indignatio: indignitas (displeasure felt at anything unworthy, unbecoming, improper), alicujus rei: stomachus (vexation, chagrin): bilis: ira (a higher degree of dissatisfaction or anger at some suffered wrong or injury; it is often a consequence of “indignitas,” ☞ Liv., 5, 45, 6: “indignitas,” atque ex eā ira animos cepit). Somewhat of indignation, indignatiuncula: with indignation, animo iniquo or irato; indignabundus: with bitter or vehement indignation, indignatione quādam exacerbatus (after Liv., 2, 35, extr.): to cause or rouse indignation, indignationem movere: to rouse anybody’s indignation, alicui stomachum or bilem movere: to draw upon one’s self anybody’s indignation, alicujus indignationem in se convertere: the indignation increases, indignitas crescit; manifests itself, indignatio erumpit: to show one’s indignation against anybody, indignationem or indignatiunculam apud aliquem effundere.