mĭser Copy link Outline I. wretched, unfortunate, miserable, pitiable, lamentable ...1. Of persons2. Of things, afflicting, sad, wretched, melancholy ...3. Sick, ill, indisposed, etc.4. Violent, excessive, extravagant5. Bad, vile, poor, worthless6. As an exclamation, inserted in the midst of a sentence1. mĭsĕrē, wretchedly, miserably; desperately, vehemently, excessively, urgently ...2. mĭsĕrĭter, wretchedly, lamentably, sadly ... ⓘmĭser: masc nom/voc sg • mĭser, ĕra, ĕrum, adj. [prob. Sanscr. root mi-; cf. minuo; akin to Gr. μῖσος; Lat. maestus, maereo], I. wretched, unfortunate, miserable, pitiable, lamentable, etc. (cf.: infelix, calamitosus). 1. Of persons: nihil est tam miserabile, quam ex beato miser, Cic. Part. Or. 17, 57: homo miser, et infortunatus, Plaut. Bacch. 5, 1, 20: miser atque infelix, Cic. Quint. 30, 94: urgeris multis miser undique curis, Lucr. 3, 1051: o multo miserior Dolabella, quam ille, quem tu miserrimum esse voluisti, Cic. Phil. 11, 4, 8: miser, infelix, aerumnosus, id. Par. 2, 1, 16: miserrimum habere aliquem, to torment, id. Fam. 14, 7, 1: miserrimus Fui fugitando, have exhausted myself with running, am completely tired out, Ter. Eun. 5, 2, 7.—With gen.: miseros ambitionis, Plin. Pan. 58, 5.— 2. Of things, afflicting, sad, wretched, melancholy: miserā ambitione laborare, Hor. S. 1, 4, 26: misera orbitas, Cic. Fin. 5, 28, 84: misera et calamitosa res, id. Rosc. Am. 28, 77.— 3. Sick, ill, indisposed, etc.: quo morbo misera sum, suffer, Plaut. Truc. 2, 6, 39: homini misero non invideo medicinam, Petr. 129; cf.: quid illam miseram animi excrucias? Plaut. Mil. 4, 2, 76: homo animo suo miser, id. Truc. 2, 7, 36: miserum esse ex animo, to be wretched in mind, sick at heart, id. Ep. 4, 1, 1.— 4. Violent, excessive, extravagant: amor, Verg. A. 5, 655: cultus miser, with regard to dress, Hor. S. 2, 2, 66.— 5. Bad, vile, poor, worthless: carmen, Verg. E. 3, 27: remedium, Cels. 5, 26, 34.—With gen.: morum, Stat. Th. 4, 403: hominem perditum miserumque, Ter. Eun. 3, 1, 28.— 6. As an exclamation, inserted in the midst of a sentence: ossa atque pellis sum, misera, macritudine, Plaut. Capt. 1, 2, 32: miserum! (parenthetically) i. e. what a misfortune! how sad! tum pendere poenas Cecropidae jussi (miserum!) septena quotannis Corpora, Verg. A. 6, 21.—As subst.: mĭsĕ-rum, i, n., a wretched thing, wretchedness: bonum valetudo, miserum morbus, Cic. Fin. 5, 28, 84 MSS. dub. (Madv. and B. and K. miser).—Hence, adv., in two forms. 1. mĭsĕrē, wretchedly, miserably; desperately, vehemently, excessively, urgently (class.): est misere scriptum, Pseudole! Ps. O miserrime, Plaut. Ps. 1, 1, 72: vivere, Cic. Fin. 3, 15, 501: misere amare, Plaut. Mil. 4, 6, 32: deperire, id. Cist. 1, 2, 12: invidere, Ter. Eun. 3, 1, 22: orare aliquid, id. Heaut. 2, 3, 124: discedere quaerens, Hor. S. 1, 9, 8; cf.: misere cupis abire, id. ib. 1, 9, 14: ut miserius a vobis recipiatur quam ab illo capta est, Liv. 34, 24, 2: misere miser, Plaut. Cist. 4, 2, 21: misere male, id. Bacch. 4, 9, 10.— 2. mĭsĕrĭter, wretchedly, lamentably, sadly (ante-class.; poet.): corrumpi, Laber. ap. Non. 517, 2: alloqui, Cat. 63, 49; Enn. ap. Prisc. p. 1010 P. (Vahl. Enn. p. 180, n. 40).
