Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 19 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

cōnfūsē: adverbial

cōnfūse: perf part pass masc/neut voc sg

• con-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a.
  1. I. To pour, mingle, or mix together (class. in prose and poetry).
    1. A. Prop.: unā multa jura (cocos), Plaut. Most. 1, 3, 120; cf.: jus confusum sectis herbis, Hor. S. 2, 4, 67: (venenum) in poculo, cum ita confusum esset ut secerni nullo modo posset, Cic. Clu. 62, 173; Dig. 6, 1, 3, § 2: cum ignis oculorum cum eo igne, qui est ob os offusus, se confudit et contulit, Cic. Univ. 14: cumque tuis lacrimis lacrimas confundere nostras, Ov. H. 2, 95: confundere crebroque permiscere mel, acetum, oleum, Plin. 29, 3, 11, § 50: omnia arenti ramo (Medea), Ov. M. 7, 278: (Alpheus) Siculis confunditur undis, mingles, Verg. A. 3, 696: mixtum flumini subibat mare, Curt. 9, 9, 7: (cornua cervi contrita) pulvereae confusa farinae, Ov. Med. Fac. 61: aes auro, Plin. 34, 2, 3, § 5.—
    2. B. Meton.
      1. 1. In gen., to mingle, unite, join, combine (rare): (decorum) totum illud quidem est cum virtute confusum, sed mente cogitatione distinguitur, Cic. Off. 1, 27, 95; so, vera cum falsis, id. Ac. 2, 19, 61: est id quidem in totam orationem confundendum, id. de Or. 2, 79, 322: vis quaedam sentiens quae est toto confusa mundo, id. Div. 1, 52, 118: sermones in unum, Liv. 7, 12, 14; cf. id. 40, 46, 13: duo populi in unum confusi, id. 1, 23, 2: diversum confusa genus panthera camelo ( = camelopardalis, the giraffe), Hor. Ep. 2, 1, 195: rusticus urbano confusus, id. A. P. 213; cf.: quinque continuos dactylos, Quint. 9, 4, 49: subjecta sibi vocalis in unum sonum coalescere et confundi nequiret, id. 1, 7, 26.—Of bringing together in speech: cuperem equidem utrumque (una dijudicare), sed est difficile confundere, Cic. Tusc. 1, 11, 23; cf. id. Brut. 26, 100.—Poet.: proelia cum aliquo, Hor. C. 1, 17, 23 al.—More freq.,
      2. 2. Esp., with the idea of confounding, disarranging, to confound, confuse, jumble together, bring into disorder: an tu haec ita confundis et perturbas, ut quicumque velit, quod velit, quo modo velit possit dedicare? Cic. Dom. 49, 127: omnis corporis atque animi sensus, Lucr. 2, 946; cf. id. 2, 439: aëra per multum confundi verba necesse'st Et conturbari vocem, id. 4, 558: confusa venit vox inque pedita, id. 4, 562 sq.: censeo omnis in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic. Or. 57, 195: particulae primum confusae postea in ordinem adductae a mente divinā, id. Ac. 2, 37, 118: signa et ordines peditum atque equitum, Liv. 9, 27, 10: jura gentium, id. 4, 1, 2: priora, Quint. 10, 5, 23: ordinem disciplinae, Tac. H. 1, 60; cf.: ordinem militiae, id. ib. 2, 93: lusum, Suet. Claud. 33: annum (together with conturbare), id. Aug. 31 et saep.: foedus, to violate (συγχέειν, Hom. Il. 4, 269), Verg. A. 5, 496; 12, 290: summa imis, Curt. 8, 8, 8: imperium, promissa, preces confundit in unum, mingles together, Ov. M. 4, 472: jura et nomina, id. ib. 10, 346: fasque nefasque, id. ib. 6, 585: in chaos, id. ib. 2, 299: mare caelo, Juv. 6, 283 (cf.: caelum terris miscere, id. 2, 25): ora fractis in ossibus, i. e. to disfigure the features, make them undistinguishable, Ov. M. 5, 58; Sen. Troad. 1117; cf.: omnia corporis lineamenta, Petr. 105, 10; Just. 3, 5, 11; and vultus, Luc. 2, 191; 3, 758; Stat. Th. 2, 232: oris notas, Curt. 8, 3, 13: si irruptione fluminis fines agri confudit inundatio, Dig. 19, 2, 31: ossa Non agnoscendo confusa reliquit in ore, Ov. M. 12, 251: vultum Lunae, to cloud, obscure, id. ib. 14, 367.—Of disordered health: neque apparet, quod corpus confuderit, Cels. 3, 5, 3.—
