Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

cōnfīde: pres imperat act 2nd sg

• con-fīdo, fīsus sum, 3,
  1. I. v. n., to trust confidently in something, confide in, rely firmly upon, to believe, be assured of (as an enhancing of sperare, Cic. Att. 6, 9, 1; Nep. Milt. 1, 1; freq. and class. in prose and poetry); constr. with abl., acc. and inf., with dat., rarely with de, ut, or absol.
          1. α. With abl. (in verb. finit. very rare with personal object): aut corporis firmitate aut fortunae stabilitate, Cic. Tusc. 5, 14, 40: copiā et facultate causae, id. Rosc. Com. 1, 2; id. Tusc. 5, 3, 8: illum, quo antea confidebant, metuunt, id. Att. 8, 13, 2; id. Clu. 1, 1: naturā loci, Caes. B. G. 3, 9; 7, 68; id. B. C. 1, 58: castrorum propinquitate, id. ib. 1, 75 fin.; 3, 83; Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 14, 4: jurejurando, Suet. Caes. 86; cf.: neque milites alio duce plus confidere aut audere, Liv. 21, 4, 4: socio Ulixe, Ov. M. 13, 240 (v. also under γ).—So esp. with part. pass.: confisus, a, um: neque Caesar opus intermittit confisus praesidio legionum trium, Caes. B. C. 1, 42; 1, 75; 3, 106; Auct. B. Alex. 10, 5, Auct. B. G. 8, 3; 8, 15; Auct. B. Afr. 49: tam potenti duce confisus, Liv. 24, 5, 12; 28, 42, 12: nullā aliā urbe, Cic. Fam. 12, 14, 4; Lentul. ib. 12, 15, 3: patientiā nostrā, Plin. Pan. 68, 2: senatus consulto, Suet. Caes. 86.—
          2. β. With acc. and inf. (so most freq. in all per.), Plaut. Stich. 3, 2, 1; Ter. Heaut. 1, 1, 108; id. Ad. 5, 3, 40; Cic. Verr. 2, 5, 69, § 177; id. Off. 3, 2, 5; id. Att. 1, 10, 2; 6, 7, 1; 6, 9, 1 al.; Caes. B. G. 1, 23 fin.; id. B. C. 2, 10; Sall. C. 17, 7; id. J. 26, 1; Nep. Milt. 1, 1; Liv. 4, 32, 6; 36, 40, 2; 44, 13, 7; Quint. 5, 12, 17; 11, 1, 92; Suet. Caes. 29; id. Oth. 10; Ov. M. 9, 256: (venti et sol) siccare prius confidunt omnia posse Quam, etc., Lucr. 5, 391.—
          3. γ. With dat. (very freq.; and so almost always of personal objects): me perturbasset ejus sententia, nisi vestrae virtuti constantiaeque confiderem, Cic. Phil. 5, 1, 2; cf. id. Att. 16, 16, A, 5; 1, 9, 2: cui divinationi, id. Fam. 6, 6, 4: his rebus magis quam causae suae, id. Inv. 1, 16, 22; Cic. Verr. 2, 2, 28, § 69; id. Sest. 64, 135; id. Mil. 23, 61; id. Fin. 1, 9, 31; Liv. 38, 48, 13: virtuti militum, Caes. B. C. 3, 24: cui (peditum parti) maxime confidebat, id. ib. 2, 40: equitatui, id. ib. 3, 94; Auct. B. Afr. 60: fidei Romanae, Liv. 21, 19, 10; 22, 18, 8; 29, 12, 1; 40, 12, 15 al.: huic legioni Caesar confidebat maxime, Caes. B. G. 1, 40; 1, 42. —Esp. freq. with sibi, to rely on one's self, have confidence in one's self: neque illi sibi confisi ex portā prodire sunt ausi, Caes. B. C. 3, 7: dum sibi uterque confideret, id. ib. 3, 10; Cic. Fl. 1, 5; id. Clu. 23, 63; id. Har. Resp. 16, 35; id. Ac. 2, 11, 36; id. Fin. 3, 8, 29; id. Lael. 5, 17; 9, 30; id. Rep. 3, 13, 23; Brut. ap. Cic. Ep. ad Brut. 1, 16, 6; Auct. B. Afr. 19; Sen. Tranq. 