dĕcor Copy link Outline I. In gen.II. In partic., of personal comeliness, ... ⓘdĕcor: masc nom/voc sg • dĕcor, ōris, m. [deceo], what is seemly, becoming; comeliness, elegance, grace, beauty, ornament (poet. word; in prose perh. not before the Aug. per.; esp. freq. in Quint.; v. decus). I. In gen.: Mobilibusque decor naturis dandus et annis, Hor. A. P. 157; cf.: suus cuique decor est, Quint. 10, 2, 22; cf. also decor quoque a gestu atque a motu venit, id. 11, 3, 67; and est et in incessu pars non temnenda decoris, etc., Ov. A. A. 3, 299: divini signa decoris, Verg. A. 5, 647: ovibus sua lana decori est, Ov. M. 13, 849; cf. Prop. 4 (5), 11, 29.—In rhetor. lang.: non decorem compositionis quaerimus, sed facilitatem, Quint. 9, 4, 145; cf. id. 9, 4, 44: quantum fuerit illis viris decoris in rebus atque personis, id. 10, 2, 27 et saep.—In architecture: decor est emendatus operis aspectus probatis rebus compositi cum auctoritate, etc., Vitr. 1, 2.—In plur.: varii scenai, Lucr. 4, 984.— II. In partic., of personal comeliness, charms, beauty (cf.: decens, no. 2): fugit retro Levis Juventa et Decor, Hor. Od. 2, 11, 6; Tib. 4, 2, 8; Ov. M. 1, 488; Curt. 8, 4, 23; Tac. H. 2, 1 al.; cf. Vulg. Isa. 33, 17; id. Thren. 1, 6.!*? dĕcor, adj., v. decoris.
dĕcŏris Copy link ⓘdĕcor: masc nom/voc sg • dĕcŏris, e, or dĕcŏr, adj. [decus], ornamented, adorned, elegant, beautiful (only in the follg. passages; hence nom. dub.; cf.: dedecor and indecoris): magnam domum decoremque Ditem vexarant, Naev. ap. Prisc. p. 699 P.: equis et armis decoribus cultus, Sall. H. Fragm. ib. (Hist. 3, 14).—Adv.: dĕcŏrĭter, elegantly, beautifully: impeditos crinium globos, App. M. 5, p. 168, 23; 11, p. 185, 19 al.
dĕcŏr Copy link Outline 1 ce qui convient, ce qui est séant : il faut donner aux ...2 parure, ornement, charme : etc. ; élégance du style || pl., les ...3 [en part.] beauté corporelle, grâce, charme : . ⓘdĕcor: masc nom/voc sg • 1 dĕcŏr, ōris, m. (decet), 1. ce qui convient, ce qui est séant : decor naturis dandus et annis Hor. P. 157, il faut donner aux caractères et aux âges les traits qui leur conviennent ; suus cuique decor est Quint. 10, 2, 22, chacun a ses traits propres 2. parure, ornement, charme : Quint. 11, 3, 67, etc. ; élégance du style Quint. 9, 4, 145 || pl., scenai decores Lucr. 4, 983, les ornements de la scène 3. [en part.] beauté corporelle, grâce, charme : Hor. O. 2, 11, 6 ; Ov. M. 1, 488 ; Curt. 8, 4, 23 ; Tac. H. 2, 1.
dĕcŏr Copy link ⓘdĕcor: masc nom/voc sg • 2 dĕcŏr, ŏris, adj., beau, magnifique : Næv. d. Prisc. Gramm. p. 699 ; Sall. H. 3, 14 ; Apul. Socr. 2.
decor Copy link ⓘdĕcor: masc nom/voc sg DECOR oris. m. [εὐπρέπεια, ὡραιότης] Est pulchritudo quaedam rerum personarumque in lectis et obseruatis recte locis, temporibus, etc. siue in agendo, siue in loquendo. […] 🗁 Page Scan