ĭn-ănĭmātus Copy link ⓘĭnănĭmātē: adverbialĭnănĭmāte: masc/neut voc sg • ĭn-ănĭmātus, a, um, adj., lifeless, inanimate (late Lat.), Boëth. Arist. Anal. Prior. 1, 4, p. 471 sq. (but not in Cicero; v. Madv. ad Cic. Fin. p. 534 sq.).
ĭnănĭmātus Copy link ⓘĭnănĭmātē: adverbialĭnănĭmāte: masc/neut voc sg • ĭnănĭmātus, a, um, inanimé : Boet. Anal. pr. 1, 4, p. 471.
inanimatus Copy link ⓘĭnănĭmātē: adverbialĭnănĭmāte: masc/neut voc sg INANIMATVS a, um. Adi. [ἄψυχος] Idem quod Inanimus, Cic. in Topic. c. 18 […] 🗁 Page Scan
ĬNĂNĬMĀTUS Copy link ⓘĭnănĭmātē: adverbialĭnănĭmāte: masc/neut voc sg ĬNĂNĬMĀTUS ↗Open in new tab (inanimatus)
inanimate Copy link Outline 1. ĭnănĭmus2. ĭnănĭmātus (less freq.) • inanimate: 1. ĭnănĭmus: there is this difference between in. and animate, inter in. et animal hoc interest, Cic. Acad. 2, 12, 37: Tac. Quint. (The form inanimis occurs in Apul.) 2. ĭnănĭmātus (less freq.): i. things, res in., Cic. N. D. 3, 16, 40. Phr.: i. and insensible things, res surdae ac sensu carentes, Plin. 20, init.