Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dēpelleris | que: pres ind pass 2nd sg

dēpellēris | que: fut ind pass 2nd sg

• dē-pello, pŭli, pulsum, 3, v. a., to drive out, drive away, remove, expel; to drive, thrust, or cast down (class. and very freq.).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: demoveri et depelli de loco, Cic. Caecin. 17, 49; cf.: anseres de Falerno, id. Phil. 5, 11: eum de provincia, Nep. Cat. 2: aquam de agro, Cato R. R. 155: ab aris et focis ferrum flammamque, Cic. Sest. 42; cf.: tantam molem a cervicibus nostris, id. Cat. 3, 7, 17: jugum a civibus, id. Rep. 2, 25: vincula a singulis vobis, Liv. 6, 18 med. al.: non equitem dorso, non frenum depulit ore, Hor. Ep. 1, 10, 38: qui recta via depulsus est, Quint. 2, 17, 29; cf.: recto cursu, Hor. S. 2, 5, 78: aliquem urbe, to banish, Tac. A. 3, 24; cf.: aliquem Italia, id. ib. 14, 50; 16, 33: nubila caelo, Tib. 1, 2, 49: ignem classibus, Verg. A. 5, 727; cf. ib. 9, 78, and 109: tela, Cic. Quint. 2, 8; cf.: nobis aerata tela, Tib. 1, 10, 25; and ictus alicui, Val. Fl. 6, 652: stellas Aurora, Ov. M. 7, 100; cf.: noctem Aurorae lumina, id. ib. 7, 835: cum cibo et potione fames sitisque depulsa est, Cic. Fin. 1, 11, 37; cf.: frigus duramque famem, Hor. S. 1, 2, 6: morbum, Cic. Fam. 7, 26 fin.; Caes. B. G. 6, 17; cf.: pestem augurio, Verg. A. 9, 328: mortem fratri, Ov. H. 14, 130 et saep.: quo (sc. Mantuam) solemus ovium teneros depellere fetus, to drive down, Verg. E. 1, 22: cognoscere, corpora se spatio depellere paulum, push or repel one another, Lucr. 2, 219 Munro ad loc. (Lachm. ex conj. decellere).—
    2. B. In partic.
      1. 1. Milit. t. t., to drive away, expel, dislodge an enemy from his position: defensores vallo munitionibusque, Caes. B. G. 3, 25; so, hostem loco, id. ib. 7, 49; id. B. C. 3, 52: terrā, Nep. Alcib. 8, 3: totā Siciliā, id. Timol. 2: inde vi depelli, Sall. J. 58, 3; cf. Front. Strat. 2, 5, 17: praesidia ex his regionibus, Nep. Paus. 2: praesidium facile, Front. Strat. 1, 10, 3 et saep.—
        1. b. Transf. beyond the milit. sphere, to thrust out, remove from a situation: afflicti jam et depulsi loco, Cic. Rep. 1, 44; cf.: iterum ab eodem (sc. Themistocle) gradu depulsus est, driven from his position, Nep. Them. 5.—
      2. 2. Econom. t. t., a matre, a mamma, or absol., to remove from the breast, to wean, Varr. R. R. 2, 2, 17; 2, 4, 16; Col. 7, 6, 8; Verg. E. 3, 82; 7, 15; id. G. 3, 187.—Of human beings, Suet. Tib. 44. —
  2. II. Trop., to deter, divert, dissuade from: aliquem de suscepta causa propositaque sententia, Cic. Lig. 9; id. Fam. 1, 7, 7; for which, aliquem sententiā, id. Tusc. 2, 6, 16; Liv. 23, 8: aliquem de spe conatuque, Cic. Cat. 2, 7, § 14; for which, aliquem spe, Liv. 31, 25, 11; 41, 23, 13: te ex illa crudeli actione meo consilio esse depulsum, Cic. Rab. perd. 5, 17: Caesar ab superioribus consiliis depulsus, Caes. B. C. 3, 73; cf.: a qua re depulsus, Nep. Dat. 7, 3; and: judicem a veritate, Quint. 5 prooem. § 1 et saep.:nec tuis depellor dictis quin rumori serviam, to be deterred, Plaut. Trin. 3, 2, 14; cf.: Vibidiam depellere nequivit, quin, etc., to prevent, hinder, Tac. A. 11, 34.—
      1. 2. With things as objects, to remove, turn away, divert: servitutem depellere civitati, Cic. post Red. in Sen. 8, 19 fin.; cf.: alicui turpitudinem, id. Tusc. 3, 32, 77: morte voluntaria turpitudinem, id. Prov. Cons. 3, 6: duobus hujus urbis terroribus depulsis, id. Rep. 1, 47, 71: pericula amici, id. Cluent. 6, 17: multam praedibus ipsique T. Mario, id. Fam. 5, 20, 4: mortem fratri. Ov. H. 14, 130: omnes molestias, id. ib. 2, 16: auditiones falsas, Tac. A. 4, 11: curas vino, Tib. 1, 5, 37: ostenta a semet in capita procerum, Suet. Ner. 36 et saep.: quae nequeat ratio depellere dictis. to deny, Lucr. 3, 322.—
      2. 3. Absol.: dis depellentibus (i. e. averruncantibus) agnam Percute, Pers. 5, 167; cf. depulsor fin.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

