Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (15 entries · 18 senses)
L&S Lewis & Short (7)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
asta Copy link
ⓘ

Asta: fem nom/voc sg

Astā: fem abl sg

• asta, ae, f., v. hasta.
ⓘ

Asta: fem nom/voc sg

Astā: fem abl sg

• hasta (asta), ae, f. [Sanscr. hastas, hand; cf. Gr. root χαδ- in χανδάνω, pre-hendo], a spear (syn.: hastile, dolo, gaesum, sarisa, sparus, lancea, pilum, spiculum, telum, etc.).
  1. I. Lit.
    1. A. Most freq. as a military weapon, a lance, pike, javelin (cf. Becker's Antiq. III. 2, p. 242 sq.): nec eminus hastis aut comminus gladiis uteretur, Cic. de Sen. 6, 19: dum transit, striderat hasta, Enn. ap. Prisc. p. 817 P. (Ann. v. 365 Vahl.): Hastati spargunt hastas, id. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 287 ib.): evelli jussit eam, qua erat transfixus, hastam, Cic. Fin. 2, 30, 97: amentatus hastas torquebit, id. de Or. 1, 57, 242; cf. id. Brut. 78, 271; id. Top. 17, 65: hastas vibrare, id. de Or. 2, 80, 325: jactare, id. ib. 2, 78, 316: dirigere in aliquem, Ov. M. 8, 66: contendere, to hurl, Verg. A. 10, 521: protendere aut colligere, Tac. A. 2, 21 al.—As a symbol of war, sent in making a declaration of the same, Gell. 10, 27, 3; Paul. ex Fest. p. 101 Müll., and thrown into the enemy's territory, Liv 1, 32 fin.; Varr. ap. Serv. Verg. A. 9, 53: pura, i. e. without iron, given to brave soldiers as a mark of distinction, Plin. 7, 28, 29, § 102; Suet. Claud. 28; Inscr. Orell. 3457; cf. Varr. ap. Serv. Verg. A. 6, 760, and Fest. l. l.— As the symbol of legal ownership: festuca uti quasi hastae loco, signo quodam justi dominii, Gai Inst. 4, 16.—
      1. 2. Transf., beyond the milit. sphere: jacet, diffidit, abjecit hastas, i. e. has lost his courage, Cic. Mur. 21, 45.—
    2. B. A spear stuck in the ground at public auctions or where the tribunals of the cenlumviri were held (orig. as a sign of booty gained in battle or of magisterial authority): est enim ausus (Sulla) dicere, hasta posita, cum bona in foro venderet et bonorum virorum et locupletium et certe civium praedam se suam vendere, Cic. Off. 2, 8, 27; cf.: hastam in foro ponere et bona civium voci subicere praeconis, id. ib. 2, 23, 83: hasta posita pro aede Jovis Statoris, bona voci acerbissimae subjecta praeconis, id. Phil. 2, 26, 64: quos non illa inflnita hasta satiavit, id. ib. 4, 4, 9: emptio ab hasta, id. Att. 12, 3, 2: comitibus eorum sub hasta venditis, Liv. 23, 38, 7: municipia Italiae splendidissima sub hasta venierunt, Flor. 3, 21, 27: just hastae, Tac. A. 13, 28: cum censores se jam locationibus abstinerent, convenere ad eos, qui hastae hujus generis assueverant, Liv. 24, 18, 10; as a badge of dignity: hunc miratur adhuc centum gravis hasta virorum, Mart. 7, 63, 7.—Hence, transf., the centumviral court: ut centumviralem hastam, quam quaestura functi consuerant cogere, decemviri cogerent, Suet. Aug. 36 fin.—
    3. C. A little spear with which a bride's hair was parted into locks, Ov. F. 2, 560.—
    4. D. A spear, as a gymnastic weapon, Plaut. Bacch. 1, 1, 38; 3, 3, 24; id. Most. 1, 2, 73.—
  2. II. Transf.
    1. A. Of the form of a comet: jubae effigies mutata in hasta est. Plin. 2, 25, 22, § 90.—
    2. B. I. q. membrum virile, Auct. Priap. 45, 1.
astus Copy link
ⓘ