        1. b. Trop., of intellectual confusion, to disturb, disconcert, confound, perplex (freq. after the Aug. per.; perh. not in Cic.): audientium animos, etc., Liv. 45, 42, 1; 34, 50, 1: cum confusa memoria esset, id. 5, 50, 6: nos (fulmina), Quint. 8, 3, 5; Plin. Ep. 3, 10, 2: me gravi dolore (nuntius), id. ib. 5, 5, 1; Quint. 1, 12, 1: intellectum, Plin. 21, 18, 70, § 117: inmitem animum imagine tristi, Tac. H. 1, 44: Alexander pudore confusus, Curt. 7, 7, 23: illum ingens confundit honos inopinaque turbat gloria, Stat. Th. 8, 283; Juv. 7, 68: diligentiam monitoris confundit multitudo, Col. 1, 9, 7.—
  2. II. To diffuse, suffuse, spread over (rare).
    1. A. Prop.: cibus in eam venam, quae cava appellatur, confunditur, diffuses itself, Cic. N. D. 2, 55, 137: vinum in ea (vasa), Col. 12, 28 fin.: cruorem in fossam, Hor. S. 1, 8, 28.—
      1. 2. Poet., to throw in great numbers: tela per foramina muri, Sil. 14, 333.—
    2. B. Trop.: aliquid in totam orationem, Cic. de Or. 2, 79, 322: vim quandam sentientem atque divinam, quae toto confusa mundo sit, id. Div. 2, 15, 35: rosa ingenuo confusa rubore, suffused with, etc., Col. poët. 10, 260.—Hence, confūsus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 2.), brought into disorder, confused, perplexed, disorderly (class. in prose and poetry): ruina mundi, Lucr. 6, 607; cf. natura, id. 6, 600: vox, id. 4, 562; 4, 613; cf.: oratio confusa, perturbata, Cic. de Or. 3, 13, 50: stilus, Quint. 1, 1, 28: verba, Ov. M. 2, 666; 12, 55; 15, 606: suffragium, Liv. 26, 18, 9 Drak. ad loc. (cf.: confusio suffragiorum, Cic. Mur. 23, 47): confusissimus mos, Suet. Aug. 44: clamor, Liv. 30, 6, 2.—With abl.: ipse confusus animo, Liv. 6, 6, 7; cf. id. 35, 35, 18: maerore, id. 35, 15, 9: eodem metu, Quint. 1, 10, 48: somnio, Suet. Caes. 7: irā, pudore, Curt. 7, 7, 23; cf. Ov. H. 21, 111; id. Tr. 3, 1, 81: fletu, Petr. 134, 6: turbā querelarum, Just. 32, 2, 3 al.: ex recenti morsu animi, Liv. 6, 34, 8.—Absol.: Masinissa ex praetorio in tabernaculum suum confusus concessit, Liv. 30, 15, 2: nunc onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus, Cic. Div. 1, 29, 60; Petr. 74, 10; 91, 1 al.: confusus atque incertus animi, Liv. 1, 7, 6: rediit confuso voltu, id. 41, 15, 1; Ov. Tr. 3, 5, 11: ore confuso, Curt. 6, 7, 18; cf.: confusior facies, Tac. A. 4, 63: pavor confusior, Plin. 7, prooem. 1. § 5.— Hence, confūsē, adv., confusedly, without order, disorderly (several times in Cic.; elsewh. rare; not in Quint.): confuse et permiste dispergere aliquid, Cic. Inv. 1, 30, 49: loqui, id. Fin. 2, 9, 27; cf.: confuse varieque sententias dicere, Gell. 14, 2, 17: agere, Cic. N. D. 3, 8, 19: utraque res conjuncte et confuse comparata est, Auct. her. 4, 47, 60: universis mancipiis constitutum pretium, in the lump, Dig. 21, 1, 36.—* Comp.: confusius acta res est, Cic. Phil. 8, 1, 1.—Sup. not in use.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
cōnfūsē Copy link
• cōnfūsē, sans ordre, pêle-mêle : Cic. Inv. 1, 49 ; Fin. 2, 27 ; Nat. 3, 19 || ou cōnfūsim Varro L. 9, 4 || confusius Cic. Phil. 8, 1.
ⓘ

