ē-vādo Copy link Outline I. Neutr., to go or come out, go forth ...A. Lit.1. In gen.b. In an upward direction2. In partic., to get away, escapeB. Trop.1. In gen., to go or come out, pass out ...b. In an upward direction2. In partic., to turn out, fall out, ...b. Pregn., to come to pass, be fulfilled ...II. Act. , ...A. Lit.1. In gen.b. In an upward direction2. In partic., to get away, flee, escape from ...B. Trop.1. In gen.b. In an upward direction2. In partic., to escape, get rid of ⓘēvāde: pres imperat act 2nd sg • ē-vādo, si, sum, 3 (perf. sync. evasti, Hor. S. 2, 7, 68; Sil. 15, 796; perf. evadi. Treb. Poll. Trig. Tyr. 5, 6), v. n. and a. I. Neutr., to go or come out, go forth (freq. and class.). A. Lit. 1. In gen.: si (apes) ex alvo minus frequentes evadunt, Varr. R. R. 3, 16, 36: ex aqua, Plaut. Rud. 1, 2, 86: ex balineis, Cic. Cael. 27, 65: oppido, Sall. J. 56, 5: undis, Verg. A. 9, 99: puteo, Phaedr. 4, 9, 11: abiit, excessit, evasit, erupit, Cic. Cat. 2, 1: per praeruptum saxum in Capitolium, Liv. 5, 46: in terram, to disembark, to land, id. 29, 27 fin.— b. In an upward direction: ex abditis sedibus evadere atque exire, Cic. N. D. 2, 37, 95: evado ad summi fastigia culminis, mount up, ascend, Verg. A. 2, 458: ad parietem, Suet. Ner. 48: in murum, muros, moenia, Liv. 2, 17; 4, 34; 10, 17: in jugum, id. 33, 8: in cacumen, Curt. 7, 11: super capita hostium, id. 5, 3 et saep.— 2. In partic., to get away, escape: aut e morbo evasurum aegrotum, aut e periculo navem, aut ex insidiis exercitum, Cic. Div. 2, 5, 13: ex fuga, * Caes. B. G. 3, 19, 4: e manibus hostium, Liv. 22, 49: ex judicio, Cic. Verr. 2, 1, 5: e tanto periculo, Liv. 42, 18: periculo, id. 21, 33: adverso colle, sicuti praeceptum fuerat, evadunt, Sall. J. 52, 3; cf. id. ib. 50 fin.; Liv. 1, 12 fin.; 10, 1 et saep.— B. Trop. 1. In gen., to go or come out, pass out, escape: accedit, ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre eumque perrumpat, quod, etc., Cic. Tusc. 1, 19; cf.: ex corpore (animus), id. de Sen. 22, 80; and: cum ab iis ... evaseris, id Tusc. 1, 41, 98: ad conjecturam, to arrive at, Plaut. Rud. 3, 1, 20: ne in infinitum quaestio evadat, Quint. 2, 17, 16. — b. In an upward direction: nitamur semper ad optima: quod facientes aut evademus in summum, aut certe multos infra nos videbimus, Quint. 12, 11, 30.— 2. In partic., to turn out, fall out, end in some manner, to have an issue of some kind, to result, to turn to or become something: ex communibus proprii, ex fucosis firmi suffragatores evadunt, Q. Cic. Pet. Cons. 9, 35; cf. Cic. Or. 27, 95; id. Fin. 4, 25, 69: quos judicabat non posse oratores evadere, id. de Or. 1, 28, 126: fuit autem Athenis adulescens, perfectus Epicureus evaserat, id. Brut. 35, 131; 87, 299; id. Fin. 4, 28, 78: ita molles mentes evadunt civium, id. Rep. 1, 43, 67; cf.: juvenis evasit vere indolis regiae, Liv. 1, 39: quod tu ejusmodi evasisti, Cic. Verr. 2, 3, 69: nimis saepe secus videmus evadere, id. Leg. 2, 17, 43.—Of abstract subjects: ut ita fastidiosae mollesque mentes evadant civium, ut, etc., id. Rep. 1, 43 fin.: si quando aliquod somnium verum evaserit, id. Div. 2, 53: vereor ne haec quoque laetitia vana evadat, Liv. 23, 12: quoniam primum vanum inceptum evasisset, id. 35, 47 et saep.: intellego hercle: sed quo evadas nescio, what you are driving at, Plaut. Poen. 1, 1, 44: quam timeo, quorsum evadas, where you are coming out in your story, Ter. And. 1, 1, 100; 1, 2, 5: nimia illaec licentia Profecto evadet in aliquod magnum malum, id. Ad. 3, 4, 64: demiror quid sit, et quo evadat, sum in metu, Plaut. As. 1, 1, 68; cf. Cic. Att. 14, 19 fin.: videamus, hoc quorsum evadat, id. ib. 9, 18, 4; Nep. Dion. 8, 1: huccine (beneficia), to end in this, Sall. J. 14, 9: in morbos longos, Liv. 27, 33, 6.— b. Pregn., to come to pass, be fulfilled: aliquando id, quod somniarimus, evadere, Cic. Div. 2, 59; for which: si somnium verum evasit aliquod, id. ib. 2, 71, 146. II. Act. (mostly poet. and post-Aug.; not in Cic.), to pass over or pass a thing, to get over, pass beyond, leave behind. A. Lit. 1. In gen.: omnem videbar evasisse viam, Verg. A. 2, 730: tot urbes, id. ib. 3, 282: vada, arva, Ov. M. 3, 19: amnem, Tac. A. 12, 35: limen harae, Col. 7, 9, 13: vestibulum (apes), id. 9, 12, 1 et saep.— b. In an upward direction: sic fata gradus evaserat altos, had mounted the steps, Verg. A. 4, 685: ardua, to climb, ascend, Liv. 2, 65. — 2. In partic., to get away, flee, escape from, = effugere: alicujus manus, Verg. A. 9, 560: loca mortis, Ov. M. 14, 126: flammam, Verg. A. 5, 689: angustias, Liv. 21, 32; 38, 2: nocturnas insidias, Suet. Caes. 74: aliquem, Tiber. ap. Suet. Tib. 61.— B. Trop. 1. In gen.: vitam, to depart from, i. e. to die, App. M. 4, p. 140.— b. In an upward direction: si haec quoque jam lenius supina perseverantibus studiis evaseris, hast climbed, ascended, Quint. 12, 10, 79.— 2. In partic., to escape, get rid of: aegritudinem, Lucil. ap. Non. 294, 7: necem, Phaedr. 4, 6, 4: gravem casum, Tac. A. 14, 6: sermones malignorum, Plin. Ep. 7, 24, 3 et saep.
