conclūsīvē Copy link ⓘconclūsīvē: (adverb) • conclūsīvē, adv. [concludo, II. D.], in form of a conclusion, conclusively, Cassiod. Inst. Div. Litt. 1 med.
con-clūdo Copy link Outline I. Prop. , constr. with ...b. HumorouslyII. Trop.A. To include, compress, restrain, comprise ...B. To end, close, conclude ...C. In rhet., of discourse, to close rhythmically, to round off ...D. In philos. t. t., to conclude, infer, make an inference, to argue, demonstrate; ...1. conclūdenter, by consequence, consequently ...2. conclūsē , with periods rhetorically rounded, harmoniously ... ⓘconclūsī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl · perf ind act 1st sg • con-clūdo, si, sum, 3 (part. perf. solecist. conclausa semina, Col. 3, 12, 2), v. a., to shut up closely, to close up, enclose, confine. I. Prop. (class. in prose and poetry), constr. with in and acc., with adv. and absol. (not with in and abl., for the true read., Cic. Univ. 3 fin., is inclusit): in vincla bestiam nequissimam, Plaut. Rud. 3, 1, 18; cf.: bestias delectationis causā, Cic. Fin. 5, 20, 56 Madv.: eos concludit, magnam hominum multitudinem, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54: quia enim in caveā si forent Conclussi itidem ut pulli gallinacei, Plaut. Curc. 3, 80: conclusam hic habeo uxorem saevam, Ter. Phorm. 5, 1, 17: aliquem in fenestram, Plaut. Cas. 1, 44: me in cellam cum illā, Ter. Ad. 4, 2, 13; cf.: in aediculam, Plaut. Ep. 3, 3, 21: illum aliquo, Ter. Eun. 4, 3, 25: locum sulco, Verg. A. 1, 425: at tu conclusas hircinis follibus auras ... imitare, Hor. S. 1, 4, 19: piscina conclusa porticibus, Suet. Ner. 31: Tigris et Euphrates Mesopotamiam ab utroque latere concludunt, Curt. 5, 1, 15: vulnera cerā, Val. Fl. 1, 479: venti procella conclusa, Lucr. 6, 125: concluso loco, id. 4, 458: primordia conclusa, id. 3, 569: suave locus voci resonat conclusus, Hor. S. 1, 4, 76: conclusa aqua (opp.: profluens amnis), Cic. N. D. 2, 7, 20; cf.: longe aliam esse navigationem concluso mari atque in vastissimo, Caes. B. G. 3, 9: coagmentis ad centrum respondentibus fornices concluduntur, Vitr. 6, 8, 4: statio conclusa atque munita, Dig. 50, 16, 59.— b. Humorously: non placet qui amicos intra dentis conclusos habet, Plaut. Trin. 4, 2, 64.— II. Trop. A. To include, compress, restrain, comprise: omnia fere, quae sunt conclusa nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt, Cic. de Or. 1, 42, 187: fortuna tot res, in unum conclusit diem, Ter. Eun. 5, 8, 17: ut ab illā excludar, huc concludar, i. e. I shall be fettered by this marriage, id. And. 2, 3, 12 (ex ferarum translatione concludar dixit, Don.); id. Hec. 4, 4, 80: concludere jus civile in parvum et angustum locum, Cic. Leg. 1, 5, 17; id. de Or. 1, 61, 260; id. Caes. 22, 63: uno hoc volumine vitam excellentium virorum complurium, Nep. Epam. 4 fin.; cf.: in hanc formulam omnia judicia, Cic. Rosc. Com. 5, 15: eidem et infinitam largitionem remittebas et eundem in angustissimam formulam sponsionis concludebas? id. ib. 4, 12: istum locum in unam speciem, Quint. 6, 2, 1.— B. (Cf. claudo, I. B.) To end, close, conclude: facinus natum a cupiditate, auctum per stuprum, crudelitate perfectum atque conclusum, Cic. Verr. 2, 2, 34, § 82: (ancipites variique casus) exitu notabili concluduntur, id. Fam. 5, 12, 5: provincia in quā laus equitatis, integritatis, facilitatis ad extremum ludorum voluptate concluditur, id. Mur. 20, 41: vitam, Aug. Serm. 322.—Esp., of letters, speech, the written or spoken treatment of any subject, etc.: epistulam, Cic. Att. 9, 10, 5: crimen decumanum, Cic. Verr. 2, 3, 69, § 163: ad illa redeamus eaque ipsa concludamus aliquando, id. Lael. 26, 109: perorationem, id. Or. 35, 122.