Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 entries · 22 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

grăver: pres subj pass 1st sg

• grăvo, āvi, ātum, 1, v. a. [gravis].
  1. I. To charge with a load, to load, burden, weigh down, oppress (mostly poet. and in postAug. prose).
    1. A. Lit.: praefectum castrorum sarcinis gravant, Tac. A. 1, 20; cf.: ferus Actora magno Ense gravat Capaneus, Stat. Th. 10, 257: non est ingenii cymba gravanda tui, Prop. 3, 3 (4, 2), 22: aegraque furtivum membra gravabat onus, Ov. H. 11, 38: gravantur arbores fetu, Lucr. 1, 253; cf.: sunt poma gravantia ramos, Ov. M. 13, 812: ne, si demissior ibis, Unda gravet pennas, id. ib. 8, 205: quia pondus illis abest, nec sese ipsi gravant, Quint. 1, 12, 10: stomacho inutilis, nervis inimicus, caput gravans, Plin. 21, 19, 75, § 128: minui quod gravet (corpus) quolibet modo utilius, id. 11, 53, 119, § 284: ne obsidio ipsa multitudine gravaretur, Just. 14, 2, 3; 38, 10, 8; so in pass.: alia die febre commotus est: tertia cum se gravari videret, weighed down, oppressed, Capitol. Anton. 12; and esp. in perf. part.: gravatus somno, Plin. 10, 51, 70, § 136; 26, 1, 4, § 6; 33, 1, 6, § 27: vino, Curt. 6, 11, 28: telis, id. 8, 14, 38: ebrietate, id. 5, 7, 11: cibo, Liv. 1, 7, 5: vino somnoque, id. 25, 24, 6.—
    2. B. Esp., to make pregnant: uterum, Stat. Th. 2, 614: gravatam esse virginem, Lact. 4, 12, 2; id. Epit. 44, 1; cf.: semper gravata lentiscus, Cic. poët. Div. 1, 9, 16; Paul. ex Fest. p. 95, 15. —
    3. C. Trop.
      1. 1. To burden, oppress, incommode: nil moror officium, quod me gravat, Hor. Ep. 2, 1, 264: septem milia hominum, quos et ipse gravari militia senserat, Liv. 21, 23, 6: sed magis hoc, quo (mala nostra) sunt cognitiora, gravant, Ov. Tr. 4, 6, 28. —
      2. 2. To make more grievous, aggravate, increase: tu fortunam parce gravare meam, id. ib. 5, 11, 30: quo gravaret invidiam matris, Tac. A. 14, 12: injusto faenore gravatum aes alienum, Liv. 42, 5, 9.—
    4. D. To lower in tone; hence, gram. t. t., to give the grave accent to a vowel (opp. acuo): a littera gravatur, Prisc. 539, 573 P.—
  2. II. Transf., as v. dep.: grăvor, ātus (lit., to be burdened with any thing, to feel burdened; hence), to feel incommoded, vexed, wearied, or annoyed at any thing; to take amiss, to bear with reluctance, to regard as a burden, to do unwillingly (class.); in Cic. only absol. or with an object-clause, afterwards also constr. with acc.
          1. α. Absol.: non gravabor, Plaut. Trin. 5, 2, 49: quid gravare? id. Stich. 3, 2, 22: quamquam gravatus fuisti, non nocuit tamen, id. ib. 5, 4, 40: ne gravare, Ter. Ad. 5, 8, 19: primo gravari coepit, quod invidiam atque offensionem timere dicebat, Cic. Clu. 25, 69: ego vero non gravarer si, etc., id. Lael. 5, 17: nec gravatus senex dicitur locutus esse, etc., Liv. 9, 3, 9: ille non gravatus, Primum, inquit, etc., Varr. R. R. 1, 3: spem ac metum juxta gravatus Vitellius ictum venis intulit, Tac. A. 6, 3: benignus erga me ut siet: ne gravetur, Plaut. Mil. 4, 6, 15.—
          2. β. With an object-clause: rogo, ut ne graveris exaedificare id opus, quod instituisti, Cic. de Or. 1, 35, 164; 1, 23, 107; id. Fam. 7, 14, 1: ne graventur, sua quoque ad eum postulata deferre, Caes. B. C. 1, 9: quod illi quoque gravati prius essent ad populandam Macedoniam exire, Liv. 31, 46, 4: tibi non gravabor reddere dilatae pugnae rationem, id. 34, 38, 3; Curt. 9, 1, 8; 6, 8, 12; Suet. Aug. 34 al.—
          3. γ. With acc.: Pegasus terrenum equitem gravatus Bellerophontem, disdaining to bear, throwing off, Hor. C. 4, 11, 27: at illum acerbum et sanguinarium necesse est graventur stipatores sui, be weary of supporting, Sen. Clem. 1, 12 fin.: matrem, Suet. Ner. 34: ampla et operosa praetoria, id. Aug. 72: aspectum civium, Tac. A. 3, 59 fin.: spem ac metum juxta gravatus, id. ib. 5, 8; Quint. 1, 1, 11.— Hence, adv. in two forms:
    1. A. grăvātē (acc. to II.), with difficulty or reluctance, unwillingly, grudgingly: non gravate respondere, Cic. de Or. 1, 48, 208; opp. gratuito, id. Off. 2, 19, 66; opp. benigne, id. Balb. 16, 36: Canius contendit a Pythio ut venderet: gravate ille primo, id. Off. 3, 14, 59: qui cum haud gravate venissent, Liv. 3, 4, 6 Weissenb. (al. gravati): concedere, id. 42, 43, 2.—Comp.: manus et plantas ad saviandum gravatius porrigere, Front. ad M. Caes. 4, 12 fin.—
    2. B. grăvanter, with reluctance, unwillingly: reguli Gallorum haud gravanter venerunt, Liv. 21, 24, 5 Weissenb. (al. gravate); Cassiod. Varr. 4, 5.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