āsta: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc pl

āstā: fem abl sg

• astus, a, um, adj., v. astutus.
astus Copy link
ⓘ

āsta: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc pl

āstā: fem abl sg

• astus, ūs, m. [Curtius suggests the Sanscr. aksh = to reach, hit, and ὀξύς, swift; and Vanicek, ascia and ἀξίνη, with the idea of sharpness; others ἀσκέω, to practise], adroitness, dexterity; hence, in malam partem, craft, cunning (as a single act, while astutia designates cunning as a habit; until the post-Aug. period found only in the abl., astu, as an adv.; cf. Paul. ex Fest. p. 5 Müll., and Prisc. p. 1012 P.): Satin astu et fallendo callet? Att. Trag. Rel. p. 197 Rib.: Nisi ut astu ingenium linguā laudem et dictis lactem lenibus, id. ib. p. 189: nam doli non doli sunt, nisi astu colas, Plaut. Capt. 2, 1, 30: Sed ut astu sum adgressus ad eas! id. Poen. 5, 4, 53; id. Trin. 4, 2, 123; id. Ep. 4, 1, 19; id. Poen. prol. 111: astu providere, Ter. And. 1, 3, 3: astu rem tractare, id. Eun. 5, 4, 2: Consilio versare dolos ingressus et astu, Incipit haec, Verg. A. 11, 704: ille astu subit, id. ib. 10, 522: aliquem astu adgredi, Tac. A. 2, 64: astus belli, Sil. 16, 32: libertae, Tac. A. 14, 2: oratio, quae astu caret, pondero modo et inpulsu proeliatur, Quint. 9, 1, 20.—In plur.: astus hostium in perniciem ipsis vertebat, Tac. A. 2, 20: praeveniens inimicorum astus, id. ib. 6, 44; 12, 45; Petr. 97: Ulixes nectit pectore astus callidos, Sen. Troad. 527: nunc advoca astus, anime, nunc fraudes, dolos, id. ib. 618: ad insidiarum astus, Gell. 11, 18, 17.
• astūtus, a, um, adj. [a lengthened form of the ante-class. astus, like versutus from versus, cinctutus from cinctus; and astus itself has the form of a P. a., q. v. init.], shrewd, sagacious, expert; or (more freq., cf. astutia) in mal. part., sly, cunning, artful, designing, etc. *
  1. I. Ante-class. form astus, a, um: asta lingua, Att. ap. Non. p. 1, 54.—
  2. II. Class. form astūtus: malus, callidus, astutus admodum, Plaut. Am. 1, 1, 112: Causam dicere adversus astutos, audacīs viros, valentes virgatores, id. As. 3, 2, 19: non tam astutus, neque ita perspicax, Ter. Heaut. 5, 1, 1: verum ego numquam adeo astutus fui, Quin etc., id. Ad. 2, 2, 13: ratio, Cic. Verr. 1, 11 fin.: nihil astutum, id. Or. 19, 64: hoc celandi genus est hominis non aperti, non simplicis, non ingenui; versuti potius, obscuri, astuti, fallacis, id. Off. 3, 13, 57: astuti Getae, Prop. 5, 5, 44: Parthorum astutae tela remissa fugae, id. 4, 8, 54: ut est astuta et ingeniosa sollertia, Plin. 36, 26, 66, § 192, where Jan omits astuta et: gens non astuta, nec callida, Tac. G. 22 et saep.: pro bene sano Ac non incauto fictum astutumque vocamus, Hor. S. 1, 3, 62: homo sagax et astutus, Mart. 12, 88, 4: Est vir astutus multorum eruditor, Vulg. Eccli. 37, 21: vulpes, Hor. S. 2, 3, 186: consilium, Gell. 5, 10 al.—As subst. (eccl. Lat.): Astutus omnia agit cum consilio, Vulg. Prov. 13, 16; ib. Eccli. 18, 28.—Comp.: fallacia astutior, Plaut. Cas. 5, 1, 7: si qui me astutiorem fingit (followed by callidius), Cic. Fam. 3, 8, 6: qui custodit increpationes, astutior fiet, Vulg. Prov. 15, 5.—* Sup.: astutissimus adversarius, Aug. Serm. 17: astutissima calliditas, id. Civ. Dei, 21, 6.— Adv.: astūtē, craftily, cunningly: astute comminisci aliquid, Plaut. Ep. 2, 2, 96: docte atque astute captare, id. Most. 5, 1, 21: consulte, docte atque astute cavere, id. Rud. 4, 7, 14: Astute, shrewdly done, Ter. And. 1, 2, 12: astute labefactare aliquem, id. Eun. 3, 3, 3: satis astute adgredi aliquem, id. Phorm. 5, 8, 75: astute reticere aliquid, Cic. ad Q. Fr. 1, 2, 1: astute nihil agere, Matius ap. Cic. Fam. 11, 28, 3.— Comp.: astutius ponere aliquid, Varr. L. L. 9, 1 Müll.—Sup.: astutissime componere aliquid, Gell. 18, 4: astutissime excogitare, Lact. 1, 22: astutissime fingi, Aug. Civ. Dei, 19, 5.
ⓘ

