a harsh, inexorable nature, ingenium durum atque inexorabile: an affable, gentle nature, mores faciles: a noble nature, animus magnus, excelsus, altus; altitudo animi: a fickle nature, ingenium mobile: of a mild nature, mitis ingenio.