furtīvus Copy link Outline I. Lit.II. Transf., in gen., secret, hidden, concealed ... ⓘfūrtīvē: adverbialfūrtīve: masc/neut voc sg • furtīvus, a, um, adj. [furtum], stolen, purloined, pilfered (class.). I. Lit.: qui scias mercari furtivas atque ingenuas virgines, Plaut. Curc. 5, 2, 22: liberalis mulier, advecta ex Arabia, id. Pers. 4, 3, 61: haecine illa est furtiva virgo? id. ib. v. 83: lana, Hor. Ep. 1, 13, 14: strigilis, id. S. 2, 7, 110: colores, id. Ep. 1, 3, 20; cf.: vincula rari capilli, Prop. 4, 5, 69 (5, 5, 71 M.): res, Quint. 5, 13, 49; Liv. 45, 39, 6.— II. Transf., in gen., secret, hidden, concealed, furtive, clandestine (class.): furtivum iter per Italiam, * Cic. Pis. 40, 97: expeditiones (with latrocinia, opp. bella), Vell. 2, 31, 2: victoria, Just. 11, 6: amor, Verg. A. 4, 171: libertas, Ov. Am. 2, 2, 15: lectus, Tib. 1, 5, 7: usus, id. 1, 9, 55: mens, Ov. H. 17, 265: scriptum, cipher, Gell. 17, 9, 21: nox, favorable to secrecy, Ov. Am. 1, 11, 3: quem Rhea sacerdos Furtivum partu sub luminis edidit oras, Verg. A. 7, 660: celent furtivos balnea tuta viros, secret, concealed lovers, Ov. A. A. 3, 640: viri, id. P. 3, 3, 56.—Hence, adv.: furtīve, stealthily, secretly, furtively (very rare; syn.: furtim, clam, secreto, occulte): clam furtive aliquid accipere, Plaut. Poen. 5, 2, 62: quidam furtive agunt gratias et in angulo et ad aurem, Sen. Ben. 2, 23: data munera, Ov. Am. 2, 5, 6.
furtum Copy link Outline I. Lit.II. Transf.A. Concr., a stolen thingB. A secret action, crafty deceit, trick ...1. In gen.b. furtō, adv., i. q. furtim, by stealth ...2. In partic., stolen or secret love, ... ⓘfūrtī | ve: neut gen sg • furtum, i, n. [fur], theft, robbery (class. and freq.; syn.: latrocinium, raptum). I. Lit.: fures privatorum furtorum in nervo atque in compedibus aetatem agunt: fures publici in auro atque in purpura, Cato ap. Gell. 11, 18, 18: SI NOX FVRTVM FACTVM SIT, SI IM OCCISIT IVRE CAESVS ESTO, Fragm. XII. Tab. ap. Macr. S. 1, 4: verba sunt Sabini ... Qui alienam rem adtrectavit, cum id se invito domino facere judicare deberet, furti tenetur. Item alio capite: Qui alienum tacens lucri faciendi causa sustulit, furti obstringitur, sive scit cujus sit, sive nescit, Gell. 11, 18, 20 sq.; cf. Gai Inst. 3, 195; 197; Just. Inst. 4, 1, 1: furtum facere (alicui), Plaut. Rud. 4, 3, 15; 18: Strato domi furtum fecit, Cic. Clu. 64, 179; Quint. 3, 6, 49; 5, 10, 16; Dig. 47, 2, 69 et saep.: furti se et illum astringere, Plaut. Rud. 4, 7, 34; cf.: furti se alligare, Ter. Eun. 4, 7, 39: in furto comprehensus, Caes. B. G. 6, 16 fin.: furti teneri, Dig. 47, 2, 78: furti agere, ib.: furti condemnare, Gell. 11, 18, 24: furti reus, Quint. 4, 2, 51; 7, 2, 29 et saep.: furtum erat apertum: cujus rei furtum factum erat? Cic. Rosc. Com. 9, 26 sq.: ubi oves furto periere, Hor. Ep. 1, 7, 86: callidum (Mercurium), quicquid placuit, jocoso Condere furto, id. C. 1, 10, 8.— II. Transf. A. Concr., a stolen thing: quae (furta) sine portorio Syracusis erant exportata, Cic. Verr. 2, 2, 70, § 171: quid est turpius ingenuo quam in conventu maximo cogi furtum reddere, id. ib. 2, 2, 24, § 58: dum (puer) furta ligurrit, Hor. S. 2, 4, 79.— B. A secret action, crafty deceit, trick, artifice, stratagem (mostly poet. and in post-Aug. prose). 