disobliging (adj.) Copy link Outline 1. ĭnoffĭciōsus (inattentive to the duties of courtesy)2. incommŏdus (stronger than the Eng.)3. ĭnhūmānus4. diffĭcĭlis, e5. illībĕrālis, e, Cic. • disobliging (adj.): 1. ĭnoffĭciōsus (inattentive to the duties of courtesy): d. towards any one, in. in aliquem, Cic. 2. incommŏdus (stronger than the Eng.): v. disagreeable. 3. ĭnhūmānus: v. uncivil. 4. diffĭcĭlis, e: v. ill-tempered. 5. illībĕrālis, e, Cic.: v. mean.
DISOBLIGING Copy link • DISOBLIGINGinofficiosus in aliquem (disregarding one’s duties towards him): difficilis (difficult to deal with): injuriosus (wrongful, offensive): quod offensioni est, offensionem habet or affert: quod offendit: quod non vacat offensione: quod displicet (offensive, displeasing): odiosus (that excites anger, and thus is hateful): not even a disobliging word, ne vox quidem incommoda.