Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

ignārius: adverbial comp · neut nom/voc/acc comp sg

• ignārus, a, um (also, † ignarures ἀγνοοῦντες, Gloss. Philox.; v. gnarus init.), adj. [in-gnarus, like ignavus, ignotus, from the negative in and gnavus, gnotus], ignorant of a thing, not knowing, unacquainted with, inexperienced, unaware (syn.: inscius, nescius, insciens).
  1. I. Lit. (freq. and class.); constr. usu. with the gen.; less frequently with a rel.-clause, with acc. and inf., with inf. alone, or absol.
          1. α. With gen.: ait se peregrinum esse, hujus ignarum oppidi, Plaut. Poen. 3, 3, 43: imprudens harum rerum ignarusque omnium, Ter. Eun. 1, 2, 56: audi, ne te ignarum fuisse dicas meorum morum, id. Ad. 2, 1, 6; id. Hec. 4, 4, 53: ignara artis meretriciae, id. Heaut. 2, 1, 14: oratorem ne physicorum quidem esse ignarum volo, Cic. Or. 34, 119; cf.: physicae rationis ignari, id. N. D. 2, 21, 54: ignarus si sit facundiae ac poliendae orationis, id. de Or. 1, 14, 63: alicujus rei ignarus atque insolens, id. ib. 1, 48, 207: magna pars Pisonis ignari, i. e. not knowing him, Tac. H. 4, 50; cf.: alter alterius ignarus, Plin. 11, 30, 36, § 109: ignara puella mariti, Hor. Ep. 2, 1, 132: formica haud ignara ac non incauta futuri, id. S. 1, 1, 35.—Of inanim. and abstr. things: qui gurges aut quae flumina lugubris Ignara belli, Hor. C. 2, 1, 34; Stat. S. 2, 2, 149: non ignara philosophiae grammatice, Quint. 1, 4, 4: ignara hujusce doctrinae loquacitas, id. 12, 2, 20.—
          2. β. With rel. clause: ignari, quid gravitas, quid integritas ... quid denique virtus valeret, Cic. Sest. 28, 60; id. Top. 20, 75: cum quid ageretur in locis reliquis, essent ignari, Hirt. B. G. 8, 43, 2: haud ignari quanta invidiae immineret, tempestas, Liv. 3, 38, 6: quo essent in loco ignari, Quint. 8, 3, 4.—
          3. γ. With acc. and inf.: quamquam non sumus ignari multos studiose contra esse dicturos, Cic. Tusc. 2, 1, 3: ignari venisse dictatorem, Liv. 8, 36, 2; 21, 22, 1: ignarus, non omnes esse rogandos, Ov. M. 6, 263: non quidem sibi ignarum, posse argui quod, etc., i. e. he well knew, Tac. A. 4, 8.—
          4. δ. With inf. alone: placito ignara moveri Atropos, Stat. Th. 3, 67.—(ε) Absol.: tu me ignaro nec opinante, inscio notes et tuos et tuorum amicorum necessarios, etc., Cic. Planc. 16, 40: ubi imperium ad ignaros pervenit, etc., Sall. C. 51, 27; id. J. 91, 1; cf. id. Quint. 20, 64: obpressit igitur necopinantes ignarosque omnes Perseus. Liv. 40, 57, 1: si quis laudat Arelli Sollicitas ignarus opes, Hor. S. 2, 6, 79: quisnam ignarum nostris deus appulit oris? Verg. A. 3, 338.—Sup.: Ba. An nescis quae sit haec res? Si. Juxta cum ignarissimis, Plaut. Ps. 4, 7, 62.—
  2. II. Transf. *
    1. A. Unmindful, regardless of any thing: o socii (neque enim ignari sumus ante malorum), O passi graviora, etc., Verg. A. 1, 198.—
    2. B. Pass. (like gnarus), not known, unknown, = ignotus (mostly poet.; not in Cic.): ignarus aeque (ac nescius) utroqueversum dicitur, non tantum qui ignorat, sed et qui ignoratur. Sallustius: more humanae cupidinis ignara visundi. Vergilius (A. 10, 706), Gell. 9, 12, 20 sq.; cf. Non. 129, 18 sq.: mare magnum et ignara lingua commercia prohibebant, Sall. J. 18, 6: quibus agrestis vita est, circumscriptio ignara est et fraus, Sen. de Ira, 3, 2: quem (amorem) non Fors ignara dedit, sed saeva Cupidinis ira, unknown, obscure, Ov. M. 1, 453. —
          1. β. With dat.: pauci interiere: plerosque velocitas et regio hostibus ignara tutata sunt, Sall. J. 52, 4; cf. Tac. A. 2, 13: jamque aderat Theseus, proles ignara parenti, Ov. M. 7, 404: non quidem sibi ignara, quae de Silano vulgabantur, Tac. A. 3, 69.—Sup.: quaedam (sidera) sunt aliis omnino ignarissima, Gell. 14, 1, 13.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

ignārius: adverbial comp · neut nom/voc/acc comp sg

• ignārus, a, um (in et gnarus),
1. qui ne connaît pas, ignorant, qui n'est pas au courant ; [avec gén.] : physicorum Cic. Or. 119, ignorant de la physique ; totius rei Cic. Verr. 2, 4, 77, ignorant de toute l'affaire ; faciendæ orationis Cic. de Or. 1, 63, ne sachant pas l'art de faire la phrase ; magna pars Pisonis ignari Tac. H. 4, 50, la plupart ne connaissant pas Pison ; ignara hujusce doctrinæ loquacitas Quint. 12, 2, 20, une prolixité qui n'est pas au fait de cette science || [avec de] : de cæde Galbæ ignari Tac. H. 1, 67, ignorant le meurtre de Galba || [avec prop. inf.] : non sumus ignari multos contra esse dicturos Cic. Tusc. 2, 3, je n'ignore pas que bien des gens contrediront, cf. Liv. 8, 36, 2 ; 21, 22, 1 ; ignara moveri Atropos Stat. Th. 8, 67, Atropos inflexible || [avec interr. ind.] : ignari, quid virtus valeret Cic. Sest. 60, ignorants de ce que pouvait la vertu, cf. Cic. Top. 75 ; Liv. 3, 38, 6 ; Quint. 8, 3, 4 || [abst] : me ignaro Cic. Planc. 40, sans que je sois au courant ; ubi imperium ad ignaros pervenit Sall. C. 51, 27, quand le pouvoir passe aux mains des ignorants ; ignarissimi Pl. Ps. 1161, les plus ignorants
2. [sens passif] inconnu : regio hostibus ignara Sall. J. 52, 4, contrée inconnue des ennemis : cf. J. 18, 6 ; Tac. Ann. 3, 69 ; per occulta et vigilibus ignara Tac. Ann. 2, 13, par des voies cachées et inconnues des sentinelles || quædam sidera sunt aliis terris ignarissima Gell. 14, 1, 13, certains astres sont tout à fait inconnus à d'autres régions.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
ignarius Copy link
IGNARIVS a, um. Adi. Ignem continens. Vt Lapis ignarius Marcell. Emp. c. 33.
ignarus Copy link
ⓘ

ignārius: adverbial comp · neut nom/voc/acc comp sg

IGNARVS [1] [ἀγνοῶν] vid.IGNORO.
ignarus Copy link
ⓘ

ignārius: adverbial comp · neut nom/voc/acc comp sg

IGNARVS [2] a, um. Adi. [ἀμαθὴς] Imprudens, inscius, rudis, imperitus, indoctus. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to