Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

intestātē: adverbial

intestāte: masc/neut voc sg

• in-testātus, a, um, adj.
  1. I. That has made no will, intestate: si intestata esset mortua, Cic. Verr. 2, 2, 22, § 53: cives, Trajan. ap. Plin. Ep. 10, 88: ad cenam si intestatus eas, Juv. 3, 274: senectus, id. 1, 144: mori, Dig. 25, 4, 4; cf. ib. 50, 16, 64.—
  2. II. Not convicted by witnesses: indemnatus atque intestatus, Plaut. Curc. 5, 3, 17; so id. ib. 5, 2, 24.—
  3. III. Not trustworthy: servus, Pompon. ap. Non. 323, 28.— Hence,
    1. A. Subst.: intestātus, i, m.; intestā-ta, ae, f., one who has not made a will: virgo vestalis neque heres est cuiquam intestato neque intestatae quisquam, Lab. ap. Gell. 1, 12, 18.—Plur., Gai. 3, 1 sqq.; Mos. et Rom. Leg. Coll. 16, 3; 1 sq.—
    2. B. As adv.: intestātō or ab intestātō, without a will, intestate: paterfamilias cum mortuus esset intestato, Cic. de Or. 1, 40, 183; id. Inv. 2, 50, 148: ab intestato heres, Dig. 37, 7, 1, § 8; 5, 2, 6, § 1; 29, 2, 93 al.
in-testātus Copy link
ⓘ

intestātē: adverbial

intestāte: masc/neut voc sg

• in-testātus, a, um, [2. testis], emasculated: si intestatus non abeo hinc, Plaut. Mil. 5, 1, 23.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

intestātē: adverbial

intestāte: masc/neut voc sg

• intestātus, a, um,
1. intestat, qui n'a pas testé : Cic. Verr. 2, 2, 53 || intestato Cic. de Or. 1, 183 ; ab intestato Dig. 37, 7, 1, 8, intestat, ab intestat || qui ne mérite pas confiance : Pomp. d. Non. 323, 28
2. non confondu par des témoins : Pl. Curc. 695
3. [jeu de mots sur testis] eunuque : Pl. Mil. 1416.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
intestatus Copy link
ⓘ

intestātē: adverbial

intestāte: masc/neut voc sg

INTESTATVS a, um. Adi. [ἀδιάθετος] Dicitur non solum Qui mortuus est nullo confecto testamento, sed etiam Cuius ex testamento adita non est hereditas, vt inquit Paullus de Verb. signif. l. Intestatus. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
intestate Copy link
• intestate: intestātus: to die i., int. mori, Cic. Verr. 2, 2, 22, 53: Traj. in Plin. Ep. Also in adv. form, intestato (mori), Cic. de Or. 1, 39, 177; ab intestato (heredem esse), Ulp. Dig. 37, 7, 1, § 8.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INTESTATE Copy link
• INTESTATE
intestatus (Cic.). To die intestate, intestato or intestatum mori (Cic.).