Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 30 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

cōnsūme: pres imperat act 2nd sg

• con-sūmo, sumpsi, sumptum, 3 (perf. sync. consumpsti, Prop. 1, 3, 37; inf. consumpse, Lucr. 1, 234), v. a., to take wholly or completely, i. e.,
  1. I. Lit.
    1. A. In gen. (post-Aug. and rare): vasti surgunt immensis torquibus orbes, tergaque consumunt pelagus, take up, completely cover, Manil. 5, 584: tela omnia solus pectore consumo, Sil. 5, 640; cf.: clipeo tela, id. 10, 129: jugulo ensem, Stat. Th. 10, 813: ferrum pectore, id. ib. 12, 745; cf. id. Achill. 2, 205; Dig. 26, 7, 54.—
    2. B. In partic., of food, to eat, consume, devour (class.): agri multa efferunt quae vel statim consumantur vel mandentur condita vetustati, Cic. N. D. 2, 60, 151: frumenta, Caes. B. G. 6, 43; cf. id. ib. 7, 17; 7, 77: fruges, Hor. Ep. 1, 2, 27: vitiatum (aprum), id. S. 2, 2, 92: angues, Cic. N. D. 1, 36, 101: draconem, Suet. Tib. 72: mensas accisis dapibus, Verg. A. 7, 125 al.—
  2. II. Transf.
      1. 1. In gen., to consume, devour, waste, squander, annihilate, destroy, bring to naught, kill.
        1. a. Of inanimate things: faciat quod lubet: Sumat, consumat, perdat, Ter. Heaut. 3, 1, 56; cf. Sall. C. 12, 2: patrimonium per luxuriam, Cic. Rosc. Am. 2, 6: bona paterna, Quint. 3, 11, 13; 3, 11, 16: omnem materiam, Ov. M. 8, 876: omne id aurum in ludos, Liv. 39, 5, 9; Val. Max. 3, 1, 1 fin.; cf. 2. β infra: omnes fortunas sociorum, Caes. B. G. 1, 11; cf.: omnes opes et spes privatas meas, Sall. H. Fragm. 2, 96, 2 Dietsch: omnia flammā, Caes. B. C. 2, 14; cf.: aedes incendio, Liv. 25, 7, 6: domum incendio, Suet. Calig. 59: consumpturis viscera mea flammis, Quint. 6, prooem. § 3: viscera fero morsu, Ov. M. 4, 113: anulum usu, id. P. 4, 10, 5; cf.: ferrum rubigine, to eat, consume, Curt. 7, 8, 15.—Of time, to spend, pass: horas multas saepe suavissimo sermone, Cic. Fam. 11, 27, 5: dicendo tempus, Cic. Verr. 2, 2, 39, § 96: diem altercatione, id. Fam. 1, 2, 1; id. Univ. 1 fin.; id. Fam. 7, 1, 1: annua tempora, Lucr. 5, 618: consumitur vigiliis reliqua pars noctis, Caes. B. G. 5, 31; id. B. C. 2, 23: magnam partem diei, id. B. G. 5, 9 fin.: omne tempus, Liv. 29, 33, 9; 24, 14, 10: dies decem in his rebus, Caes. B. G. 5, 11: in eo studio aetatem, Cic. Off. 1, 1, 2: tota nox in exinaniendā nave consumitur, Cic. Verr. 2, 5, 25, § 64; Caes. B. C. 2, 23, 1: multos dies per dubitationem, Sall. J. 62, 9; cf. Tac. H. 4, 43 fin.: omne tempus circa Medeam, id. Or. 3: continuum biduum epulando potandoque, Suet. Tib. 42: precando Tempora cum blandis verbis, to waste or lose time and words in supplications, Ov. M. 2, 575: multis diebus et laboribus consumptis, Sall. J. 93, 1: ubi longa meae consumpsti tempora noctis? Prop. 1, 3, 37.—Of strength, feeling, voice, etc.: in quo tanta commoveri actio non posset, si esset consumpta superiore motu et exhausta, Cic. de Or. 3, 26, 103: adfectus, Quint. 2, 13, 13; 4, 2, 120: spiritus, id. 11, 3, 53: vocem instans metus, Tac. H. 1, 42: ignominiam, id. ib. 3, 24: gratiam rei nimiā captatione, Quint. 8, 6, 51: vires ipsā subtilitate, id. 12, 2, 13: bona ingenii, id. 12, 5, 2; 3, 11, 23; cf. Sall. J. 25, 11.—Poet.: cum mare, cum terras consumpserit, aëra tentet, i. e.-seek a refuge therein in vain, Ov. H. 6, 161.—
        2. b. Of living beings.
          1. α. To destroy, kill: si me vis aliqua morbi aut natura ipsa consumpsisset, Cic. Planc. 37, 90; cf.: quos fortuna belli consumpserat, Sall. H. 1, 41, 5 Dietsch: tantum exercitum fame, Caes. B. G. 7, 20 fin.; so, siti, Hirt. B. G. 8, 41 fin.: acie, Vell. 2, 52, 5: morte, Tib. 1, 3, 55: morbo, Nep. Reg. 2, 1: senio et maerore, Liv. 40, 54, 1 al.—Facete: garrulus hunc consumet, Hor. S. 1, 9, 33.—
          2. β. Rarely, to waste, weaken, enervate: inediā et purgationibus et vi ipsius morbi consumptus es, Cic. Fam. 16, 10, 1; cf. Ov. M. 9, 663; and consumpta membra senectā, id. ib. 14, 148.—
      2. 2. In partic.
        1. a. To divide, make an exhaustive division of (very rare): inventio in sex partis consumitur, Auct. Her. 1, 3, 4.—
        2. b. Aliquid in aliquā re, rar. in aliquid or absol. (in Cic. only with in and abl.; cf. Madv. ad Cic. Fin. 5, 19, 53), to bestow upon something, to use, employ, spend upon or about something.
          1. α. In aliquā re: pecuniam in agrorum emptionibus, to lay out, invest, Cic. Agr. 1, 5, 14: aurum in monumento, id. ib. 1, 4, 12; Nep. Timoth. 1, 2: studium in virorum fortium factis memoriae prodendis, Cic. Fam. 6, 12, 5; cf.: in armis plurimum studii, Nep. Epam. 2, 5: tantum laboris in rebus falsis, Quint. 12, 11, 15: curam in re unā, Hor. S. 2, 4, 48: ingenium in musicis, Cic. Fin. 5, 19, 50; cf. id. Phil. 5, 18, 49; id. Sest. 13, 31; Quint. 1, 2, 11.—
          2. β. In aliquid (cf. the Gr. ἀναλίσκειν εἴς τι): tota in dulces consument ubera natos, Verg. G. 3, 178; Prop. 4 (5), 6, 55. umorem in arbusta, Sen. Q. N. 3, 11, 3: bona paterna in opera publica, Quint. 3, 11, 13: pecuniam in monumentum, Dig. 35, 1, 40 fin.—
          3. γ. Absol.: si quid consili Habet, ut consumat nunc, quom nil obsint doli, use up, exhaust, Ter. And. 1, 1, 133.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