grăver: pres subj pass 1st sg

• grăvō, āvī, ātum, āre (gravis), tr.
I. [voix active] :
  1. 1. appesantir, alourdir : poma gravantia ramos Ov. M. 13, 812, fruits qui alourdissent les branches ; ne unda gravet pennas Ov. M. 8, 205, pour éviter que l'humidité appesantisse tes ailes || charger : aliquem sarcinis Tac. Ann. 1, 20, charger qqn de bagages
  2. 2. [fig.] aggraver, augmenter : invidiam alicujus Tac. Ann. 14, 12, aggraver la haine à l'égard de qqn ; injusto fenore gravatum æs alienum Liv. 42, 5, 9, dettes aggravées par des intérêts excessifs || alourdir, appesantir, accabler : caput gravans Plin. 21, 128, qui alourdit la tête ; gravatus cibo vinoque Liv. 1, 7, 5, appesanti par la nourriture et le vin || peser sur, incommoder : mala me gravant Ov. Tr. 4, 6, 28, les maux pèsent sur moi, sont un fardeau pour moi ; gravari militia Liv. 21, 23, 6, trouver pesant le métier militaire.
II. [déponent] trouver pesant
  1. 1. faire des difficultés, se résoudre avec peine : ne gravare Ter. Ad. 942, ne fais pas de difficultés ; gravari cœpit, quod... dicebat Cic. Clu. 69, il commença par faire des difficultés, en disant... ; non gravarer, si... Cic. Læl. 15, je me résoudrais volontiers, si...
  2. 2. [avec inf.] répugner à, se refuser à : gravaris litteras ad me dare Cic. Fam. 7, 14, 1, tu trouves excessif de m'envoyer une lettre ; in colloquium venire invitatus gravatur Cæs. G. 1, 35, 2, malgré l'invitation, il se refuse à venir à une entrevue ; non gravabor dicere... Cic. de Or. 1, 107, je dirai volontiers... ; rogo, ut ne graveris... Cic. de Or. 1, 164, je te prie de consentir de bon cœur à...
  3. 3. [avec acc.] sentir le fardeau de qqn, de qqch., trouver importun, être fatigué de : matrem Suet. Nero 34, trouver sa mère importune ; aspectum civium Tac. Ann. 3, 59, avoir de la répugnance pour la vue de ses concitoyens ; cf. Sen. Clem. 1, 13, 1 ; Quint. 1, 1, 11.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
gravo Copy link
ⓘ

grăver: pres subj pass 1st sg

GRAVO âre. [βαρύνω] Premere, onerare, molestare. […]
Page Scan
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
GRAVER Copy link
• GRAVER
  • An engraver, Vid:
  • Graving-tool, caelum (γλύφανον in the shape of a chisel): tornus (τόρνος, turner’s chisel; lathe-chisel): scalprum (for excavating or hollowing out, ξοΐς): cestrum (κέστρον, used in encaustic painting).