Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 30 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

it: perf ind act 3rd sg · pres ind act 3rd sg

• ĕo, īvi or ii (īt, Verg. A. 9, 418 al.; cf. Lachm. ad Lucr. vol. 2, p. 206 sq.: isse, issem, etc., for ivisse, etc., Ter. Hec. 2, 1, 25; Cic. Rosc. Am. 23, 64; id. Phil. 14, 1, 1; Ov. M. 7, 350 et saep.: isti, Turp. ap. Non. 4, 242: istis, Luc. 7, 834, etc., v. Neue Formenl. 2, 515), īre (inf. pass. irier, Plaut. Rud. 4, 7, 16), ĭtum, v. n. [root i-, Sanscr. ēmi, go; Gr. εἶμι; causat. ἵημι = jacio, Georg Curtius Gr. Etym. p. 403], to go (of every kind of motion of animate or inanimate things), to walk, ride, sail, fly, move, pass, etc. (very freq. in all periods and sorts of writing).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: eo ad forum, Plaut. As. 1, 1, 95: i domum, id. ib. 5, 2, 71 sq.: nos priores ibimus, id. Poen. 3, 2, 34: i in crucem, go and be hanged! id. As. 5, 2, 91; cf.: i in malam crucem, id. Cas. 3, 5, 17; id. Ps. 3, 2, 57; 4, 7, 86: i in malam rem hinc, Ter. Ph. 5, 7, 37: iens in Pompeianum, Cic. Att. 4, 9 fin.: subsidio suis ierunt, Caes. B. G. 7, 62, 8: quom it dormitum, Plaut. Aul. 2, 4, 23; id Most. 3, 2, 4; 16; Hor. S. 1, 6, 119 et saep, cf.: dormitum, lusum, id. ib. 1, 5, 48: cubitum, Plaut. Cas. 4, 4, 27; 5, 4, 8; id. Ps. 3, 2, 57; Cic. Rosc. Am. 23; id. Div. 2, 59, 122 et saep.—Poet. with the acc. of the terminus: ibis Cecropios portus, Ov. H. 10, 125 Loers.: Sardoos recessus, Sil. 12, 368; cf.: hinc Afros, Verg. E. 1, 65.—With a cognate acc.: ire vias, Prop. 1, 1, 17: exsequias, Ter. Ph. 5, 8, 37: pompam funeris, Ov. F. 6, 663 et saep.: non explorantur eundae vitandaeque viae, Claud. in Eutrop. 2, 419: animae ad lumen iturae, Verg. A. 6, 680: ego ire in Piraeum volo, Plaut. Most. 1, 1, 63; cf.: visere ad aliquam, Ter. Hec. 1, 2, 114; id. Phorm. 1, 2, 52: videre, Prop. 1, 1, 12: ire pedibus, on foot, Liv. 28, 17: equis, id. 1, 15: curru, id. 28, 9; Ov. H. 1, 46; cf.: in equis, id. A. A. 1, 214: in raeda, Mart. 3, 47: super equos, Just. 41, 3; and with equis to be supplied, Verg. A. 5, 554: puppibus, Ov. H. 19, 180; cf.: cum classe Pisas, Liv. 41, 17 et saep.: concedere quo poterunt undae, cum pisces ire nequibunt? Lucr. 1, 380.—
        1. b. Of things: alvus non it, Cato R. R. 157, 7; so, sanguis naribus, Lucr. 6, 1203: Euphrates jam mollior undis, Verg. A. 8, 726: sudor per artus, id. ib. 2, 174: fucus in artus, Lucr. 2, 683: telum (with volare), id. 1, 971: trabes, i. e. to give way, sink, id. 6, 564 et saep.: in semen ire (asparagum), to go to seed, Cato, R. R. 161, 3; so Plin. 18, 17, 45, § 159; cf.: in corpus (juvenes), Quint. 2, 10, 5: sanguis it in sucos, turns into, Ov. M. 10, 493.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To go or proceed against with hostile intent, to march against: quos fugere credebant, infestis signis ad se ire viderunt, Caes. B. G. 6, 8, 6: ad hostem, Liv. 42, 49: contra hostem, Caes. B. G. 7, 67, 2; cf. id. B. C. 3, 31 fin.: adversus hostem, Liv. 42, 49: in hostem, id. 2, 6; Verg. A. 9, 424 et saep.; cf.: in Capitolium, to go against, to attack, Liv. 3, 17.—
      2. 2. Pregn., to pass away, disappear (very rare): saepe hominem paulatim cernimus ire, Lucr. 3, 526; cf. ib. 530; 594.
