continenter (☞ in this sense continue is pre- and post- classical: continuo is found twice in Quint. [2, 20, 3; 9, 1, 11], but Hand entirely rejects it in this sense: “quod perpetuum est-id veteres scriptores adverbiis continue et continenter, non adverbio continuo exprimunt. Hoc enim non ponitur, nisi-pro ‘statim,’ ‘nulla mora interposita.’ ii. 104.): uno tenore: perpetuo: assidue (☞ assiduo, pre- and post- classical; Plaut., Plin.; SYN. in CONSTANT): sine intennissione: nullo temporis puncto intermisso (without intermission): semper: usque (always: the former absolutely, the latter with a reference, expressed or implied, to a definite limit). (the words are found in this connection and order), continenter usque ad aliquid (continually up to a crtain point; e.g., ad ipsum negotium, Cic.): to rain continually for two days, continenter biduum-pluere (Liv.): to be continually at his books, studia numquam intermittere; tota vita assidere libris; haerere in libris: to be continually at work, nullum tempus ad laborem intermittere: to be continually beseeching anybody, aliquem precibus fatigare.