fătĕor Copy link Outline I. Prop. ; construed for the most part with ...(a). With acc.(b). With acc. and inf. as object(g). With de(d). Absol.II. Transf.A. In gen., to discover, show, indicate ...B. In gram. lang.1. In pass. signif.2. Impers. ⓘfătentur | que: pres ind pass 3rd pl (dep) • fătĕor, fassus, 2 (archaic inf. praes. faterier, Hor. Ep. 2, 2, 148), v. dep. a. [from the root ΦΑ, φάω, fari], to confess, own, grant, acknowledge. I. Prop. (freq. and class.; syn.: confiteor, profiteor); construed for the most part with acc. and inf. as object; rarely with the acc., de, or absol. α. With acc.: si verum mihi eritis fassae, vinclis exsolvemini, Plaut. Truc. 4, 3, 10: so, verum fateri, Plin. 27, 1, 1, § 2; Curt. 6, 3: ut verius fatear, Eum. Grat. Act. 1: quid fatebor? Plaut. Capt. 3, 4, 3; 2, 2, 67: multi in tormentis mori maluerunt falsum fatendo quam infitiando dolere, Cic. Part. 14, 50: peccatum, culpam, Ov. Tr. 1, 315; Hor. S. 2, 4, 4: delicta, Ov. M. 4, 685: mores suos, Quint. 10, 1, 100: sensus suos, Ov. H. 21, 204: paupertatem, id. M. 8, 634 et saep.—Prov.: fatetur facinus, si quis judicium fugit, Pub. Syr. 174 Rib.— β. With acc. and inf. as object: fateor atque etiam profiteor et prae me fero, te, etc., Cic. Rab. Perd. 5, 17: me despexe ad te per impluvium tuum, Fateor, Plaut. Mil. 2, 6, 73: fateor eam esse importunam, id. As. 1, 1, 47: si quis contra rem publicam se amici causa fecisse fateatur, Cic. Lael. 12, 40: qui se debere fateantur, *Caes. B. C. 3, 20, 3: cum se Cicero ab illis plurimum fateatur adjutum, Quint. 10, 1, 40: fateor me duci ventre, Hor. S. 2, 7, 37: jura inventa metu injusti fateare necesse est, id. ib. 1, 3, 111; id. Ep. 2, 1, 85: hominum igitur causa eas rerum copias comparatas fatendum est, Cic. N. D. 2, 63, 158.—With ellips. of acc.: fateor peccavisse, Plaut. Most. 5, 2, 18: non didici sane nescire fateri, Hor. A. P. 418.—With two acc.: cum se servum fateatur tuum, Ter. Eun. 5, 2, 24: eum (i. e. Jovem) ipsi lapides hominem fatebuntur, Lact. 1, 11, 28: fassus hujus se spectaculi debitorem, Sen. Contr. 1, 1, 11.— γ. With de: cum de facto turpi aliquo aut inutili aut utroque fateatur, Cic. Inv. 2, 26, 77.— δ. Absol.: ita libenter confitetur, ut non solum fateri, sed etiam profiteri videatur, Cic. Caecin. 9, 24: Me. Est tibi nomen Menaechmo? M. Fateor, Plaut. Men. 5, 9, 48: leno sum, fateor, Ter. Ad. 2, 1, 34: non potest sine malo fateri, id. Eun. 4, 4, 47: qui a Naevio vel sumpsisti multa, si fateris, vel, si negas, surripuisti, Cic. Brut. 19, 76; cf. Quint. 5, 12, 13: nulline faterier audes? Hor. Ep. 2, 2, 148: in fatendo lenis et summissa (vox), Quint. 11, 3, 63: ad fatendum impulsus, id. 5, 13, 46: da veniam fasso, Ov. P. 4, 2, 23; parenthetically: fateor, Plaut. Aul. 4.4, 16: fatebor enim, Verg. E. 1, 31; id. A. 4, 20; Ov. M. 9, 362 al.— II. Transf. A. In gen., to discover, show, indicate, manifest (rare; not in Cic.): Laterensis nostri et fidem et animum singularem in rem publicam semper fatebor, bear witness to, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 4; Quint. 1, 6, 23: innocentem fuisse patrem fatetur, id. 7, 1, 56; 1, 10, 37: utque sedet vultu fassus Telamonius iram, Ov. Tr. 2, 525: patinarum calore pisces vitalem motum fateri, Plin. 9, 57, 83, § 177: mors sola fatetur, Quantula sint hominum corpuscula, Juv. 10, 172; 15, 132: properabo fateri, quae, etc., id. 3, 59: Belus amnis non nisi refuso mari harenas fatetur, Plin. 36, 26, 65, § 190.— B. In gram. lang.: fatendi modus, the indicative, Quint. 1, 6, 7; Varr. L. L. 8, 5, 8.!*? 1. In pass. signif.: hunc (agrum) excipere nominatim, qui publicus esse fateatur, Cic. Agr. 2, 21, 57 (dub.).— 2. Impers.: vulgo fatebatur, utique minorem eum legasse, Dig. 30, 1, 39, § 6.
fātor Copy link ⓘfātentur | que: pres subj pass 3rd pl (dep) • fātor, āri, v. a. freq. [for] only: fatantur, multa fantur, Paul. ex Fest. p. 88, 11 Müll.: fatatus, εἱμαρμένος, Gloss. Philox.; cf. ib.: fator, πολυλογέω, v. † fatantur.
fătĕor Copy link ⓘfătentur | que: pres ind pass 3rd pl (dep) • fătĕor, fassus sum, fătērī, tr., avouer, reconnaître, accorder que : se peccasse Cic. Mur. 62, avouer avoir fait une faute, cf. Læl. 40 ; Cæs. C. 3, 20, 3 ; de facto turpi Cic. Inv. 2, 77, avouer une action honteuse || [avec acc.] verum fateri Pl. Truc. 783 ; falsum Cic. Part. 50, avouer la vérité, une chose fausse ; quod fatentur Cic. Fin. 4, 33, ce qu'ils reconnaissent ; culpam, peccatum, Ov. Tr. 2, 1, 315 ; Hor. S. 2, 4, 4, reconnaître une faute || manifester, déclarer, proclamer, publier : Planc. d. Cic. Fam. 10, 23, 4 ; Quint. 1, 6, 23 ; vitalem motum Plin. 9, 177, donner signe de vie || fatendi modus Quint. 1, 6, 7, le mode indicatif [gramm.]. ➳ avec sens passif : Cic. Agr. 2, 57 ; Ulp. Dig. 30, 39, 6 || inf. faterier Hor. Ep. 2, 2, 148.
fātor Copy link ⓘfātentur | que: pres subj pass 3rd pl (dep) • 1 fātor, ārī, fréq. de for, dire et redire : P. Fest. 88, 11.
fātŏr Copy link ⓘfātentur | que: pres subj pass 3rd pl (dep) • 2 fātŏr, ōris, m. (fari), celui qui parle : Prisc. Vers. Æn. 6, 116.
fateor Copy link ⓘfătentur | que: pres ind pass 3rd pl (dep) FATEOR oris, fassus sum, eri. Dep. [ὁμολογέω, ὁμολογοῦμαι, σύμφημι] est (inquit Seruius) Coactorum et culpabilium. […] 🗁 Page Scan
fator Copy link ⓘfātentur | que: pres subj pass 3rd pl (dep) FATOR ari. Esse volunt quasi Frequentatiuum a Fari. Certe Festus Fatantur exposuit, Multa fantur. Hinc