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to go, pass, proceed, move, advance: ire in opus alienum, Plaut. Mil. 3, 3, 6: in dubiam imperii servitiique aleam, Liv. 1, 23 fin.: in alteram causam praeceps ierat, id. 2, 27: in rixam, Quint. 6, 4, 13: in lacrimas, Verg. A. 4, 413; Stat. Th. 11, 193: in poenas, Ov. M. 5, 668 et saep.: ire per singula, Quint. 6, 1, 12; cf. id. 4, 2, 32; 7, 1, 64; 10, 5, 21: ad quem (modum) non per gradus itur, id. 8, 4, 7 et saep.: dicite qua sit eundum, Ov. Tr. 3, 1, 19: ire infitias, v. infitiae: Latina debent cito pariter ire, Quint. 1, 1, 14: aliae contradictiones eunt interim longius, id. 5, 13, 54: in eosdem semper pedes ire (compositio), id. 9, 4, 142: cum per omnes et personas et affectus eat (comoedia), id. 1, 8, 7; cf. id. 1, 2, 13; Juv. 1, 142: Phrygiae per oppida facti Rumor it, Ov. M. 6, 146: it clamor caelo, Verg. A. 5, 451: factoque in secula ituro, Laetantur tribuisse locum, to go down to posterity, Sil. 12, 312; cf. with a subject-sentence: ibit in saecula, fuisse principem, cui, etc., Plin. Pan. 55.—
    2. B. In partic.
      1. 1. Pub. law t. t.
        1. a. Pedibus ire, or simply ire in aliquam sententiam, in voting, to go over or accede to any opinion (opp. discedere, v. h. v. II. B. 2. b.): cum omnes in sententiam ejus pedibus irent, Liv. 9, 8, 13: pars major eorum qui aderant in eandem sententiam ibat, id. 1, 32 fin.; 34, 43; 42, 3 fin.—Pass. impers.: in quam sententiam cum pedibus iretur, Liv. 5, 9, 2: ibatur in eam sententiam, Cic. Q. Fr. 2, 1 fin.: itum in sententiam, Tac. A. 3, 23; 12, 48.—And opp. to the above,
        2. b. Ire in alia omnia, to vote against a bill, v. alius, II.—
      2. 2. Mercant. t. t. for vēneo, to go for, be sold at a certain price, Plin. 18, 23, 53, § 194: tot Pontus eat, tot Lydia nummis, Claud. Eutr. 1, 203.—
      3. 3. Pregn., of time, to pass by, pass away: it dies, Plaut. Ps. 1, 3, 12; Hor. C. 2, 14, 5; 4, 5, 7: anni, id. Ep. 2, 2, 55; cf.: anni more fluentis aquae, Ov. A. A. 3, 62.—
      4. 4. With the accessory notion of result, to go, proceed, turn out, happen: incipit res melius ire quam putaram, Cic. Att. 14, 15; cf. Tac. A. 12, 68: prorsus ibat res, Cic. Att. 14, 20 fin.; Curt. 8, 5: postquam omnia fatis Caesaris ire videt, Luc. 4, 144.—Hence the wish: sic eat, so may he fare: sic eat quaecunque Romana lugebit hostem, Liv. 1, 26; Luc. 5, 297 Cort.; 2, 304; Claud. in Eutr. 2, 155. —
      5. 5. Constr. with a supine, like the Gr. μέλλειν, to go or set about, to prepare, to wish, to be about to do any thing: si opulentus it petitum pauperioris gratiam, etc., Plaut. Aul. 2, 2, 69; id. Bacch. 3, 6, 36: quod uti prohibitum irem, quod in me esset, meo labori non parsi, Cato ap. Fest. s. v. PARSI, p. 242 Müll.; so, perditum gentem universam, Liv. 32, 22: ultum injurias, scelera, id. 2, 6; Quint. 11, 1, 42: servitum Grais matribus, Verg. A. 2, 786 et saep.: bonorum praemia ereptum eunt, Sall. J. 85, 42.—Hence the construction of the inf. pass. iri with the supine, in place of an inf. fut. pass.: mihi omne argentum redditum iri, Plaut. Curc. 4, 2, 5: mihi istaec videtur praeda praedatum irier, id. Rud. 4, 7, 16 et saep.—Poet. also with inf.: seu pontum carpere remis Ibis, Prop. 1, 6, 34: attollere facta regum, Stat. S. 5, 3, 11: fateri, id. Th. 3, 61 al.—
      6. 6. Imp. i, eas, eat, etc., since the Aug. period more freq. a mocking or indignant expression, go then, go now: i nunc et cupidi nomen amantis habe, Ov. H. 3, 26; so, i nunc, id. ib. 4, 127; 9, 105; 17, 57; id. Am. 1, 7, 35; Prop. 2, 29, 22 (3, 27, 22 M.); Verg. A. 7, 425; Juv. 6, 306 al.: i, sequere Italiam ventis, Verg. A. 4, 381; so, i, id. ib. 9, 634: fremunt omnibus locis: Irent, crearent consules ex plebe, Liv. 7, 6 fin.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