— C. In rhet., of discourse, to close rhythmically, to round off: verborum ordinem alias aliā terminatione, Cic. Or. 59, 200: sententias, id. ib. 69, 230; cf. id. Brut. 8, 34: concludam si potero Latine; Graecum enim hunc versum nostis omnes, id. Fin. 2, 32, 105: sensum non expleto numero, Quint. 9, 4, 122; cf. id. 9, 4, 123 and 125: verbum acuto tenore (just before: acuto sono finiant), id. 1, 5, 26: versum, Hor. S. 1, 4, 40.— D. In philos. t. t., to conclude, infer, make an inference, to argue, demonstrate; with acc.: singulas argumentationes, Cic. Or. 35, 122; cf. argumentum, id. Ac. 2, 14, 44; Quint. 5, 13, 60: argumentum ratione, Cic. Or. 40, 137: quomodo efficiatur concludaturque ratio, id. Fin. 1, 7, 22: id quod concludere illi velint, non effici ex propositis, nec esse consequens, id. de Or. 2, 53, 215: ex rebus concessis concludi quod velis, id. Fin. 2, 1, 3.—With acc. and inf.: deinde concludebas, summum malum esse dolorem, etc., Cic. Fin. 2, 19, 63; cf. id. Ac. 2, 26, 83.—Absol.: concludere hoc modo: si sunt di, etc., Cic. Div. 2, 49, 101: ea sumunt ad concludendum, quorum iis nihil conceditur, id. ib. 2, 49, 103; Quint. 3, 9, 2; 5, 10, 3; 10, 1, 106; 12, 2, 25.—Hence, P. a.: con-clūsus, a, um, confined, closed, in comp.: locus conclusior, Hyg. Astr. 4, 14.—Subst.: conclūsum, i, n. (acc. to II. D.), a conclusion in a syllogism, Cic. Fin. 3, 8, 27.— Advv. 1. conclūdenter, by consequence, consequently, Boëth. Arist. Elench. Soph. 1, 10, p. 744.—* 2. conclūsē (acc. to II. C.), with periods rhetorically rounded, harmoniously: concluse apteque dicere, Cic. Or. 53, 177.
conclūsus Copy link ⓘconclūsī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl • conclūsus, a, um, Part., from concludo.
conclūsus Copy link ⓘconclūsī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl • conclūsus, ūs, m. [concludo], a shutting up: corporis, Cael. Aur. Tard. 1, 4, 77.
conclūsīvē Copy link ⓘconclūsīvē: (adverb) • conclūsīvē, en forme de conclusion : Cassiod. Inst. div. 1, p. 1112.
conclūsus Copy link ⓘconclūsī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl • conclūsus, a, um, part. p. de concludo || adjt, conclusior Hyg. Astr. 4, 14, plus fermé.
conclūdō Copy link Outline 1 enfermer, enclore, fermer : enfermer des bêtes ; eau enfermée (stagnante) ; ...2 [fig.] enfermer, resserrer : presque tout ce qui, réuni en corps, constitue ...3 clore, finir : finir une lettre, l'exposé d'un chef d'accusation ; si ...4 [rhét.] enfermer dans une phrase bien arrondie, [ou] donner une fin harmonieuse ...5 [philos.] conclure logiquement, terminer par une conclusion en forme : conclure un ... ⓘconclūsī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl · perf ind act 1st sg • conclūdō, clūsī, clūsum, ĕre (cum et cludo = claudo), tr., 1. enfermer, enclore, fermer : bestias Cic. Fin. 5, 56, enfermer des bêtes ; conclusa aqua Cic. Nat. 2, 20, eau enfermée (stagnante) ; in concluso mari Cæs. G. 3, 9, 7, dans une mer enclose [Méditerranée] || in cellam Ter. Ad. 552 ; in angustum locum Cic. Leg. 1, 17, enfermer dans un réduit, dans un lieu étroit || [au pass.] : in cavea conclusi Pl. Curc. 450, enfermés dans une cage (Ter. Phorm. 