ef-fēmĭno Copy link Outline I. Lit.II. Trop., to make womanish, effeminate ...B. Meton. , to dishonor ...A. Womanish, effeminateB. In mal. part., that submits to unnatural lust ... ⓘeffēmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pleffēmĭnātē: adverbial • ef-fēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [femina], to make feminine. * I. Lit.: effeminarunt eum (sc. aërem) Junonique tribuerunt, Cic. N. D. 2, 26, 66.— II. Trop., to make womanish, effeminate, to enervate: fortitudinis praecepta sunt, quae effeminari virum vetant in dolore, Cic. Fin. 2, 29, 94: corpus animumque virilem, * Sall. C. 11, 3: animos, Caes. B. G. 1, 1, 3: homines (with remollescere), id. ib. 4, 2 fin.; cf.: cogitationibus mollissimis effeminamur, Cic. Tusc. 1, 40: vultus, id. Or. in Clod. Fragm. 5, p. 153 ed. Orell.: illa elocutio res ipsas effeminat, Quint. 8 prooëm. § 20.— B. Meton. (causa pro effectu), to dishonor, disgrace, Claud. in Eutrop. 1, 10.—Hence, effēmĭnātus, a, um, P. a. A. Womanish, effeminate (cf.: mollis, luxuriosus, dissolutus): ne quid effeminatum aut molle sit, Cic. Off. 1, 35, 129; cf. id. Tusc. 4, 30: intolerabile est servire impuro, impudico, effeminato, id. Phil. 3, 5; so absol., Col. praef. § 15; cf. histrio, Tert. Spect. 25: furialis illa vox, religiosis altaribus effeminata, Cic. Planc. 35, 86: effeminata ac levis opinio, id. Tusc. 2, 22, 52: effeminata et enervis compositio, Quint. 9, 4, 142; cf. id. 1, 8, 2; 2, 5, 10 al.—Comp.: multitudo Cypriorum, Val. Max. 9, 3 fin.—Sup.: animi languor, Q. Cic. ap. Cic. Fam. 16, 27. — B. In mal. part., that submits to unnatural lust: pathicus, Suet. Aug. 68; Auct. Priap. 58, 2; Vulg. 3 Reg. 14, 24 al.—Adv.: effēmĭnāte, effeminately (acc. to A.), Cic. Off. 1, 4 fin.; Sen. Cons. ad Polyb. 36; Val. Max. 2, 7, 9.
effēmĭnō Copy link ⓘeffēmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pleffēmĭnātē: adverbial • effēmĭnō, āvī, ātum, āre (ex, femina), tr., faire du sexe féminin, féminiser : Cic. Nat. 2, 66 || efféminer, rendre efféminé, énerver, affaiblir, amollir, rendre lâche : Sall. C. 11, 3 ; Cic. Fin. 2, 94 ; Tusc. 1, 95 ; Cæs. G. 1, 1, 3 ; 4, 2, 6 || vultum Cic. Fr. A 13, 22, donner à son visage l'aspect féminin || déshonorer : Claud. Eutr. 1, 10.
effemino Copy link ⓘeffēmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pleffēmĭnātē: adverbial EFFEMINO vid.EFFOEMINO.
EFFĒMĬNO Copy link ⓘeffēmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pleffēmĭnātē: adverbial EFFĒMĬNO ↗Open in new tab (effemino)
effeminate (adj.) Copy link Outline 1. effēmĭnātus2. mollis, e3. dēlĭcātus (freq. in offensive sense)4. mŭliebris, e5. sēmĭvir, vĭri (poet.)6. turpis, e • effeminate (adj.): 1. effēmĭnātus: Cic. (v. preced. art. 2): e. and nerveless composition, e. et enervis compositio, Quint. Join: mollis et effeminatus; impurus, impudicus, effeminatus, Cic. 2. mollis, e: Cic. (v. supr.): sometimes in compar., to make use of e., slow gestures, tarditatibus uti mollioribus, Cic. 3. dēlĭcātus (freq. in offensive sense): to despise e. pleasures, aspernari [molles et] delicatas voluptates, Cic.: v. luxurious. 4. mŭliebris, e: Sall.: v. womanish. 5. sēmĭvir, vĭri (poet.): Paris with his e. train, Paris cum semiviro comitatu, Virg. 6. turpis, e: Hor. Od. 1, 37, 9. Phr.: to render e., effeminare, Caes.: Cic.
EFFEMINATE Copy link • EFFEMINATE 1. v. TR., effeminare: emollire: deliciis frangere aliquem: nervos omnes mentis ac corporis frangere (Quint.). INTR., effeminari; emolliri. 2. adj., mollis: mollis et effeminatus: delicatus: homo vulsus (an effeminate dandy, who has plucked out his superfluous hairs; Quint., 2, 5, 12).