confession Copy link • confession: confessio: a c. of one's error, peccati sui c., Cic.: to extort c. by torture, c. cruciatu exprimere, Suet.: Liv.: of religious c.: Aug.: Liv.: in modified sense: a c. that the power of the people was greater than that of the consul, c. populi quam consulis vim majorem esse, Liv. Phr.: to make c., confiteri (v. to confess): a c. of faith, *symbŏlum: v. CREED: auricular c., *confessio auricularis: Calv. Inst. (but the phr. should be used only in tech. sense: otherwise rather, confessio ecclesiastica; quae per sacerdotem fit; quae tutis sacerdotis auribus impertitur communicatio).
CONFESSION Copy link • CONFESSIONconfessio: professio [Vid: To CONFESS]. To bring anybody to a confession of anything, aliquem adducere ad confessionem alicujus rei (by persuasion): alicui exprimere confessionem alicujus rei, or exprimere, ut aliquis confiteatur aliquid (by coercive or compulsory means): to extort a confession from anybody, exprimere or extorquere, ut fateatur, etc.; cogere, ut confiteatur or ut concedat (to compel anybody to confess, whether a matter be such or such; Vid: Cic., Tusc., 1, 7, 14, and 1, 8, 15 and 16). Confession, in ecclesiastical sense: *confessio peccatorum: “mysterium sacrum confessionis peccatorum (as a holy act): *ministerium peccatorum cum Deo conciliandorum (as duty of the priest): to go to confession, *obire confessionis mysterium sacrum: to hear confessions, *confitentibus operam dare: the form of confession, confessionis (peccatorum) formula.