dĕcor Copy link Outline I. In gen.II. In partic., of personal comeliness, ... ⓘdĕcōrem: masc acc sg • dĕcor, ōris, m. [deceo], what is seemly, becoming; comeliness, elegance, grace, beauty, ornament (poet. word; in prose perh. not before the Aug. per.; esp. freq. in Quint.; v. decus). I. In gen.: Mobilibusque decor naturis dandus et annis, Hor. A. P. 157; cf.: suus cuique decor est, Quint. 10, 2, 22; cf. also decor quoque a gestu atque a motu venit, id. 11, 3, 67; and est et in incessu pars non temnenda decoris, etc., Ov. A. A. 3, 299: divini signa decoris, Verg. A. 5, 647: ovibus sua lana decori est, Ov. M. 13, 849; cf. Prop. 4 (5), 11, 29.—In rhetor. lang.: non decorem compositionis quaerimus, sed facilitatem, Quint. 9, 4, 145; cf. id. 9, 4, 44: quantum fuerit illis viris decoris in rebus atque personis, id. 10, 2, 27 et saep.—In architecture: decor est emendatus operis aspectus probatis rebus compositi cum auctoritate, etc., Vitr. 1, 2.—In plur.: varii scenai, Lucr. 4, 984.— II. In partic., of personal comeliness, charms, beauty (cf.: decens, no. 2): fugit retro Levis Juventa et Decor, Hor. Od. 2, 11, 6; Tib. 4, 2, 8; Ov. M. 1, 488; Curt. 8, 4, 23; Tac. H. 2, 1 al.; cf. Vulg. Isa. 33, 17; id. Thren. 1, 6.!*? dĕcor, adj., v. decoris.
dĕcŏris Copy link ⓘdĕcōrem: masc acc sgdĕcŏrem: masc/fem acc sg • dĕcŏris, e, or dĕcŏr, adj. [decus], ornamented, adorned, elegant, beautiful (only in the follg. passages; hence nom. dub.; cf.: dedecor and indecoris): magnam domum decoremque Ditem vexarant, Naev. ap. Prisc. p. 699 P.: equis et armis decoribus cultus, Sall. H. Fragm. ib. (Hist. 3, 14).—Adv.: dĕcŏrĭter, elegantly, beautifully: impeditos crinium globos, App. M. 5, p. 168, 23; 11, p. 185, 19 al.
dĕcŏro Copy link Outline I. Lit., with abl.II. Trop., to decorate, distinguish, honor ... ⓘdĕcŏrem: pres subj act 1st sg • dĕcŏro, āvi, ātum, 1, v. a. [decus], to decorate, adorn, embellish, grace, beautify (class, and freq.). I. Lit., with abl.: Larem corona nostrum decorari volo, Plaut. Trin. 1, 2, 1: oppidum ex pecunia sua locis communibus monumentisque, Cic. Verr. 2, 2, 46; Verg. A. 6, 217: templa novo saxo, Hor. Od. 2, 15, 20: dissignatorem lictoribus atris, surrounds, id. Ep. 1, 7, 6, etc.: quae tuos digitos decorat, Plaut. Mil. 4, 2, 58; cf. so without abl., Tib. 2, 2, 6: nescias an te generum beati Phyllidis flavae decorent parentes, Hor. Od. 2, 4, 14; Liv. 1, 26 et saep. — II. Trop., to decorate, distinguish, honor, with abl.: nemo me lacrumis decoret nec funera fletu Faxit, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34; cf.: egregias animas ... decorate supremis Muneribus, Verg. A. 11, 25: quem populus R. singularibus honoribus decorasset, Cic. Balb. 6 fin.; cf.: aliquem amplissimis honoribus et praemiis, id. de Or. 1, 54, 232: O clementiam admirabilem atque omni laude decorandam! id. Lig. 2 fin.: delubra deorum pietate, domos suas gloriā, Sall. C. 12, 4: nec prave factis decorari versibus opto, Hor. Ep. 2, 1, 266: inani vocis sono decoratum, Cic. Tusc. 5, 41, 119 et saep. —Without abl.: quam (remp.) ipse decorarat atque auxerat, id. Pis. 12, 27; id. Brut. 75, 265: bene nummatum decorat Suadela Venusque, Hor. Ep. 1, 6, 38.—Hence, dĕ-cŏrātus, a, um, P. a., adorned, beautiful.—In sup.: orationes, Boeth. Arist. Elench. Soph. 1, 12, p. 743.
dĕcŏr Copy link Outline 1 ce qui convient, ce qui est séant : il faut donner aux ...2 parure, ornement, charme : etc. ; élégance du style || pl., les ...3 [en part.] beauté corporelle, grâce, charme : . ⓘdĕcōrem: masc acc sg • 1 dĕcŏr, ōris, m. (decet), 1. ce qui convient, ce qui est séant : decor naturis dandus et annis Hor. P. 157, il faut donner aux caractères et aux âges les traits qui leur conviennent ; suus cuique decor est Quint. 10, 2, 22, chacun a ses traits propres 2. parure, ornement, charme : Quint. 11, 3, 67, etc. ; élégance du style Quint. 9, 4, 145 || pl., scenai decores Lucr. 4, 983, les ornements de la scène 3. [en part.] beauté corporelle, grâce, charme : Hor. O. 2, 11, 6 ; Ov. M. 1, 488 ; Curt. 8, 4, 23 ; Tac. H. 2, 1.
dĕcŏr Copy link ⓘdĕcōrem: masc acc sg • 2 dĕcŏr, ŏris, adj., beau, magnifique : Næv. d. Prisc. Gramm. p. 699 ; Sall. H. 3, 14 ; Apul. Socr. 2.
dĕcŏrō Copy link ⓘdĕcŏrem: pres subj act 1st sg • dĕcŏrō, āvī, ātum, āre (decus), tr, décorer, orner, parer : Cic. Verr. 2, 2, 112 ; Hor. O. 2, 15, 20 || [fig.] honorer, parer, rehausser : Cic. Balbo 16 ; de Or. 1, 232 ; Arch. 22.
decor Copy link ⓘdĕcōrem: masc acc sg DECOR oris. m. [εὐπρέπεια, ὡραιότης] Est pulchritudo quaedam rerum personarumque in lectis et obseruatis recte locis, temporibus, etc. siue in agendo, siue in loquendo. […] 🗁 Page Scan
decoro Copy link ⓘdĕcŏrem: pres subj act 1st sg DECORO âre. [κοσμέω, τιμάω] Honestare, decorum facere. […] 🗁 Page Scan