măgus Copy link ⓘmăgī | que: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl • măgus, a, um, adj. [1. magus], magic, magical (poet.): artes, Ov. Am. 1, 8, 5: manus, id. Med. fac. 36: carmen, Sen. Herc. Oet. 467.
măgus Copy link ⓘmăgī | que: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl • 1 măgus, a, um, de magie, magique : Ov. Med. 36 ; Am. 1, 8, 5 ; Sen. Herc. Œt. 467.
măgus Copy link ⓘmăgī | que: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl • 2 măgus, ī, m. (μάγος), mage, prêtre chez les Perses : Cic. Div. 1, 46 ; Nat. 1, 43 || magicien, sorcier : Ov. M. 7, 195.
Măgus Copy link ⓘmăgī | que: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl • 3 Măgus, ī, m., nom d'homme : Virg. En. 10, 521.
magus Copy link ⓘmăgī | que: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl MAGVS [1] i. m. [μάγος] Dictio Persica, qua apud eos Sapiens significatur, eos enim Persae Magos vocant, quos Graeci Philosophos, Latini Sapientes, Galli Druydas, Aegyptii Prophetas, siue Sacerdotes. […] 🗁 Page Scan
magus Copy link ⓘmăgī | que: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl MAGVS [2] a, um. Re vera adiectiuum esse, docet Sen. Herc. Oet. 467 Carmine in terras mago descendat astris luna desertis licet. Itemque Ouid. Amor. 1, 8, 5 Illa magas artes Aeaeaque carmina nouit.