cōnfūsē: adverbial

cōnfūse: perf part pass masc/neut voc sg

• cōnfundō, fūdī, fūsum, ĕre, tr., verser ensemble,
1. mêler, mélanger : confundere crebroque commiscere mel, acetum, oleum Plin. 29, 11, mélanger, en remuant souvent le mélange, du miel, du vinaigre, de l'huile ; cum venenum ita confusum esset (cum pane), ut secerni nullo modo posset Cic. Clu. 173, le poison étant si intimement mélangé (au pain), qu'on ne pouvait pas du tout le distinguer || pass. [avec dat.] : æs auro argentoque confusum Plin. 34, 5, airain mêlé à l'or et à l'argent ; Alpheus Siculis confunditur undis Virg. En. 3, 696, l'Alphée se mêle aux eaux de la mer de Sicile
2. [fig.] mélanger, unir : tanta multitudine confusa Cæs. G. 7, 75, 1, une si grande multitude étant mélangée ; duo populi in unum confusi Liv. 1, 23, 2, deux peuples confondus en un seul ; cuperem utrumque, si posset ; sed est difficile confundere Cic. Tusc. 1, 23, je désirerais que tu fasses les deux choses, si c'était possible ; mais il est difficile de les mêler (de traiter les deux questions en même temps) ; philosophia quæ confundit vera cum falsis Cic. Ac. 2, 61, une philosophie qui mêle le vrai au faux [n'en fait pas le départ]; [dat. poét.] rusticus urbano confusus Hor. P. 213, le paysan mêlé au citadin ; [poét.] confundere prœlia cum aliquo Hor. O. 1, 17, 23, engager un combat contre qqn || part. confusus, a, um, formé par mélange : nec ejus modi est oratio, ut a pluribus confusa videatur Cic. Br. 100, et ce discours n'est pas de nature à montrer l'œuvre d'une collaboration ; res publica ex tribus generibus illis confusa modice Cic. Rep. 2, 41, gouvernement constitué par la combinaison mesurée de ces trois formes
3. mettre pêle-mêle ensemble : particulas primum confusas, postea in ordinem adductas a mente divina Cic. Ac. 2, 118, [d'après Anaxagore] ces corpuscules, d'abord jetés pêle-mêle, ont été ensuite mis en ordre par l'intelligence divine ; an tu hæc ita confundis et perturbas ut...? Cic. Domo 127, ou bien est-ce que tu confonds et brouilles ces questions au point que...? signa et ordines peditum atque equitum confundit Liv. 9, 27, 10, [la cavalerie romaine] jette la confusion dans les enseignes et les rangs de l'infanterie et de la cavalerie ; jura gentium Liv. 4, 1, 2, confondre (bouleverser) les droits des familles || brouiller, rendre méconnaissable : confuderat oris notas pallor Curt. 8, 3, 13, la pâleur de la mort avait confondu tous les traits du visage || confusus, couvert de confusion, de rougeur : Curt. 7, 7, 23 || troubler l'esprit : Liv. 34, 50, 1 ; 45, 42, 1, etc.; Tac. H. 1, 44 ; Plin. Min. Ep. 5, 5, 1 || brouiller (fatiguer) l'esprit, la mémoire, etc. : Plin. 20, 36 ; 21, 117 ; Sen. Ben. 5, 25, 1 ; Quint. 1, 12, 1
4. [pass.] se répandre (être répandu) dans un ensemble, pénétrer : cibus in eam venam quæ cava appellatur confunditur Cic. Nat. 2, 137, l'aliment se répand dans la veine appelée cave ; est id in totam orationem confundendum Cic. de Or. 2, 322, ce soin de plaire doit pénétrer (se fondre) dans le discours entier ; vis divina toto confusa mundo Cic. Div. 2, 35, un principe divin répandu dans tout l'univers.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
confuse Copy link
CONFVSE, Adu. [συγκεχυμένως] Plin. 34, 2 […]
Page Scan
confundo Copy link
ⓘ

cōnfūsē: adverbial

cōnfūse: perf part pass masc/neut voc sg

CONFVNDO, fudi, fusum, ere. [συγχέω, συγχύνω, συνταράττω] Plura in eundem locum Fundere, et sic perturbare, commiscere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CONFUSE Copy link
• CONFUSE
  • miscere (to mix), permiscere (together thoroughly), with anything, aliquid cum aliqua re, aliquid aliqua re or aliquid alicui rei: commiscere (to mix together), with anything, aliquid cum aliqua re or aliquid alicui rei: confundere, with anything, cum aliqua re (PROP., to pour together; hence, figuratively to mingle or confound; e.g., vera cum falsis): turbare: conturbare: perturbare (to bring into confusion: general terms; conturbare and perturbare also = to throw into consternation): to confuse a person by indefinite answers, aliquem incertis responsis implicare: to confuse the minds, animos implicare or confundere: to confuse the understanding, mentem turbare; mentem alienare (to render senseless).
  • Abash, ruborem alicui elicere or afferre. Vid :, also, To CONFOUND.