14, 2; id. Ep. 72, 2; Liv. 4, 18, 1: fidei legionum, Auct. B. Alex. 6, 2: suae virtuti, Liv. 3, 67, 5; 21, 57, 12: felicitati regis sui, Curt. 3, 14, 4: Graecorum erga se benevolentiae, id. 4, 10, 16; 7, 7, 28; 7, 9, 1; 9, 2, 25; Tac. A. 1, 81; 14, 36; id. H. 1, 14; Sen. Ep. 4, 7.—Dub. whether dat. or abl. (cf. supra α): suis bonis. Cic. Tusc. 5, 13, 40: viribus, Caes. B. G. 1, 53: dis immortalibus, Sall. C. 52, 28: his amicis sociisque, id. ib. 16, 4; id. J. 112, 2: suis militibus, Liv. 2, 45, 4: quibus (rebus), Quint. 3, 6, 8: ostento, Suet. Tib. 19 al.—
          4. δ. With de: externis auxiliis de salute urbis confidere, Caes. B. C. 2, 5 fin.: de consuetudine civitatis, Dig. 1, 3, 34; Nep. Milt. 1, 1.—(ε) With acc.: confisus avos, Stat. Th. 2, 573; cf. Prisc. 18, p. 1185 P.; cf.: nihil nimis oportet confidere, Cic. Tusc. 1, 32, 78.—(ζ) With ut, Plin. Ep. 2, 5, 7 (but in Cic. Q. Fr. 1, 2, 5, § 16, confido is prob. a gloss; v. Orell. N. cr.).—(η) Absol.: non confidit, Plaut. Ps. 4, 7, 107: ubi legati satis confidunt, die constituto, Senatus utrisque datur, Sall. J. 13, 9.—*
  2. II. Poet. with inanim. subjects: remis confisa minutis parvula cymba, Prop. 1, 11, 9.—Hence, confīdens, entis, P. a. (lit. confident, trusting to something; hence with exclusive ref. to one's self), selfconfident; in a good and (more freq.) in a bad sense (class.).
    1. A. In a good sense (perh. only ante-class.), bold, daring, undaunted: decet innocentem servum atque innoxium Confidentem esse, Plaut. Capt. 3, 5, 8: qui me alter est audacior homo? aut qui me confidentior? id. Am. 1, 1, 1: senex, ellum, confidens, catus, Ter. And. 5, 2, 14.— Comp.: quod est nimio confidentius, Gell. 10, 26, 9.—
    2. B. In a bad sense, shameless, audacious, impudent: qui fortis est, idem est fidens, quoniam confidens malā consuetudine loquendi in vitio ponitur, ductum verbum a confidendo, quod laudis est, etc., Cic. Tusc. 3, 7, 14: improbus, confidens, nequam, malus videatur, Lucil. ap. Non. p. 262, 11; Turp. ib. p. 262, 13: homo, Ter. Phorm. 1, 2, 73 (cf. Cic. Caecin. 10, 27); Cic. Phil. 7, 1, 3; * Hor. S. 1, 7, 7; Quint. 9, 3, 65; Suet. Dom. 12.—Sup.: juvenum confidentissime, Verg. G. 4, 445: mendacium, App. Mag. p. 318, 27.—Hence, adv.: confīdenter.
      1. 1. In a good sense, boldly, daringly: confidenter hominem contra colloqui, Plaut. Am. 1, 1, 183; 2, 2, 207; id. Capt. 3, 5, 6.— Comp.: dicere, Cic. Cael. 19, 44: loqui, id. de Or. 2, 7, 28.—
      2. 2. In a bad sense, audaciously, impudently, Afran. ap. Non. p. 262, 17; Ter. Heaut. 5, 3, 7.—Sup.: confidentissime resistens, Auct. Her. 2, 5, 8 fin.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
cōnfīdō Copy link
ⓘ