744) ; conclusæ follibus auræ Hor. S. 1, 4, 19, air enfermé dans un soufflet 2. [fig.] enfermer, resserrer : omnia fere quæ sunt conclusa nunc artibus, dispersa fuerunt Cic. de Or. 1, 187, presque tout ce qui, réuni en corps, constitue maintenant les différents arts, se trouvait dispersé ; uno volumine vitam excellentium virorum complurium concludere Nep. Epam. 4, 5, enfermer en un seul volume la vie de bon nombre d'hommes éminents ; in formulam sponsionis aliquem Cic. Com. 12, enfermer qqn dans la formule de l'engagement réciproque ; orator concludatur in ea quæ sunt... Cic. de Or. 1, 260, que l'orateur se cantonne dans les sujets qui sont... 3. clore, finir : epistulam Cic. Att. 9, 10, 5 ; crimen Cic. Verr. 2, 3, 63, finir une lettre, l'exposé d'un chef d'accusation ; si casus exitu notabili concluduntur Cic. Fam. 5, 12, 5, si les aventures s'achèvent sur un dénouement remarquable, cf. Verr. 2, 2, 82 ; Clu. 50 ; Att. 13, 42, 1, etc. || conclure, donner une conclusion à : ea concludamus aliquando Cic. Læl. 100, arrivons enfin à la conclusion de ce sujet ; concludere ac perorare Cic. de Or. 2, 80, conclure et faire la péroraison || donner en conclusion : perorationem inflammantem concludere Cic. Or. 122, donner pour finir une péroraison qui enflamme 4. [rhét.] enfermer dans une phrase bien arrondie, [ou] donner une fin harmonieuse à la phrase : sententias Cic. Or. 230, enfermer les pensées dans une forme périodique ; oratio conclusa Cic. Or. 20, style aux phrases bien arrondies ; quæ valde laudantur apud illos, ea fere, quia sunt conclusa, laudantur Cic. Or. 170, les parties qu'on loue chez eux, on les loue en général, parce qu'elles ont un tour périodique || [abst] : hi tres pedes male concludunt Cic. Or. 217, ces trois pieds font une mauvaise fin de période || concludere versum Hor. S. 1, 4, 40, faire un vers régulier || [terminaison d'un mot] verba similiter conclusa Cic. Or. 84, mots de même terminaison 5. [philos.] conclure logiquement, terminer par une conclusion en forme : argumentum Cic. Ac. 2, 44 ; argumentationes Cic. Or. 122, conclure un argument, des argumentations || [avec prop. inf.] : concludebas summum malum esse dolorem Cic. Fin. 2, 63, tu concluais que la douleur est le plus grand mal ; [abst] tirer une conclusion, conclure : Cic. Part. 47 ; Div. 2, 103 ; ex aliqua re Cic. de Or. 2, 177, tirer une conclusion de qqch. || [abl. abs. n.] : perfecto et concluso amicitiis nusquam locum esse Cic. Fin. 2, 85, étant acquis et démontré qu'il n'y a place nulle part pour l'amitié. ➳ part. conclausus Col. Rust. 3, 12, 2.
conclusus Copy link ⓘconclūsī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl CONCLVSVS [1], a, um. Partic. [συγκεκλεισμένος] Vt, Conclusa aqua Cic. de Nat. Deor. 2, 20 c. 7. […] 🗁 Page Scan
conclusus Copy link ⓘconclūsī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl CONCLVSVS [2], ûs. m. Cael. Aurel. Tard. 1, 4.
concludo Copy link ⓘconclūsī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl · perf ind act 1st sg CONCLVDO, si, sum, ere. [συνκλείω, συγκατακλείω, κατακλείω, συμφράττω, συνείργω, συμπεραίνω] Simul claudere, vel vndique. […] 🗁 Page Scan
CONCLŬSUS Copy link ⓘconclūsī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl CONCLŬSUS ↗Open in new tab (conclusus)
CONCLŪSUS Copy link ⓘconclūsī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl CONCLŪSUS ↗Open in new tab (conclusus [2])
CONCLŪDO Copy link ⓘconclūsī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl · perf ind act 1st sg CONCLŪDO ↗Open in new tab (concludo)
conclusive Copy link Outline 1. certus2. grăvis, e3. firmus (strong, irrefragable) • conclusive: of arguments, etc. 1. certus: perfectly c. arguments, argumenta certissima, Cic. 2. grăvis, e: i. e. weighty: may be strengthened with satis: no c. argument, *nullum satis grave argumentum. 3. firmus (strong, irrefragable): this seems the most c. proof of ..., firmissimum hoc afferri videtur, cur credamus ..., Cic. Tusc. 1, 13, 30. Phr.: I will furnish c. proofs of the guilt, *tam manifesta sceieris indicia proferam ut res nemini dubia esse videatur: v. foll. art.