it: perf ind act 3rd sg · pres ind act 3rd sg

• 1 ĕō, adv. (dérivé de is, ea, id),
1. là [avec mouvement] = in eum locum, ad eum locum [pr. et fig.] : eo, unde discedere non oportuit, revertamur Cic. Att. 2, 16, 3, revenons à un objet dont nous n'aurions pas dû nous écarter || eo accedebat quod Cic. Verr. 2, 2, 42, à cela s'ajoutait que, v. accedo || eo spectare ut Cic. Div. 2, 118, viser à ; eo pertinere ut Cic. Fam. 6, 1, 4, avoir pour but de
2. à ce point : eo rem adducere, ut... Cic. Amer. 96, amener une chose au point que..., cf. Cic. Att. 2, 18, 2 ; eo vecordiæ processit (contentio) ut... Sall. J. 5, 2, (la lutte) en vint à ce point de démence que..., cf. J. 1, 5 ; 14, 3 ; Liv. 25, 8, 11 ; 28, 27, 12, etc.; Tac. Ann. 2, 33 ; H. 1, 16 || eo usque... donec Liv. 40, 8, 18, jusqu'à ce que ; usque eo... dum Cic. Nat. 2, 124, jusqu'à ce que ; cf. Top. 29 ; usque eo donec Cic. Verr. 2, 1, 17 || usque eo... ut Cic. Verr. 2, 4, 39, à tel point que, cf. Or. 104 ; Amer. 24
3. = in eos Cæs. G. 1, 42, 5 ; = in id Sall. J. 75, 4.
ⓘ

