in-testātus Copy link Outline I. That has made no will, intestateII. Not convicted by witnessesIII. Not trustworthyA. Subst.B. As adv. ⓘintestātē: adverbialintestāte: masc/neut voc sg • in-testātus, a, um, adj. I. That has made no will, intestate: si intestata esset mortua, Cic. Verr. 2, 2, 22, § 53: cives, Trajan. ap. Plin. Ep. 10, 88: ad cenam si intestatus eas, Juv. 3, 274: senectus, id. 1, 144: mori, Dig. 25, 4, 4; cf. ib. 50, 16, 64.— II. Not convicted by witnesses: indemnatus atque intestatus, Plaut. Curc. 5, 3, 17; so id. ib. 5, 2, 24.— III. Not trustworthy: servus, Pompon. ap. Non. 323, 28.— Hence, A. Subst.: intestātus, i, m.; intestā-ta, ae, f., one who has not made a will: virgo vestalis neque heres est cuiquam intestato neque intestatae quisquam, Lab. ap. Gell. 1, 12, 18.—Plur., Gai. 3, 1 sqq.; Mos. et Rom. Leg. Coll. 16, 3; 1 sq.— B. As adv.: intestātō or ab intestātō, without a will, intestate: paterfamilias cum mortuus esset intestato, Cic. de Or. 1, 40, 183; id. Inv. 2, 50, 148: ab intestato heres, Dig. 37, 7, 1, § 8; 5, 2, 6, § 1; 29, 2, 93 al.
in-testātus Copy link ⓘintestātē: adverbialintestāte: masc/neut voc sg • in-testātus, a, um, [2. testis], emasculated: si intestatus non abeo hinc, Plaut. Mil. 5, 1, 23.
intestātus Copy link Outline 1 intestat, qui n'a pas testé : || intestat, ab intestat || qui ...2 non confondu par des témoins :3 [jeu de mots sur testis ] eunuque : . ⓘintestātē: adverbialintestāte: masc/neut voc sg • intestātus, a, um, 1. intestat, qui n'a pas testé : Cic. Verr. 2, 2, 53 || intestato Cic. de Or. 1, 183 ; ab intestato Dig. 37, 7, 1, 8, intestat, ab intestat || qui ne mérite pas confiance : Pomp. d. Non. 323, 28 2. non confondu par des témoins : Pl. Curc. 695 3. [jeu de mots sur testis] eunuque : Pl. Mil. 1416.
intestatus Copy link ⓘintestātē: adverbialintestāte: masc/neut voc sg INTESTATVS a, um. Adi. [ἀδιάθετος] Dicitur non solum Qui mortuus est nullo confecto testamento, sed etiam Cuius ex testamento adita non est hereditas, vt inquit Paullus de Verb. signif. l. Intestatus. […] 🗁 Page Scan
INTESTĀTUS Copy link ⓘintestātē: adverbialintestāte: masc/neut voc sg INTESTĀTUS ↗Open in new tab (intestatus)
intestate Copy link • intestate: intestātus: to die i., int. mori, Cic. Verr. 2, 2, 22, 53: Traj. in Plin. Ep. Also in adv. form, intestato (mori), Cic. de Or. 1, 39, 177; ab intestato (heredem esse), Ulp. Dig. 37, 7, 1, § 8.
INTESTATE Copy link • INTESTATEintestatus (Cic.). To die intestate, intestato or intestatum mori (Cic.).