Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 4 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• luxury:
      1. 1. luxus, ūs: a state corrupted by l. and idleness, l. atque desidia corrupta civitas, Sall. Cat. 57: to pass one's life in l. and idleness, per l. et ignaviam aetatem agere, Sall. J. 2: the house is set out with the splendour of royal l., domus regali splendida luxu instruitur, Virg. Aen. 1, 637.
      2. 2. luxŭria, luxŭries, ēi, f.: in the city l. is produced; from l. avarice necessarily springs, in urbe luxuries creatur; ex luxuria existat avaritia necesse est, Cic. R. Am. 27, 75: the Roman people hates the l. of private persons, odit populus Romanus privatam luxuriam, id. Mur. 36, 76 to wanton in l. and debauchery, luxuria et lascivia diffluere, Ter. Heaut. 5, 1, 72: cf. diffluere luxuria et delicate ac molliter vivere, Cic. Off. 1, 30, 106: extravagant l., profusa l., Cic. Coel. 18, 43: things tending to l., res ad luxuriam pertinentes, Caes. B. G. 2, 15. (Note.--Luxus is luxury as an act or condition, and sometimes even as an object of luxury: luxŭria, luxŭries, always subjectively, as a propensity and disposi ion, the desiderative of luxus: thus, animis delicias, luxus, opes ignorantibus; and further on, opinionem luxuriae segnitiaeque, Sen. Ir. 1, 11: famem aut sitim ... luxu antecapere, Sall. C. 13; that is, by the arts of luxury: cf. luxuria atque ignavia pessimae artes, Sall. J. 90; that is, the tendency to voluptuousness.)
      3. 3. lautĭtia (esp. in food or style of living): you will have heard of my novel l. (in diet), fama ad te de mea nova l. veniet, Cic. Fam. 9, 16, fin.: to enjoy l.s, in lautitiis esse, Petr. 32: the choicest l.s, accuratissimae l., Petr. 34: cf. luxurious (4).
      4. 4. cultus, ūs (rare in this sense): the l. and sloth of the general, c. ac desidia imperatoris, Liv. 29, 21, fin.: Sall. Cat. 13, med. (libido stupri ... ceterique cultus). Phr.: l. of the table, apparatus epularum, Cic. Or. 25, 83; apparatus prandiorum, id. Ph. 2, 39, 101: splendid l., magnifici apparatus, id. Off. 1, 8, 25: to provide such, mensas conquisitissimis epulis exstruere, id. Tusc. 5, 21, 62: l. in dress, etc., *cultus effusior, cultus delicatus (Georg.).
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
LUXURY Copy link
• LUXURY
luxus, -ūs (usually subjective, denoting the habit or condition, but sometimes of the objects): luxuria (always subjective, of the propensity or disposition): lautior victus cultusque; nimia in victucultuque magnificentia; cultus effusior (excessive expense in dress and furniture); cultus delicatus, deliciae (in a better sense, of elegance in dress and furniture). Articles of luxury, res ad luxuriam pertinentes (in respect of eating and drinking): instrumenta luxuriae, invitamenta ad luxuriam (as excitements to luxury): merces delicatae, deliciae (in respect of dress, jewels, etc.; Vid: Ruhnken, Sen., Benef., 6, 38, 3): arts of luxury, artes quae ad vitae ornamenta pertinent: to pass on from necessaries to luxuries, a necessariis artibus ad elegantiora defluere (Cic., Tusc., 1, 25, 62).