Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (4 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dēsim | que: pres subj act 1st sg

• dē-sum, fŭi, esse (ee in deest, deesse, deerit, etc., in the poets per synaeresin as one syll., Lucr. 1, 44; Cat. 64, 151; Verg. G. 2, 233; id. A. 7, 262; 10, 378; Hor. Ep. 1, 12, 24; Ov. M. 15, 354 et saep.; praes. subj., desiet, Cato R. R. 8; perf., defuerunt, trisyl., Ov. M. 6, 585; fut. inf., commonly defuturum esse, as Cic. Div. in Caecil. 1, 2, etc.; also defore, id. Fam. 13, 63; Caes. B. G. 5, 56; Sil. 9, 248; imperf. subj., deforent, Ambros. Hexaem. 3, 13), v. n., to be away, be absent; to fail, be wanting (for syn. cf.: absum, deficio, descisco, negligo; freq. in all periods).
  1. I. In gen.
          1. α. Absol.: non ratio, verum argentum deerat, Ter. Ph. 2, 1, 69: frigore enim desunt ignes ventique calore Deficiunt, Lucr. 6, 360: cf. id. 3, 455; Cato R. R. 8: omnia deerant, quae, etc., Caes. B. G. 4, 29 fin.: semper paullum ad summam felicitatem defuisse, id. ib. 6, 43, 5: ibi numquam causas seditionum et certaminis defore, Liv. 45, 18: quod non desit habentem, etc., Hor. Ep. 2, 2, 52 et saep.: non desunt qui, for sunt qui, Quint. 4, 5, 11; 8, 3, 85; Plin. 2, 109, 112, § 248.—
          2. β. With dat. (so most freq.): metuo mihi in monendo ne defuerit oratio, Plaut. Bac. 1, 1, 3 and 4: cui nihil desit, quod, etc., Cic. Rep. 1, 17; cf. id. Lael. 14, 51: sive deest naturae quippiam, sive abundat atque affluit, id. Div. 1, 29, 61: quantum alteri sententiae deesset animi, tantum alteri superesse, Caes. B. C. 2, 31; so, opp. superesse, Cic. Fam. 13, 63; cf. opp. superare, Sall. C. 20, 11: neu desint epulis rosae, Hor. Od. 1, 36, 15; id. Ep. 1, 1, 58 et saep.: hoc unum ad pristinam fortunam Caesari defuit, Caes. B. G. 4, 26 fin.; cf. id. B. C. 3, 2, 2; 3, 96, 2. —
          3. γ. With in: ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis, neque in Crasso redundaret, Cic. de Or. 3, 4 fin.; id. Rep. 2, 33: in C. Laenio commendando, id. Fam. 13, 63 al.—
          4. δ. With inf. (poet. and in postAug. prose): et mihi non desunt turpes pendere corollae, Prop. 1, 16, 7; Sil. 6, 10; Tac. H. 4, 1 al.—(ε) With quominus: duas sibi res, quominus in vulgus et in foro diceret, defuisse, Cic. Rep. 3, 30 fin. (ap. Non. 262, 23); Tac. A. 14, 39.—(ζ) With quin: nihil contumeliarum defuit, quin subiret, Suet. Ner. 45.—(η) With ut: non defuit, ut, etc., Capitol. Gord. III. 31.—
  2. II. Pregn., to fail, be wanting in one's duty, as in rendering assistance, etc.; not to assist or serve, to desert one, to neglect a person or thing.
          1. α. With dat.: tantum enitor, ut neque amicis neque etiam alienioribus opera, consilio, labore desim, Cic. Fam. 1, 9, 17; cf. id. Mur. 4 fin.: ne tibi desis, that you be not wanting to yourself, neglect not your own advantage, id. Rosc. Am. 36, 104; id. Fam. 5, 12, 2; cf. Hor. S. 1, 9, 56; 2, 1, 17; 1, 4, 134: senatu reique publicae, Caes. B. C. 1, 1, 3 sq.: communi saluti nulla in re, id. B. G. 5, 33, 2: Timotheo de fama dimicanti, Nep. Timoth. 4, 3: huic rei, Caes. B. C. 3, 93, 2: negotio, id. ib. 2, 41, 3: decori vestro, Cic. Rep. 6, 24: officio et dignitati meae, id. Att. 7, 17, 4; Liv. 3, 50: tempori, id. 21, 27; cf.: occasioni temporis, Caes. B. C. 3, 79 et saep.—
          2. β. Without dat.: non deest reipublicae consilium ... nos, nos, dico aperte, consules desumus, Cic. Cat. 1, 1 fin.; id. Rep. 3, 21: qui non deerat in causis, id. Brut. 34, 130: nec deerat Ptolemaeus, Tac. H. 1, 22 fin.—
    1. B. To fall short of, miss, fail to obtain: ne quis desit gratiae Dei, Vulg. Heb. 12, 15.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

dēsim | que: pres subj act 1st sg

• dēsum, dēfŭī, deesse, intr.,
1. manquer : neque in Antonio deerat hic ornatus orationis neque in Crasso redundabat Cic. de Or. 3, 16, ces ornements oratoires ne manquaient pas chez Antoine pas plus qu'ils n'étaient trop abondants chez Crassus ; quis divitiorem quemquam putet quam eum, cui nihil desit ? Cic. Rep. 1, 28, pourrait-on imaginer homme plus riche qu'un homme à qui rien ne manque ? duas sibi res, quo minus in vulgus diceret, defuisse Cic. Rep. 3, 42, que deux choses lui avaient manqué pour parler en public ; nihil contumeliarum defuit quin subiret Suet. Nero 45, on ne lui épargna aucune sorte d'outrages ; non arbitror hoc tuæ deesse impudentiæ, ut... audeas Cic. Verr. 2, 5, 5, je ne crois pas qu'il manque ceci à ton impudence, d'oser... [il est bien dans ton impudence d'oser]; non deerat egentissimus quisque prodere dominos Tac. H. 4, 1, les plus pauvres ne manquaient pas de livrer leurs maîtres (H. 1, 36 ; 3, 58)
2. manquer à, faire défaut, ne pas participer à, ne pas donner son concours ou son assistance à qqn ou à qqch. : amico deesse Cic. Mur. 10, laisser sans assistance un ami ; vide, ne tibi desis Cic. Amer. 104, fais attention à ne pas t'abandonner toi-même ; non deero officio, Cic. Att. 7, 17, 4, je ne manquerai pas à mon devoir ; causæ communi non deesse Cic. Verr. 2, 4, 140, ne pas déserter la cause commune || [abst] cum remiserant dolores pedum, non deerat in causis Cic. Br. 130, quand la goutte lui laissait quelque répit, il ne refusait pas son concours dans les procès. ➳ ee (deest, deesse, deerit, deerat, etc.) est compté ē chez les poètes || defuĕrunt Ov. M. 6, 585 || subj. arch. desiet Cato Agr. 8, 1 ; inf. fut. defore Cic., Cæs. et defuturum esse Cic., etc. ; deforent Ambr. Off. 1, 40, 195.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
desum Copy link
ⓘ

dēsim | que: pres subj act 1st sg

DESVM defui, deesse. [ἐλλείπω] Non adesse: et quidem deesse dicimus, quae adesse debebant; abesse etiam, quae non requirimus. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.