illūdo Copy link Outline I. Neutr., to play at or with any thing, ...A. In gen.B. In partic., pregn.1. To make sport or game of, to jest, ...(a). With dat.(b). In aliquem or aliquo(g). Absol.2. To sport or fool away a thing, i. e. ...(a). With dat.(b). Absol.II. Act. .A. In gen., to play at or with any thingB. In partic., pregn.1. To scoff or mock at, to make a laughing-stock of ...2. To destroy, ruin, violate, abuse ⓘillūdit: pres ind act 3rd sg • illūdo (inl-), si, sum, 3 (acc. to the first conj. illudiabant, Gell. 1, 7, 3; perf. subj. inlusseris, Cic. Lael. 26, 99 Bait., Lahm.), v. n. and a. [in-ludo]. I. Neutr., to play at or with any thing, to sport with, amuse one's self with (syn. colludo; cf. ludificor). A. In gen. (very rare): illudo chartis, amuse myself with writing, Hor. S. 1, 4, 139: ima videbatur talis illudere palla, Tib. 3, 4, 35.— B. In partic., pregn. 1. To make sport or game of, to jest, mock, or jeer at, to ridicule (class.). α. With dat.: ut ne plane videaris hujus miseri fortunis et horum virorum talium dignitati illudere, Cic. Rosc. Am. 19, 54: ut semper gaudes illudere rebus Humanis! Hor. S. 2, 8, 62: illudere capto, Verg. A. 2, 64: discrimini publico, Suet. Tib. 2: inlusit Neroni fortuna, Tac. A. 16, 1 init.; cf. id. ib. 15, 72 fin.— β. In aliquem or aliquo: ego te pro istis factis ulciscar, ut ne impune in nos illuseris, Ter. Eun. 5, 4, 20; cf.: quae cum dixisset in Albucium illudens, Cic. de Or. 3, 43, 171: adeon' videmur vobis esse idonei, In quibus sic illudatis? Ter. And. 4, 4, 19.— γ. Absol.: illuseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse, etc., Cic. Fam. 7, 22. — 2. To sport or fool away a thing, i. e. to destroy or waste in sport; in mal. part., to violate, abuse (poet. and in post-Aug. prose). α. With dat.: cui (frondi) Silvestres uri assidue capraeque sequaces Illudunt, Verg. G. 2, 375: pecuniae illudere, Tac. H. 2, 94 fin.: C. Caesar etiam matri ejus illusit, id. A. 15, 72: pueritiae Britannici, id. ib. 13, 17: feminarum illustrium capitibus, Suet. Tib. 45.— β. Absol.: tum variae illudant pestes, Verg. G. 1, 181.— II. Act. (in all the meanings of I.). A. In gen., to play at or with any thing (poet. and very rare): illusas auro vestes, i. e. lightly interwoven, Verg. G. 2, 464 (dub. al. inclusas); imitated by Avien. Perieg. 1258; cf. the periphrase: illusa pictae vestis inania, Prud. στεφ. 14, 104.— B. In partic., pregn. 1. To scoff or mock at, to make a laughing-stock of, to ridicule (so most freq.): satis superbe illuditis me, Ter. Phorm. 5, 8, 22: ut is, qui illusus sit plus vidisse videatur. Quid autem turpius quam illudi? Cic. Lael. 26, 99: miseros, id. de Or. 2, 58, 237: illusi ac destituti, id. Quint. 16, 51: facetiis illusus, Tac. A. 15, 68: pergisne eam, Laeli, artem illudere, in qua primum excello ipse? Cic. Rep. 1, 13: artes, Ov. M. 9, 66: ipsa praecepta (rhetorum), Cic. de Or. 1, 19, 87: illud nimium acumen (opp. admirari ingenium), id. ib. 1, 57, 243: voces Neronis, quoties caneret, Tac. A. 14, 52: verbis virtutem superbis, Verg. A. 9, 634.— 2. To destroy, ruin, violate, abuse (very rare): vitam filiae, Ter. And. 5, 1, 3: illusique pedes (i. e. crapulā) vitiosum ferre recusant Corpus, ruined, i. e. staggering, Hor. S. 2, 7, 108: corpus alicujus, Tac. A. 1, 71.
illūdō Copy link Outline I intr.,1 [au pr.], jouer sur, jouer avec [dat.] : le bas de sa ...2 [fig.]a) se jouer de, se moquer de [avec dat.] : se jouer de ...b) se jouer de, ne pas respecter, maltraiter : les buffles maltraitent le ...II tr.,1 se jouer de : étoffes dans lesquelles on s'est joué avec de ...2 se moquer de, railler, tourner en ridicule : se moquer des malheureux, ...3 se jouer de, risquer, aventurer : risquer la vie de qqn, le ... ⓘillūdit: pres ind act 3rd sg • illūdō (inl-), lūsī, lūsum, ĕre, intr. et tr. I. intr., 1. [au pr.], jouer sur, jouer avec [dat.] : ima videbatur talis illudere palla Tib. 3, 4, 35, le bas de sa robe longue semblait jouer autour de ses talons ; illudere chartis Hor. S. 1, 4, 139, s'amuser à écrire 2. [fig.] a) se jouer de, se moquer de [avec dat.] : alicujus dignitati Cic. Amer. 54, se jouer de la dignité de qqn ; capto Virg. En. 2, 64, insulter à un prisonnier || [avec in acc.] : in aliquem Ter. Eun. 942, se jouer de qqn, ou Cic. de Or. 3, 171, se moquer de qqn ; [avec in abl.] Ter. Andr. 758 || [abst] illudens Cic. Br. 292, en se jouant, par manière de plaisanterie, ironiquement ; illuseras heri inter scyphos, quod dixeram Cic. Fam. 7, 22, tu te moquais hier à table, parce que j'avais dit... b) se jouer de, ne pas respecter, maltraiter : frondi uri illudunt Virg. G. 2, 375, les buffles maltraitent le feuillage ; pecuniæ illudere Tac. H. 2, 94, gaspiller l'argent en se jouant || outrager, déshonorer : Tac. Ann. 13, 17 ; 15, 72. II. tr., 1. se jouer de : illusæ auro vestes Virg. G. 2, 464, étoffes dans lesquelles on s'est joué avec de l'or = brochées d'or 2. se moquer de, railler, tourner en ridicule : miseros Cic. de Or. 2, 237 ; præcepta rhetorum Cic. de Or. 1, 87, se moquer des malheureux, des préceptes des rhéteurs, cf. Cic. Læl. 99 ; Rep. 1, 20 ; illusi pedes Hor. S. 2, 7, 108, pieds dont s'amuse la goutte, vacillants 3. se jouer de, risquer, aventurer : vitam alicujus Ter. Andr. 822, risquer la vie de qqn, le bonheur de qqn || ne pas respecter : corpus alicujus Tac. Ann. 1, 71, insulter le cadavre de qqn.
illudo Copy link ⓘillūdit: pres ind act 3rd sg ILLVDO si, sum, ere. [ἐμπαίζω, κατακερτομέω] Decipere et circumuenire veluti ludendo, et tam Dat. quam Accusat. casui iungitur. […] 🗁 Page Scan