astā: pres imperat act 2nd sg

• a-sto (asto, Fleck., Rib., B. and K.; adsto, Ritschl, Lachm.), stĭti, no sup., 1, v. n., to stand at or near a person or thing, to stand by, stand (syn.: adsisto, adsum, faveo).
  1. I. Lit. (very freq. and class.); constr. absol., with ad, juxta, propter, in with abl., ante, coram, contra, supra, etc.; with dat., acc., and abl., and with local adv.: astitit illum locum, et illo, et illi, et circa illum, Prisc. p. 1181 P.: marinas propter plagas, Enn. ap. Fest. p. 309 Müll. (Sat. v. 41 Vahl.): si iste stabit, adstato simul, Plaut. Ps. 3. 2, 75: cum omnis multitudo adstaret, Vulg. Lev. 9, 5; ib. Psa. 2, 2; ib. Act. 22, 20: ante ostium, Plaut. Truc. 1, 2, 72; so id. Men. 4, 3, 2: ante aras, Lucr. 1, 90: ante oculos astare, Verg. A. 3, 150: adstare ante Dominum, Vulg. Tob. 12, 15; ib. Luc. 1, 19: intra limen adstate illic, Plaut. Most. 5, 1, 16: ut mihi confidenter contra adstitit! id. Capt. 3, 5, 6: Postquam ille hinc abiit, tu adstas solus! id. Ps. 1, 4, 1; so id. Bacch. 5, 2, 16; id. Stich. 3, 2, 11; id. Mil. 2, 4, 5; 2, 5, 36; id. Poen. 1, 2, 49 al.: adsta atque audi, id. Cist. 2, 3, 53; so id. Ep. 1, 1, 61; id. Most. 1, 4, 11: cum patre astans, Ter. Phorm. 4, 3, 2: cum Alexander in Sigeo ad Achillis tumulum astitisset, Cic. Arch. 10, 24: in eopse adstas lapide, Plaut. Bacch. 4, 7, 17: astat in conspectu meo, Cic. Cat. 4, 2: multis coram adstantibus, Vulg. Gen. 45, 1: adstat coram vobis, ib. Act. 4, 10: supra caput, Verg. A. 4, 702; 5, 10: nec opinanti Mors ad caput adstitit, Lucr. 3, 959: adstiterunt ad januam, Vulg. Act. 10, 17: adstiterunt juxta illos, ib. ib. 1, 10: qui campis adstiterant, Tac. A. 2, 17 Halm: tribunali, id. ib. 12, 36 fin.: mensae, Suet. Tib. 61; so Mart. 8, 56, 13: adstabo tibi, Vulg. Psa. 5, 5; ib. Act. 27, 23: aliquem adstare, Plin. Pan. 23, 2, where Keil reads astaret: limine divae Adstitit, Stat. Th. 9, 607.—
  2. II. Trop.: Certa quidem finis vitae mortalibus adstat, awaits, Lucr. 3, 1078.— Also, to stand at one's side as counsel or aid, to assist (cf.: assisto, adsum, etc.): Amanti supparisator, hortor, adsto, admoneo, gaudeo, Plaut. Am. 3, 4, 10: Dum adsto advocatus cuidam cognato meo, id. Cas. 3, 3, 4.—Poet., of an object still existing or remaining: astante ope barbaricā, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (for this Verg. has: Priami dum regna manebant, A. 2, 22).—
  3. III. Transf., to stand up, to stand upright (cf. ad, I. 1.): squamis astantibus, Verg. G. 3, 545: Minerva, quae est in Parthenone adstans, Plin. 34, 8, 19, § 54, where Jan reads stans.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
asta Copy link
ⓘ

Asta: fem nom/voc sg

Astā: fem abl sg

• 1 asta, v. hasta.
astŭs Copy link
ⓘ

āsta: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc pl

āstā: fem abl sg

• astŭs, ūs, m. [employé surt. à l'abl. sing.], ruse, astuce, fourbe : Virg. En. 11, 704 ; Liv. 28, 21, 10 ; Tac. Ann. 2, 64 || pl., Tac. Ann. 12, 45.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
astus Copy link
ⓘ

āsta: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc pl

āstā: fem abl sg

ASTVS, ûs. m. πανουργία] Astutia: ab [Ἄστυ oppido, in quo qui conuersati assidue sunt, cauti atque acuti esse videntur. […]
Page Scan
asto Copy link
ⓘ

astā: pres imperat act 2nd sg

ASTO, s. ADSTO, iti, itum et atum, are. [παρίστημι] Iuxta stare. […]
Page Scan
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to