mĭsĕr Copy link Outline 1 misérable, malheureux :a) [pers.] : hélas ! malheureux que je suis ; malheureux que tu ...b) malheureux, déplorable, lamentable [choses] : miserum est avec prop. inf. c'est une ...2 a) en mauvais état : [physiq t ] [moral t ] .b) qui souffre d'amour :c) [ironie] : . ⓘmĭser: masc nom/voc sg • mĭsĕr, ĕra, ĕrum, 1. misérable, malheureux : a) [pers.] : Cic. Quinct. 94 ; Part. 57 ; Tusc. 1, 9 ; Font. 36 ; heu me miserum Cic. Phil. 7, 14, hélas ! malheureux que je suis ; o miserum te si..., miseriorem si Cic. Phil. 2, 54, malheureux que tu es, si..., plus malheureux encore, si... ; o miser cum re, tum hoc ipso quod non sentis quam miser sis Cic. Phil. 13, 34, ô malheureux doublement, et en fait et surtout par la raison même que tu ne sens pas ton malheur ; o multo miserior Dolabella quam ille quem tu miserrimum esse voluisti Cic. Phil. 11, 8, ô Dolabella, mille fois plus malheureux que celui-là même dont tu as voulu consommer le malheur ; miserrimum habere aliquem aliqua re Cic. Fam. 14, 7, 1, tourmenter qqn [moralt] par qqch. || miser ambitionis Plin. Min. Pan. 58, 5, malheureux à cause de l'ambition || [ironie] hominem miserum ! Ter. Eun. 418, pauvre diable ! b) malheureux, déplorable, lamentable [choses] : Cic. CM 15 ; Sulla 75 ; Fin. 3, 35 ; 5, 84 ; Tusc. 1, 86 ; miserum est avec prop. inf. Cic. Verr. 2, 4, 67 ; Quinct. 95, c'est une chose lamentable que ; estne hoc miserum memoratu Pl. Cist. 229, n'est-ce pas malheureux à raconter ? [exclam.] miserum ! Virg. En. 6, 21, ô malheur ! o miseram atque indignam præturam tuam ! Cic. Verr. 2, 1, 137, ô la malheureuse, l'indigne préture que la tienne ! cf. Att. 8, 11, 4 ; Virg. En. 5, 655 2. a) en mauvais état : [physiqt] Pl. Truc. 520 ; Capt. 135 ; [moralt] Truc. 595. b) qui souffre d'amour : Ter. Eun. 71 ; Lucr. 4, 1076 ; c) [ironie] : Virg. B. 3, 27.
miser Copy link ⓘmĭser: masc nom/voc sg MISER era, erum. Adi. [ἄθλιος, σχέτλιος, τάλας, ταλαίπωρος] Calamitosus, aerumnosus, infelix. […] 🗁 Page Scan
miser Copy link Outline 1. ăvārus (covetous, in whatsoever degree)2. sordĭdus (homo) • miser: 1. ăvārus (covetous, in whatsoever degree): the wide difference between the saving man and the m., quantum discordet parcus avaro, Hor. Ep. 2, 2., 194: but in prose, homo should be added: cf. L. G. § 339, Obs. 2. 2. sordĭdus (homo): such a m., that ..., adeo s. ut ..., Hor. S. 1, 1, 96: cf. Quint. 6, 13, 26 (pro sordido parcum). (Sordidus indicates the mean, dirty ways of the miser; avarus, his eager grasping for pelf.)