illūmĭnus Copy link ⓘillūmĭnē: adverbialillūmĭne: masc/neut voc sg • illūmĭnus (inl-), a, um, adj. [in-lumen], without light, dark (post-class.): nuptiae Proserpinae, App. M. 6, p. 174, 10.
illūmĭnus Copy link ⓘillūmĭnē: adverbialillūmĭne: masc/neut voc sg • illūmĭnus (inl-), a, um (in, lumen), qui est sans lumière : Apul. M. 6, 2.
illuminus Copy link ⓘillūmĭnē: adverbialillūmĭne: masc/neut voc sg ILLVMINVS a, um. Adi. Quod est sine lumine. Apul. 6 p. 174, 10 Et illuminarum Proserpinae nuptiarum demeacula. Et 3 Seruato noctis illumino tempore.
ILLŪMĬNUS Copy link ⓘillūmĭnē: adverbialillūmĭne: masc/neut voc sg ILLŪMĬNUS ↗Open in new tab (illuminus)
illume Copy link Outline 1. collustro, 1 (rare)2. illustro, 1 (also rare in lit. sense)3. lustro, 1 (poet.)4. illūmĭno, 1 (rare) • illume ; illumine 1. collustro, 1 (rare): the sun, illuminating the world with his light, sol omnia luce collustrans, Cic. N. D. 2, 36, 92. 2. illustro, 1 (also rare in lit. sense): where the sun i.s the habitable realms, ubi sol habitabiles il. oras, Hor. Od. 4, 14, 5. Join: [luce] illustrare (al. coll-) et complere, Cic. Rep. 6, 17. 3. lustro, 1 (poet.): Virg. 4. illūmĭno, 1 (rare): Plin. For fig. sense, v. to enlighten.