cōnfīde: pres imperat act 2nd sg

• cōnfīdō, fīsus sum, ĕre, intr., se fier à, mettre sa confiance dans ; [avec dat.] equitatui Cæs. C. 3, 94, 5 ; legioni Cæs. G. 1, 40, 15, avoir confiance dans la cavalerie, dans une légion ; sibi confidere, avoir confiance en soi-même : Cic. Fl. 5 ; Clu. 63 ; Ac. 2, 36 ; Læl. 17, etc. ; Cæs. C. 3, 7, 2 ; 3, 10, 7 ; virtuti alicujus Cic. Phil. 5, 1, se fier au courage de qqn ; causæ suæ Cic. Verr. 2, 2, 69, avoir confiance dans sa propre cause (Mil. 61 ; Sest. 135, etc.) || [avec abl.] confidere aliquo Cic. Att. 8, 13, 2, avoir confiance en qqn ; natura loci Cæs. G. 3, 9, 3 ; fortunæ stabilitate Cic. Tusc. 5, 40, avoir confiance dans la nature d'une position, dans la stabilité de la fortune ; tam potenti duce confisi Liv. 24, 5, 12, confiants dans un chef si puissant || [abl. ou dat., douteux] : confisi viribus Cæs. G. 1, 53, confiants dans leurs forces, cf. Cic. Tusc. 5, 40 ; Sall. C. 52, 28, etc. ; [av. de] Apul. Plat. 2, 20 ; [av. in] décad. || [abst] avoir confiance : Pl. Merc. 856 ; Cic. Clu. 156 ; Mil. 78 ; Phil. 6, 14 ; Tusc. 1, 78 ; 3, 14 ; neque milites alio duce plus confidere aut audere Liv. 21, 4, 4, et les soldats sous aucun autre chef n'avaient plus de confiance et d'audace || [avec prop. inf.] avoir la ferme confiance, la ferme conviction que, espérer fermement que : Pl. Amph. 935 ; Capt. 167, etc.; Cic. Verr. 2, 5, 177 ; Cat. 1, 8, etc. || [avec ut] Plin. Min. Ep. 2, 5, 7 || [quod] Amm. 30, 8.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
confido Copy link
ⓘ

cōnfīde: pres imperat act 2nd sg

CONFIDO, isus sum, ere. [πείθομαι, θαῤῥέω] Significat existimare, et firmiter credere, tum de Praeterito, tum de Praesenti, tum de Futuro. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CONFIDE Copy link
• CONFIDE
  • fidere or confidere alicui or alicui rei or aliqua re (to place one’s confidence in anybody or anything): fretum esse aliquo or aliqua re (to trust in, depend upon): niti aliqua re (to rely upon): fiduciam habere alicujus rei (to have confidence in anything): credere: fidem habere or tribuere or adjungere (to put faith in; all four without distinction; Vid: Cic., de Divin: 2, 55, 113: 2, 59, 122): not to confide in anybody, alicui parum fidere; alicui fidem non habere; alicui parvam fidem habere: not to confide at all in anybody, alicui diffidere: Confiding in, fretus aliqua re; nixus aliqua re (trusting in anything, relying on it): ferox aliqua re (confiding presumptuously; e.g., ea, parte virium) :
  • To intrust, credere, concredere: commendare et concredere: committere: permittere (to leave to anybody): mandare: demandare (to give to anybody to keep, or in charge): deponere aliquid apud aliquem (to give anything to anybody in trust): to confide anything to the faith of anybody, fidei alicujus aliquid committere or permittere; tradere in alicujus fidem aliquid: to confide one’s plans to anybody, consilia sua alicui credere: one’s secrets, occulta sua alicui credere: one’s life, vitam suam alicui credere or committere: to confide one’s self to anybody’s protection, se permittere, committere, tradere in alicujus fidem: to confide every thing to anybody, summam fidem rerum omnium alicui habere: to confide several boys to the care of one master, unius magistri curae plures pueros demandare: to confide one’s honour to anybody, existimationem suam committere alicui: to confide in anybody’s secrecy, taciturnitati alicujus aliquid concredere: to confide an office, command, etc., to anybody, munus, imperium alicui dare or mandare: to confide a town to anybody (in order to defend it), *urbem alicui tuendam dare: a person to whom one confides all one’s secrets, secretorum omnium arbiter: a person to whom one may confide anything, or in whom one may entirely confide, homo certus or fidus: a person who confides too easily in others, incautior fidei sestimator.