cōnsūme: pres imperat act 2nd sg

• cōnsūmō, sūmpsī, sūmptum, ĕre, tr., absorber entièrement (faire disparaître) qqch. en s'en servant,
1. employer, dépenser : pecuniam in aliqua re Cic. Verr. 2, 2, 141, dépenser de l'argent à qqch. ; in his rebus dies decem consumit Cæs. G. 5, 11, 6, il emploie dix jours à cela ; ætatem in aliqua re Cic. Off. 1, 2, consacrer sa vie à qqch. ; multam operam frustra consumpsi Cic. Tusc. 1, 103, j'ai dépensé beaucoup d'activité en pure perte ; quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis ! Cic. Fin. 5, 50, combien Aristoxène n'a-t-il pas dépensé de son intelligence dans l'étude de la musique ! || omne id aurum in ludos Liv. 35, 5, 9, consacrer tout cet or aux jeux, cf. Val. Max. 3, 1, 1 ; Quint. 3, 11, 13
2. consommer, épuiser : consumptis omnibus telis Cæs. C. 1, 46, 1 ; consumptis lacrimis Cic. Phil. 2, 64, ayant consommé tous les traits, les larmes étant épuisées ; frumenta a tanta multitudine consumebantur Cæs. G. 6, 43, 3, les récoltes étaient consommées par cette foule énorme (G. 7, 77, 1, etc.) || dissiper [les biens, la fortune, etc.] : Cic. Amer. 6 ; Cæs. G. 1, 11, 6 ; Sall. C. 12, 2 || passer le temps [avec idée de dépense complète] : horas multas suavissimo sermone consumere Cic. Fam. 11, 27, 5, passer bien des heures dans les plus agréables entretiens ; tempus dicendo Cic. Verr. 2, 2, 96, consumer le temps en discours ; frustra diebus aliquot consumptis proficiscitur Cæs. C. 1, 33, 4, ayant laissé vainement s'écouler un bon nombre de jours, il part ; consumitur vigiliis reliqua pars noctis Cæs. G. 5, 31, 4, le reste de la nuit se passe à veiller || mener à bout, épuiser : prope omnem vim verborum ejusmodi, quæ scelere istius digna sint, aliis in rebus consumpsi Cic. Verr. 2, 5, 159, j'ai presque épuisé pour d'autres faits toute la masse des expressions capables de rendre dignement sa scélératesse ; risus omnis pæne consumitur Cic. Fam. 15, 21, 2, tout le rire dont on est capable est presque épuisé ; qui misericordiam consumpserunt Curt. 6, 8, 6, ceux qui ont épuisé la pitié ; ignominiam consumpsistis Tac. H. 3, 24, vous avez toute honte bue
3. venir à bout de, consumer, détruire : cum eam (quercum) vetustas consumpserit Cic. Leg. 1, 2 (Marc. 11), quand le temps aura fait disparaître ce chêne || [pass.] être consumé, détruit par le feu : Cæs. C. 2, 14, 2 ; Liv. 25, 7, 6 || faire périr : si me vis aliqua morbi consumpsisset Cic. Planc. 90, si quelque attaque d'une maladie m'avait enlevé (Rep. 1, 4 ; Har. 39 ; Off. 2, 16 ; Font. 42 ; Cæs. C. 3, 87, 3) || [pass.] être exténué, usé par qqch., succomber : exercitus fame consumptus Cæs. G. 7, 20, 12, armée épuisée par la faim ; inedia et purgationibus et vi ipsius morbi consumptus es Cic. Fam. 16, 10, 1, la diète, les purgations, la force même du mal ont épuisé tes forces ; mærore consumptus Liv. 40, 54, 1, épuisé par le chagrin || [fig.] editi montes, quorum altitudo totius mundi collatione consumitur Sen. Nat. 4, 11, 4, montagnes élevées dont la hauteur disparaît (n'est rien) en comparaison de l'ensemble de l'univers ; tela omnia pectore consumere Sil. 5, 642, recevoir (épuiser) tous les traits dans sa poitrine (10, 128) ; jugulo ensem Stat. Th. 10, 813, avoir une épée plongée dans son cou [l'épée disparaît dans le cou]. ➳ formes sync. du parf. : consumpse Lucr. 1, 223 ; consumpsti Prop. 1, 3, 37 || l'orth. consumsi, consumtum se trouve parfois dans les mss.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
consumo Copy link
ⓘ