ēvādō Copy link Outline I intr.,1 sortir de : sortir du bain ; s'ils avaient pu de ce ...2 s'échapper de, se sauver de, se dégager de : se tirer de ...3 arriver à être, aboutir à être, finir par devenir : ceux qu'il ...II tr.,1 venir à bout de franchir, franchir ; franchir une route, la parcourir ...2 échapper à, éviter ; échapper aux flammes ; échapper aux embûches || ... ⓘēvāde: pres imperat act 2nd sg • ēvādō, vāsī, vāsum, ĕre. I. intr., 1. sortir de : ex balneis Cic. Cæl. 65, sortir du bain ; si ex illis abditis sedibus evadere in hæc loca quæ nos incolimus potuissent Cic. Nat. 2, 95, s'ils avaient pu de ce séjour souterrain s'élever jusqu'à ces lieux-ci que, nous, nous habitons ; in muros Liv. 2, 17, 5, monter sur les murs, escalader les murs, cf. Liv. 4, 34, 1 ; 10, 17, 7, etc.; ad summi fastigia culminis Virg. En. 2, 458, monter jusqu'au point le plus élevé du faîte 2. s'échapper de, se sauver de, se dégager de : e morbo, e periculo, ex insidiis Cic. Div. 2, 13, se tirer de la maladie, du danger, des embûches (periculo Liv. 21, 33, 5 ) ; ab judicibus Cic. Tusc. 1, 98, se tirer des mains des juges ; evasti Hor. S. 2, 7, 68, tu t'es tiré d'affaire || [fig.] : ad conjecturam Pl. Rud. 612, parvenir à conjecturer, à deviner ; ne in infinitum quæstio evadat Quint. 2, 17, 16, pour éviter que la question ne s'étende à l'infini 3. arriver à être, aboutir à être, finir par devenir : quos judicabat non posse oratores evadere Cic. de Or. 1, 126, ceux qu'il jugeait incapables de devenir enfin orateurs ; perfectus Epicureus evaserat Cic. Br. 131, il avait fini par devenir un Épicurien achevé ; quod tu ejus modi evasisti Cic. Verr. 2, 3, 161, parce que toi, tu es devenu tel, cf. Leg. 2, 43 || si quando aliquod somnium verum evaserit Cic. Div. 2, 108, si parfois qq. songe s'est manifesté comme vrai (s'est réalisé), cf. Liv. 23, 12, 12 ; 35, 47, 2 ; etc. || videamus, hoc quorsum evadat Cic. Att. 9, 18, 4, voyons à quoi cela aboutit, comment tournent les affaires ; cf. Att. 14, 19 6 ; Nep. Dion 8, 1 ; hucine beneficia tua evasere, ut... ? Sall. J. 14, 9, voilà donc à quoi tes bienfaits ont abouti ! à ce que... : pestilentia in longos morbos evasit Liv. 27, 23, 6, l'épidémie aboutit à des maladies longues. II. tr., 1. venir à bout de franchir, franchir ; viam Virg. En. 2, 731, franchir une route, la parcourir jusqu'au bout, cf. Virg. En. 3, 282 ; Tac. Ann. 12, 35 || gradus altos Virg. En. 4, 685, arriver au haut des degrés ; ardua Liv. 2, 65, 3, gravir les escarpements 2. échapper à, éviter ; flammam Virg. En. 5, 689, échapper aux flammes ; insidias Suet. Cæs. 74, échapper aux embûches || [fig.] : gravem casum Tac. Ann. 14, 6, échapper à un grand péril ; sermones malignorum Plin. Min. Ep. 7, 24, 3, échapper aux propos des méchants. ➳ parf. sync. evasti Hor. S. 2, 7, 68 ; Sil. 15, 793 ; subj. pqpf evadissent Treb. Tyr. 5, 7.
evado Copy link ⓘēvāde: pres imperat act 2nd sg EVADO si, sum, ere. [ἀποφεύγω, διαδύομαι, διεκπίπτω] Extra vel etiam in altum vadere. […] 🗁 Page Scan
evade Copy link Outline 1. subterfŭgio, fūgi, 3 (to shuffle out of)2. ēlūdo, 3 • evade: 1. subterfŭgio, fūgi, 3 (to shuffle out of): to e. military service, militiam s., Cic. 2. ēlūdo, 3: v. to elude. Phr.: to e. the point (in discussion), tergĭversor, 1: Cic. (v. to equivocate): he e.d the question, alio responsionem suam derivavit, Cic. Verr. 2, 1, 53, 139: to e. a law, legem circumvenire, Marc. Dig.: to e. observation, fallĕre (with acc.): v. to escape (II.).