irritable Copy link Outline 1. irrītābĭlis, e (easily provoked; touchy)2. stŏmăchōsus (peevish, ill-tempered)3. ămārus4. īrācundus • irritable: 1. irrītābĭlis, e (easily provoked; touchy): i. temper, animus i., Cic. Att. 1, 17, 1: Hor. 2. stŏmăchōsus (peevish, ill-tempered): Hor. Ep. 1, 15, 12 (de seipso): Sen.: v. peevish. 3. ămārus: v. ill-tempered (2). 4. īrācundus: v. passionate.
IRRITABLE Copy link • IRRITABLEirritabilis (Cic., Hor.): iracundus: ad iram proclivis: praeceps in iram. to be irritable, facile irritari; facile et cito irasci (Cic.). Anybody is of an irritable temperament, aliquis eo est habitu, ut facile et cito irascatur (after Cic., Top., 16, 62).