cōnsūme: pres imperat act 2nd sg

CONSVMO, si, tum, ere. [δαπανάω, καταναλίσκω] Totum sumere, absumere, in nihilum redigere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• consume:
    1. I. To destroy; esp. of fire:
      1. 1. consūmo, sumpsi, sumptum, 3. to c. everything by flame, omnia flamma c., Caes.: v. to destroy.
      2. 2. absūmo, 3: in pass.: flammis absumi, Liv.
      3. 3. haurio, si, stum, 4 (v. to swallow up): the conflagration c.d the mound and the mantlets, aggerem ac vineas incendium hausit, Liv.
      4. 4. In pass.: dēflāgro, conflāgro, 1: v. TO BE BURNT DOWN: by disease, tābesco, 3: v. TO WASTE AWAY.
    2. II. To use up:
      1. 1. consūmo, 3: to c. a large part of the day, magnam partem diei c., Cic.: to c. corn, frumenta c., Caes.
      2. 2. absūmo, 3: in same sense: Ter.: Hor.
      3. 3. ăbūtor, ūsus, 3 (with abl.): to c. all one's time, omni tempore ab., Cic.: v. to spend. Phr.: to c. all one's property, bona patria consumere, dissipare; lacerare (Sall.): v. to squander.
    3. III. To waste slowly:
      1. 1. pĕrĕdo, 3: whom harsh love c.d with cruel wasting, quos durus amor crudeli tabe peredit, Virg.: v. to waste.
      2. 2. confĭcio, fēci, 3: v. TO WEAR OUT, destroy.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CONSUME Copy link
• CONSUME
1.
  • to destroy, consumere: absumere; conficere (e.g., of care, etc.); (the words are found in this connection and order), conficere et consumere: haurire (of fire; of which consumere, absumere, are also used): to be consumed by fire, flammis absumi: incendio consumi: fire consumes all things, ignis consumptor or confector omnium: the fire consumes every thing, ignis omnia disturbat ac dissipat: anybody is consumed by grief, aegritudo exest alicujus animum: to be consumed by grief, moerore consumi: to consume one’s energies, strength, etc., vires consumere. Time consumes all things, nihil est quod non conficiat vetustas: to consume one’s self (itself), se conficere; tabescere [Vid. CONSUME, INTR.] : consuming, tabificus (perturbationes, morbus): omnia hauriens (of fire).
  • To lavish; e.g., property, effundere, conficere. (the words are found in this connection and order), effundere et consumere: dissipare: obligurire: lacerare (e.g., patrimonium, patria bona): perdere (consume unnecessarily, waste; e.g., tempus, or tempore abuti).
  • To use for the sustenance of the body, edere: comedere (eat up): exedere (eat away or up; used also of grief).
2. INTR., se conficere: tabescere: contabescere (to waste away gradually; of persons; e.g., morbo, desiderio).