1. In gen.: etiam si, quid scribas, non habebis, scribito tamen, ne furtum cessationis quaesivisse videaris, a secret excuse, pretext, Q. Cic. ap. Cic. Fam. 16, 26, 2: nec obsides, pignus futuros furto et fraude agendae rei, posceret, Liv. 43, 10, 3; cf.: haud furto melior, sed fortibus armis, Verg. A. 10, 735: furto, non proelio opus esse, Curt. 4, 13; 4, 4, 15; cf. also: furtum armorum, Sil. 17, 91: (fugam) abscondere furto, Verg. A. 4, 337: furto laetatus inani, id. ib. 6, 568: nec semel ergo mihi furtum fecisse licebit? i. e. to eat in secret, Mart. 5, 50, 5.— In plur.: furtis incautum decipit hostem, Ov. M. 13, 104: furta belli, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 11, 515; and ap. Non. 310, 15 (Hist. 1, 86 Dietsch); Verg. A. 11, 515.— Hence, b. furtō, adv., i. q. furtim, by stealth, secretly, = λάθρα: non ego sum furto tibi cognita, Ov. H. 6, 43: obsides Porsenae dedistis; furto eos subduxistis, Liv. 9, 11, 6: (hyaenae) gravidae latebras petunt et parere furto cupiunt, Plin. 8, 30, 46, § 108. 2. In partic., stolen or secret love, intrigue (mostly in plur.): plurima furta Jovis, Cat. 68, 136 and 140; so in plur., Tib. 1, 2, 34; Prop. 2, 30 (3, 28), 28; Verg. G. 4, 346; Ov. M. 1, 606; 3, 7; 9, 558 al.: hoc certe conjux furtum mea nesciat, Ov. M. 2, 423; so in sing., id. ib. 1, 623; 3, 266; Verg. A. 6, 24; Sil. 7, 487; 13, 615 al.
fūrtīvē Copy link • fūrtīvē (furtivus), en cachette, furtivement : Sen. Rhet. Contr. 1, 1, 20 ; Sen. Ben. 2, 23, 2.
fūrtum Copy link ⓘfūrtī | ve: neut gen sg • fūrtum, ī, n. (fur), larcin, vol : facere alicujus rei Cic. Com. 27, dérober qqch. ; alicui furtum facere Pl. Rud. 958 ; Her. 2, 41 ; Sen. Rhet. Contr. 10, 6, 1 ; Sen. Ben. 6, 5, 5, voler qqn ; apertum Cic. Com. 26, vol manifeste || objet volé, vol : navis onusta furtis Cic. Verr. 2, 4, 23, navire chargé d'objets volés ; furta ligurrit Hor. S. 2, 4, 79, il lèche son larcin || [fig.] ruse : Sall. H. 1, 112 ; Virg. En. 10, 735 ; Liv. 21, 35, 10 ; 26, 39, 11 ; furto Virg. En. 4, 337, subrepticement, en cachette, cf. 6, 24 ; Liv. 9, 11, 6 ; Sen. Ep. 104, 12 || amour secret, clandestin ; commerce illicite, illégitime ; adultère : Catul. 68, 136 ; Virg. G. 4, 346 ; En. 6, 24 ; Ov. M. 2, 423, etc.
fūrtīvus Copy link Outline 1 dérobé, volé :2 [fig.] furtif : voyage secret ; amour caché ; nuit discrète. ⓘfūrtīvē: adverbialfūrtīve: masc/neut voc sg • fūrtīvus, a, um (furtum), 1. dérobé, volé : Pl. Curc. 620 ; Hor. S. 2, 7, 110 ; Liv. 45, 39, 6 2. [fig.] furtif : furtivum iter Cic. Pis. 97, voyage secret ; furtivus amor Virg. En. 4, 171, amour caché ; furtiva nox Ov. Am. 1, 11, 3, nuit discrète.
furtive Copy link FVRTIVE Adu. [ληστρικῶς] pro Furtim. Plaut. Poen. 5, 2, 62 Certiorem esse te volui, ne quid furtiue clam accepisse censeas. Furtiue tunc Valeriae familiaris Lactant. de Mort. Persecut. c. 40.
furtum Copy link ⓘfūrtī | ve: neut gen sg FVRTVM i. n. [κλεπτοσύνη, φῶρον, κλέμμα, κλοπία, κλοπὴ] est (inquit Paullus Iurecons. D. de furt. l. 1) Contrectatio rei fraudulosa, lucri faciendi gratia, vel ipsius rei, vel etiam vsus eius possessionisue, quod lege naturali prohibitum est admittere. […] 🗁 Page Scan
furtivus Copy link ⓘfūrtīvē: adverbialfūrtīve: masc/neut voc sg FVRTIVVS a, um. Aliud Adi. [κλοπαῖος, κλωπικὸς, κλοπιμαῖος] Quod furto est raptum. […] 🗁 Page Scan
furtive Copy link • furtive: furtīvus: a f. journey, f. iter, Cic. in Pis. 40, 97: f. love, f. amor, Virg.: v. secret.
FURTIVE Copy link • FURTIVEfurtivus: clandestinus (clandestine, without the knowledge of others). To exchange furtive glances, furtim inter se aspicere (Cic.).