it: perf ind act 3rd sg · pres ind act 3rd sg

• 2 ĕō, abl. n., de is, employé adverbialement,
1. par cela, à cause de cela : Cic. Fam. 6, 20, 1 ; Ac. 2, 23 || eoque Tac. Ann. 1, 50, et partant, et pour cette raison || eo quod Cic. Verr. 2, 1, 22 ; 3, 63 ; Cæs. G. 1, 23, 3 ; 3, 13, 6, parce que ; eo quia Cic. Ac. 2, 10 ; Att. 10, 17, 4, parce que ; eo quoniam Gell. 6, 13, par la raison que || eo ut Cic. de Or. 3, 187 ; Att. 1, 10, 4, etc., pour que ; eo ne Cic. de Or. 3, 189, afin que... ne... pas, en vue d'éviter de ; eo scripsi, quo plus auctoritatis haberem Cic. Att. 8, 9, 1, j'ai écrit avec l'intention d'avoir plus d'influence || non eo dico, quo mihi veniat in dubium... Cic. Quinct. 5, je dis cela, non pas qu'il me vienne un doute sur..., cf. Cic. Att. 3, 15, 4 ; Amer. 51 ; non eo hæc dico, quin Pl. Trin. 341, si je dis cela, ce n'est pas que je ne...
2. [avec compar.] d'autant : eo minus Cic. Att. 11, 15, 2, d'autant moins, cf. Verr. 2, 4, 139 ; eo magis Cic. Off. 2, 48 ; Tusc. 1, 94, d'autant plus || eo minus quod Cæs. G. 5, 9, 1, d'autant moins que ; eo magis quod Cic. Off. 3, 88, d'autant plus que, cf. Fin. 2, 58 ; Att. 9, 3, 2 || quarum rerum eo gravior est dolor, quo culpa major Cic. Att. 11, 11, 2, la situation m'est d'autant plus pénible que ma responsabilité y est plus grande, cf. Fam. 2, 19, 1 || quantum... magis, eo acrius Liv. 3, 15, 2, plus... plus vivement (quanto... eo Liv. 30, 30, 23)
3. eo loci = in eo loco Tac. Ann. 15, 74, dans ce lieu || [fig.] res erat eo jam loci, ut... Cic. Sest. 68, les affaires étaient dans une situation telle que...
ⓘ

