Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (12 entries · 21 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

concīsē: adverbial

concīse: perf part pass masc/neut voc sg

• con-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. [caedo], to cut up, cut through, cut away, cut to pieces, to bring to ruin, destroy, etc. (class. in prose and poetry).
  1. I. Prop.
    1. A. In gen.: nervos, Cic. Fl. 30, 73: corpus in partes, Petr. 141, 2: vitulum Ajax, id. 59 fin.: ligna, Ov. F. 2, 647: agrum umidiorem fossis, Plin. 18, 6, 8, § 47: concidere et cremare naves, to break up, Liv. 38, 39, 2: essedum argenteum, Suet. Claud. 16: haec minute, Col. 12, 22.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To cut to pieces, for to beat severely, cudgel soundly: aliquem virgis, Cic. Verr. 2, 1, 47, § 122: loris, Juv. 6, 413: pugnis, id. 3, 300.—
      2. 2. To cut to pieces in war, to cut down, destroy, kill: hi novissimos adorti magnam multitudinem eorum fugientium conciderunt, Caes. B. G. 2, 11: eos inopinantes adgressus magnam partem eorum concidit, id. ib. 1, 12; so Cic. Prov. Cons. 4, 9; id. Att. 5, 16, 4; Nep. Dion, 10, 1; id. Dat. 6, 6; id. Hann. 3, 4.—
      3. 3. In mal. part. (cf. caedo, I. B. 3.), to lie with, Pompon. ap. Non. p. 166, 2; hence caede, concide, in a double sense as an address to gladiators, Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155 Zumpt; cf. Lampr. Elag. 10. —
  2. II. Trop.
    1. A. Of discourse, to divide minutely, dismember, render feeble: nec minutos numeros sequens concidat delumbetque sententias, Cic. Or. 69, 231; cf.: (sunt qui) infringendis concidendisque numeris in quoddam genus abjectum incidant, id. ib. 69, 230; so also Quint. praef. § 24; cf. id. 3, 11, 21; 5, 10, 91; 11, 3, 53 al.—
    2. B. To strike down, to prostrate, ruin, destroy, annul, by word or deed: omnem auctoritatem universi ordinis, Cic. de Or. 3, 1, 4: Antonium decretis vestris, id. Phil. 5, 11, 28: Vatinium arbitratu nostro, to annihilate, id. Q. Fr. 2, 4, 1; cf.: Sevius adlisus est, ceteri conciduntur, are condemned, id. ib. 2, 4, 6: Timocraten totis voluminibus, to confute, id. N. D. 1, 33, 93: testamentum, to revoke, Dig. 28, 4, 1.—*
      1. 2. In Plaut., to deceive, cheat, defraud: em istic homo te articulatim concidit, Plaut. Ep. 3, 4, 52 Ritschl.—Hence, concīsus, a, um, P. a. (in acc. with II. A.), divided, broken up, short, concise: sententiae, Cic. Brut. 17, 66: concisae et angustae disputationes, id. de Or. 2, 14, 61: brevitas, id. ib. 3, 53, 202: brevia illa atque concisa, Quint. 10, 7, 10; cf. thus with brevis, id. 6, 4, 2; and (opp. perpetuus) id. 2, 20, 7; 2, 21, 13; Cic. de Or. 2, 80, 327.—Transf. of the orator Thrasymachus, Cic. Or. 13, 40.—Comp.: insonuerit vox tubae longior atque concisior, Vulg. Jos. 6, 5.—Adv.: concīsē, briefly, concisely: (philosophia) non tam est minute atque concise in actionibus utendum, etc., Quint. 12, 2, 11: ululare, Vulg. Num. 10, 7.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
concīsē Copy link
• concīsē (concisus), minute atque concise Quint. 12, 2, 11, par le menu et dans le détail, [faire un emploi] minutieux et détaillé.
ⓘ

