1. adj., intentus (on the stretch; upon anything, or upon doing anything, ad aliquid [mentes ad pugnam intentae, Caes.]; ad aliquid faciendum [intentus animus tuus ad fortissimum virum liberandum, Cic.]; sometimes ablative [aliquo negotio intentus, Sall.]; seldom in with ablative [in ea re omnium nostrorum intentis animis, Caes., B.G., 3, 22; intentus in eventu alieni consilii, Liv., 6, 23]; also with adverb, of motion [omnium eo curae sunt intentae, Liv.]: attentus (upon anything, ad aliquid; ad decoris conservationem, Cic.; on making money, ad rem, Terentianus): deditus (quite given up to; e.g., ubi spectaculi tempus venit, deditaeque eo mentes cum oculis erant, Liv., 1, 9). To be intent upon anything, intendere animum alicui rei, or ad aliquid, or in aliquid (the last often in Livy).
2. s. Design, purpose, Vid: To all intents and purposes, omnino (altogether, quite); ab omni parte; omni ex parte; in omni genere; in omnibus rebus (in every respect). If used = “virtually,” [Vid: “as GOOD as” or VIRTUALLY. To the intent that, ut, or eo consilio, ut (with subjunctive); hac mente or hoc animo, ut; idcirco, ut; ita, ut; eo, ut, etc.