it: perf ind act 3rd sg · pres ind act 3rd sg

• 3 ĕō, īvī ou ĭī, ĭtum, īre (grec εἶμι, ἰέναι), intr.,
1. aller, marcher, s'avancer : eo ad forum Pl. As. 108, je vais au forum ; iens in Pompeianum Cic. Att. 4, 9, 2, allant à ma villa de Pompéies ; subsidio suis ierunt Cæs. G. 7, 62, 8, ils se portèrent au secours des leurs ; cubitum ire Cic. Div. 2, 122, aller se coucher ; via, qua Assoro itur Hennam Cic. Verr. 2, 4, 96, route par laquelle on va d'Assore à Henna || [poét., acc. question quo] : Afros ire Virg. B. 1, 64, aller chez les Africains || [acc. de qualif.] vias Prop. 1, 1, 17, parcourir des chemins ; eundæ vitandæque viæ Claud. Eutr. 2, 419, routes à suivre ou à éviter ; exsequias Ter. Phorm. 1026 ; pompam funeris Ov. F. 6, 663, suivre un enterrement, un cortège funèbre || [arch., avec inf.] : ibit aurum arcessere Pl. Bacch. 354, il ira chercher l'or, cf. Most. 67 ; Ter. Phorm. 102 ; Hec. 189 ; 345 || [avec supin] ire cubitum Cic. Amer. 64, aller se coucher ; nutricem accersitum iit Ter. Eun. 892, il est allé chercher la nourrice || pedibus ire Liv. 28, 17, 11, aller à pied ; equis Liv. 28, 9, 15 (super equos Just. 41, 3, 4), aller à cheval ; cum classe Pisas Liv. 41, 17, 7, se rendre à Pise avec la flotte ; ad hostem Liv. 42, 49, 2 ; contra hostem Cæs. G. 7, 67, 2, marcher contre l'ennemi, cf. Cæs. G. 6, 8, 6 ; C. 3, 31, 4 || [en parl. de choses] : per artus sudor iit Virg. En. 2, 174, la sueur se répandit sur ses membres ; in semen ire Cato Agr. 161, 3, monter en graine [asperge] ; sanguis in sucos Ov. M. 10, 493, le sang se change en sève
2. [fig.] aller, marcher, s'avancer : in alteram causam præceps ierat Liv. 2, 27, 3, il s'était jeté tête baissée dans le parti contraire ; in dubiam imperii servitiique aleam imus Liv. 1, 23, 9, nous nous exposons aux chances d'une domination et d'une servitude ; in rixam Quint. 6, 4, 13, se quereller : in lacrimas Virg. En. 4, 413, recourir aux larmes ; per totas ire materias Quint. 10, 5, 21, parcourir la totalité des sujets || ibit in sæcula fuisse principem... Plin. Min. Pan. 55, il se répandra dans la suite des siècles le bruit qu'il s'est trouvé un prince... || [en part.] pedibus ire ou simplement ire in sententiam aliquam, in sententiam alicujus, se ranger [dans le vote] à tel ou tel avis, à l'avis de qqn : Liv. 9, 8, 13 ; 34, 43, 3, etc.; ibatur in eam sententiam Cic. Q. 2, 1, 3, on se rangeait à cette opinion ; frequentes ierunt in alia omnia Cic. Fam. 1, 2, 1, la plupart se rangèrent à toute opinion différente = votèrent contre la proposition || infitias ire, aller à l'encontre, nier. v. infitias ire
3. = vēnire, être vendu, se vendre un certain prix : Plin. 18, 194 ; Claud. Eutr. 1, 203
4. aller, se passer, prendre telle ou telle tournure : incipit res melius ire quam putaram Cic. Att. 14, 15, 2, les affaires commencent à mieux aller que je ne croyais ; prorsus ibat res Cic. Att. 14, 20, 4, les affaires marchaient bien || sic eat, quæcumque Romana lugebit hostem Liv. 1, 26, 5, que ce soit là le sort de toute Romaine qui pleurera un ennemi
5. s'en aller, s'écouler [en parl. des jours, des années] : Hor. O. 2, 14, 5 ; Ep. 2, 2, 55, etc.
6. i, eat, etc., va donc, qu'il aille [exclam. qui exprime l'indignation, le découragement] : Virg. En. 4, 381 ; 7, 425 ; Juv. 6, 306 ; Liv. 7, 6, 10
7. [avec le supin] avoir pour but de, être disposé à : perditum ire gentem universam Liv. 32, 22, 6, vouloir causer la perte de la nation entière ; bonorum præmia ereptum eunt Sall. J. 85, 42, ils veulent arracher les récompenses des gens de bien, cf. Virg. En. 2, 786 ; Quint. 11, 1, 42, etc. ➳ in = isne Pl. Bacch. 1185 ; Ter. Eun. 651 ; Phorm. 930 || ind. impf. eibat CIL 4, 1237 ; impér. ei Pl. Cas. 212 ; Men. 435 ; subj. iamus CIL 8, 2005 ; inf. pass. irier Pl. Rud. 1242.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
ⓘ

it: perf ind act 3rd sg · pres ind act 3rd sg

EO [1] Particula, proprie est Casus Datiuus et Abl. Pronom. […]
Page Scan
ⓘ

it: perf ind act 3rd sg · pres ind act 3rd sg

EO [2] is, iui et ii, itum, ire. [ἴημι, εἶμι, πορεύομαι, μολέω, ὁδεύω] Progredi pedibus vel suis vel alienis. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• it: is, ea, id, referring to a thing before mentioned, cf. L. G. § 370. But more freq. not expressed, esp. when the object of a verb, L. G. § 371: also when it introduces an impers. sentence, it is left to be understood from the pers. of the verb, or the gender of an adj., e. g. it is wearisome, is manifest, etc., taedet, manifestum est, etc.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
[Vid: HE.] ☞ When “it” is used as the representative, as it were, of a coming sentence introduced by “that,” or of an infinitive mood, etc., it is not translated: “it is strange, “, etc. mirum est: so in “it is long since,” etc., diu est, cum, etc.