concīsē: adverbial

concīse: perf part pass masc/neut voc sg

• 1 concĭdō, ĭdī, ĕre (cum, cado), intr., tomber ensemble, d'un bloc,
1. tomber, s'écrouler, s'effondrer : conclave concidit Cic. de Or. 2, 353, la salle s'écroula ; funibus abscisis antemnæ concidebant Cæs. G. 3, 14, 7, les câbles une fois coupés, les vergues s'abattaient ; si quo afflictæ casu conciderunt (alces) Cæs. G. 6, 27, 2, si (les élans) s'abattent, renversés par quelque accident || tomber, succomber : nonnulli in ipsa victoria conciderunt Cic. Phil. 14, 31, quelques-uns sont tombés au sein même de la victoire, cf. Tusc. 1, 89 ; Cæs. G. 6, 40, 7, etc. ; vulneribus concidere Cic. Tusc. 3, 66, tomber sous les coups, succomber sous les blessures || [en parl. des victimes immolées] : Lucr. 1, 99 ; 2, 353 ; Tib. 1, 2, 62 ; Ov. H. 6, 76, etc. || [moralement] être renversé, être démonté, démoralisé : Cic. Phil. 2, 107 ; Cat. 2, 5, etc. ; mente concidit Cic. Phil. 3, 24, il perdit contenance ; hostes concidunt animis Hirt. G. 8, 19, 6, les ennemis perdent courage, sont démoralisés
2. [fig.] tomber, s'écrouler (= perdre sa force, son autorité, sa considération, etc.) : victoria Lysandri, qua Athenienses conciderunt Cic. Div. 1, 75, la victoire de Lysandre qui fit s'écrouler la puissance d'Athènes (Mil. 19 ; Domo 96 ; Liv. 30, 44, 7, etc.) ; neque umquam Catilina sine totius Italiæ vastitate concidisset Cic. Sest. 12, et jamais Catilina n'aurait été abattu sans entraîner la dévastation de toute l'Italie || fides concidit Cic. Pomp. 19, le crédit tomba, fut ruiné (Ac. 2, 146 ; Att. 1, 16, 7 ; Cat. 3, 16, etc.).
ⓘ

concīsē: adverbial

concīse: perf part pass masc/neut voc sg

• 2 concīdō, cīdī, cīsum, ĕre (cum, cædo), tr.,
1. couper en morceaux, tailler en pièces, couper : nervos Cic. Fl. 73, couper les nerfs ; sarmenta minute Cato Agr. 37, 3, couper les sarments en menus morceaux ; scrobibus concidere montes Virg. G. 2, 260, couper de fossés les coteaux ; itinera concisa æstuariis Cæs. G. 3, 9, 4, chemins coupés de flaques d'eau laissée par la mer || [fig.] couper, hacher, morceler : sententias Cic. Or. 231, morceler la pensée (Or. 230 ; Ac. 2, 42 ; Sen. Ep. 65, 16 ; 89, 2) || [sens obscène] Lampr. Hel. 10, 5 ; cf. Cic. Verr. 2, 3, 155
2. tailler en pièces, massacrer : exercitum Cic. Div. 1, 77 ; cohortes Cic. Prov. 9, tailler en pièces une armée, des cohortes (Att. 5, 16, 4 ; Fam. 11, 14, 1 ; Cæs. G. 1, 12, 3, etc.)
3. abattre, terrasser : decretis vestris Antonium concidistis Cic. Phil. 5, 28, vous avez terrassé Antoine par vos décrets (Phil. 12, 11 ; Nat. 1, 93, etc.) || [droit] casser, annuler (un testament) : Ulp. Dig. 28, 4, 1
4. rompre (rouer, déchirer) de coups : aliquem virgis Cic. Verr. 2, 1, 122, déchirer qqn à coups de verges ; pugnis et calcibus concisus Cic. Verr. 2, 3, 56, roué de coups de poings et de pieds.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
concise Copy link
CONCISE, Adu. [συγκεκομμένως] Quinctil. 12, 2, 11 Quamquam ea non est tam minute ac concise in orationibus vtendum, quam in disputationibus. De arte disserendi loquitur.
concido Copy link
ⓘ

concīsē: adverbial

concīse: perf part pass masc/neut voc sg

CONCIDO [1], idi, isum, ere. [συγκόπτω] Ex Caedo, significat Minutatim caedere. […]
Page Scan
concido Copy link
ⓘ

concīsē: adverbial

concīse: perf part pass masc/neut voc sg

CONCIDO [2], idi, asum, ere. [καταπίπτω] Ex Cado, simul vel totum, vehementerque adeo cadere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• concise:
      1. 1. brĕvis, e: v. brief.
      2. 2. concīsus (i. e. with all redundancies cut away): c. sentences, c. sententiae, Cic.: c. brevity, c. brevitas, Cic.: joined with angustus, Cic.; with brevis, Quint.
      3. 3. astrictus (ads.): a contracted and c. kind of eloquence (a description applied to logic), contracta et a. eloquentia, Cic.
      4. 4. densus (close in style; having the matter closely packed): in Demosthenes everything is c., in Demosthene d. sunt omnia, Quint.
      5. 5. pressus: implying a simple and unadorned use of language generally: Quint.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CONCISE Copy link
• CONCISE
pressus (figuratively, of an author, orator, etc., and his manner of writing): brevis (short, likewise of an author, etc., and his thoughts, etc.): sententiis densus, creber (rich in thoughts): in angustum coactus (compressed into a small space).