con-sīdĕro Copy link Outline I. Lit.(b). With acc. and inf. as object, to observe, perceive ...(g). With a rel.-clauseII. Trop., to consider maturely, to reflect, contemplate, meditate; ...(a). With acc.(b). With de(g). With rel.-clause(d). With ut or ne, to take care, to be considerate ...A. con-sīdĕranter, adv. , = considerate, ...B. consīdĕrātus, a, um, P. a., in acc. with 11., ...1. Of things2. Transf., as in Engl., to the person ⓘcōnsīdĕrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsīdĕrātē: adverbial • con-sīdĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [acc. to Corss. Nachtr. p. 43, from sidus, prop. to observe the stars; and so Paul. ex Fest. p. 42, 4, and 75, 8 Müll.; cf. desidero], to look at closely, attentively, carefully, to inspect, examine (class. in prose and poetry, esp. in the trop. signif.). I. Lit.: contemplari unum quidque otiose et considerare coepit, Cic. Verr. 2, 4, 15, § 33: candelabrum etiam atque etiam, id. ib. 2, 4, 28, § 65: argentum (with contemplari), id. ib. 2, 4, 15, § 33: opus (pictorum), id. Off. 1, 41, 147: aliquem, Sall. C. 58, 18: pallium diligentius, Petr. 12, 3; cf. Cic. Verr. 2, 4, 27, § 63: feminas diligenter ac lente mercantium more, Suet. Calig. 36: formam, quā ludum gladiatorium erat aedificaturus, id. Caes. 31: lucentia sidera, Gell. 2, 21, 2: spatium, Ov. M. 3, 95 al. — β. With acc. and inf. as object, to observe, perceive (very rare): cum folia decidere considerassent (corresp. with videre and animadvertere), Col. 11, 2, 67.— γ. With a rel.-clause: num tamen exciderit ferrum considerat, hastae, Ov. M. 12, 105.— II. Trop., to consider maturely, to reflect, contemplate, meditate; constr. with the acc., with de, a rel.-clause, ut, or absol. α. With acc.: mecum in animo vitam tuam, Ter. Heaut. 2, 4, 5; so, eos casus mecum ipse, Cic. Tusc. 5, 1, 3: reliquum est, quod ipsae optime considerabitis, vestri similes feminae sintne Romae, id. Fam. 14, 14, 1: res atque pericula nostra, Sall. C. 52, 2: simul ipse qui suadet considerandus est, Tac. H. 2, 76.— With ex: Rosciorum factum ex ipsius Chrysogoni judicio, Cic. Rosc. Am. 37, 108. —With aliquid ex aliquā re: aliquid ex se et ex suā naturā, Cic. Inv. 1, 10, 14; 2, 58, 176.— β. With de: cum de me ipso ac de meis te considerare velim, Cic. Att. 7, 13, 3: his de rebus velim cum Pomponio consideretis, id. ib. 14, 14, 2: de quā (intercessione) isti ipsi considerabunt, id. Imp. Pomp. 19, 58: de totā re, id. Att. 12, 24, 1.—Impers.: quale sit id, de quo consideretur, inquiry is made, Cic. Off. 3, 4, 18.— γ. With rel.-clause: considerate cum vestris animis vosmet ipsi, ecquem putetis, etc., Cic. Verr. 2, 3, 12, § 29: sed velim consideres, quid faciendum putes, id. Att. 7, 13, 3; Cic. Verr. 2, 5, 68, § 174; Liv. 45, 12, 5: consideres quid agas, quo progrediare, quem hominem et quā ratione defendas, Cic. Verr 2, 5, 68, § 174; Sall. C. 20, 6; 44, 5; Quint. 8, 3, 15; 3, 8, 51 al.: finitimos hostes an amicos velis esse considera, Curt. 7, 8, 30.—So impers.: in quā (parte) quid juris sit consideratur, Cic. Inv. 1, 11, 14.— δ. With ut or ne, to take care, to be considerate (rare): considerandum erit, ut solum pingue sit, Col. 2, 2, 17; so, ut lunā crescente id fiat, id. 8, 5, 9.—Impers.: considerandum est, ne aut temere desperet, etc., Cic. Off. 1, 21, 73.—(ε) Absol.: ille se considerare velle (ait), Cic. Fam. 10, 16, 1.—Hence, A. con-sīdĕranter, adv. (of the P. a. considerans. which is not used), = considerate, in a deliberate, considerate manner (post-Aug. and rare): agere, Val. Max. 8, 1, Ambust. 2: cuneum deponere, Pall. Febr. 17, 2.—Comp. considerantius, acc. to Fronto, p. 2194 P., but without voucher.—Sup. not in use.— B. consīdĕrātus, a, um, P. a., in acc. with 11., maturely reflected upon, considerate, circumspect, cautious, etc. (in good prose; most freq. in Cic.; not in Quint.). 1. Of things: verbum consideratissimum, arbitror, Cic. Font. 9, 19 (v. arbitror, II.): considerata atque provisa via vivendi, id. Par. 5, 1, 34; cf.: considerata (et diligens) excogitatio faciendi aliquid aut non faciendi, id. Inv. 2, 5, 18: nihil, id. Har. Resp. 2, 3: factum, id. Sull. 26, 72: ratio, id. Inv. 2, 54, 164: tarditas, id. Brut. 42, 154: facilitas parum considerata, Cod. Th. 8, 5, 19.— Comp.: consilium, Cic. Att. 9, 2, a, 2.— 2. Transf., as in Engl., to the person: homo, Cic. Caecin. 1, 1; id. Quint. 3, 11: consideratus ac sapiens, Plin. Pan. 44, 5: tardum pro considerato vocent, Liv. 22, 39, 20.— Comp.: consideratior factus Caesar (with tardior), Auct. B. Afr. 73; cf.: unā in re paulo minus consideratus, Cic. Quint. 3, 11.—Adv.: consīdĕrātē, considerately: fieri, Cic. Quint. 16, 51; id. Off. 1, 38, 136: agere, id. ib. 1, 27, 94 al.—Comp., Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 9; Liv. 4, 45, 8; Suet. Caes. 77.—Sup., Cic. Att. 9, 10, 2.