dēpelleris | que: pres ind pass 2nd sg

dēpellēris | que: fut ind pass 2nd sg

• 1 dēpellō, pŭlī, pulsum, ĕre, tr.,
1. chasser, écarter, repousser : depelli de loco Cic. Cæc. 49, être repoussé d'un lieu ; ab aliquo, ab aliqua re aliquid depellere Cic. Rep. 2, 46 ; Sest. 90, écarter qqch. de qqn, de qqch. ; defensores vallo Cæs. G. 3, 25, 1, chasser du retranchement les défenseurs ; [fig.] depulsus loco Cic. Rep. 1, 68 ; gradu Nep. Them. 5, 1, à qui on a fait lâcher pied = battu ; depellere aliquem urbe Tac. Ann. 3, 24, bannir qqn de Rome || verbera Cic. Verr. 2, 5, 162, éloigner de soi les coups ; Apollinem morbos depellere Cæs. G. 6, 17, 2, [ils croient] qu'Apollon chasse les maladies || quo solemus ovium depellere fetus Virg. B. 1, 21, [Mantoue] où nous avons l'habitude de mener les rejetons de nos brebis [en les séparant du troupeau] || a mamma, a matre ou depellere seul, sevrer : Varro R. 2, 2, 17 ; 2, 4, 16 ; Virg. B. 3, 82, etc.
2. [fig.] écarter de, détacher de : de suscepta causa aliquem Cic. Lig. 26, détacher qqn de la cause qu'il a adoptée ; de spe depulsus Cic. Cat. 2, 14, frustré dans ses espérances ; sententia depelli Cic. Tusc. 2, 16, être détourné d'une opinion ; ab superioribus consiliis depulsus Cæs. C. 3, 73, détourné de ses projets antérieurs ; ex crudeli actione depulsus Cic. Rab. perd. 17, détourné d'une action cruelle || non dep. quin subj., ne pas détourner qqn de faire qqch. : Tac. Ann. 11, 34
3. repousser qqch. : servitutem civitati Cic. Sen. 19, éloigner de la cité l'esclavage ; ut multa tam gravis ipsi T. Mario depelleretur Cic. Fam. 5, 20, 4, pour qu'une amende si dure fût épargnée à T. Marius lui-même ; morte voluntaria turpitudinem Cic. Prov. 6, se soustraire au déshonneur par une mort volontaire ; ostenta a semet in capita procerum Suet. Nero 36, détourner de soi sur la tête des grands des malheurs présagés || di depellentes [= averrunci] Pers. 5, 167, les dieux qui écartent le mal.
dēpellō Copy link
ⓘ

dēpelleris | que: pres ind pass 2nd sg

dēpellēris | que: fut ind pass 2nd sg

• 2 dēpellō, āre (de et pellis), éplucher, écaler : Apic. 6, 229, etc.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
depello Copy link
ⓘ

dēpelleris | que: pres ind pass 2nd sg

dēpellēris | que: fut ind pass 2nd sg

DEPELLO uli, ulsum, ere. [ἀπελαύνω, ἐξωθέω] Abigere, prohibere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.