cōnsīdĕrātē Copy link ⓘcōnsīdĕrātē: (adverb) • cōnsīdĕrātē (consideratus), avec réflexion : agere quod agas considerate Cic. Off. 1, 94, faire avec soin tout ce qu'on fait ; bellum consideratius gerere Liv. 4, 45, 8, diriger la guerre avec plus de circonspection || -tissime Cic. Att. 9, 10, 2.
cōnsīdĕrō Copy link ⓘcōnsīdĕrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsīdĕrātē: adverbial • cōnsīdĕrō, āvī, ātum, āre (cum et sidus ?), tr., examiner (considérer) attentivement : [un candélabre] Cic. Verr. 2, 4, 65 ; [de l'argenterie] Verr. 2, 4, 33 ; [une œuvre d'art] Off. 1, 147 ; [le visage de qqn] Com. 20 || [fig.] : in animo Ter. Haut. 385 ; secum Cic. Off. 1, 153, etc., considérer par la pensée ; cum vestris animis considerate ecquem putetis... Cic. Verr. 2, 3, 29, examinez, en réfléchissant bien, s'il y a eu qqn à votre avis... ; ex Chrysogoni judicio Rosciorum factum consideremus Cic. Amer. 108, considérons la conduite des Roscius d'après l'opinion même de Chrysogonus ; quæ qualia sint in Cn. Pompeio consideremus Cic. Pomp. 36, ces qualités, examinons quelles elles sont chez Cn. Pompée || considerare ut subj., veiller avec circonspection à ce que : Cic. Att. 11, 13, 4 ; Off. 1, 73 || [avec ne] prendre bien garde d'éviter que : Cic. Off. 1, 82 ; Att. 12, 43, 2, etc. || [avec de] porter ses réflexions, son examen sur : quippe cum de me ipso ac de meis te considerare velim Cic. Att. 7, 13, 3, puisque je désire que tu consacres tes réflexions à moi-même et à mes intérêts (Pomp. 58 ; Phil. 12, 30 ; Off. 3, 18, etc.).
considerate Copy link ⓘcōnsīdĕrātē: (adverb) CONSIDERATE, ius, issime. [περιεσκεμμένως] Cic. pro Quint. 51 Praetores, vt considerate fieret, comparauerunt. […] 🗁 Page Scan
considero Copy link ⓘcōnsīdĕrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsīdĕrātē: adverbial CONSIDERO, are. [σκέπτομαι, σκοπέω, ἐπισκοπέω, κατανοέω, λογίζομαι] A Siderum contemplatione videtur appellari, inquit Festus, et fignificat Reputare, expendere. […] 🗁 Page Scan
CONSĪDĔRO Copy link ⓘcōnsīdĕrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsīdĕrātē: adverbial CONSĪDĔRO ↗Open in new tab (considero)
considerate (adj.) Copy link Outline I. Cautious1. consīdĕrātus2. prūdens, entisII. Thoughtfully kind • considerate (adj.): I. Cautious: 1. consīdĕrātus: a deliberate and c. judge, lentus et c. judex, Cic. Join also tardus et c.; c. et sapiens, Cic.: v. circumspect. 2. prūdens, entis: v. sagacious, thoughtful. II. Thoughtfully kind: no single word: perh. consideratus atque humanus: I recognise your c. conduct towards me, *agnosco istam in me humanitatem atque diligentiam.
CONSIDERATE Copy link • CONSIDERATEprovidus: cautus: (the words are found in this connection and order), cautus providusque: circumspectus: consideratus. prudens (prudent). (the words are found in this connection and order), prudens et providus; prudens et cautus: diligens (careful in the choice of means, etc.): humanus (kind and attentive): qui aliorum (or alicujus) rationem diligenter habet.