ārĕo Copy link Outline I. Lit.II. Trop. of things, to be dried up or ...I. Lit., dry, arid, parchedII. Trop., languishing or fainting from thirst ... ⓘāreō: pres ind act 1st sg • ārĕo, ēre, v. n. [akin to ardere], to be dry (not in Cic.). I. Lit.: ubi (amurca) arebit, Cato, R. R. 76; 69: uti, quom exivissem ex aquā, arerem tamen, Plaut. Rud. 2, 6, 50; 2, 7, 18: (tellus) sucis aret ademtis, Ov. M. 2, 211; so id. ib. 15, 268.— II. Trop. of things, to be dried up or withered: arentibus siti faucibus, Liv. 44, 38; so Sen. Ben. 3, 8: fauces arent, Ov. M. 6, 355: aret ager, Verg. E. 7, 57: pars, super quam non plui, aruit, Vulg. Amos, 4, 7: omnia ligna agri aruerunt, ib. Joel, 1, 12; ib. Marc. 11, 21; ib. Apoc. 14, 15.—Rarely of persons, to languish from thirst: in mediā Tantalus aret aquā, Ov. A. A. 2, 606; so, Sic aret mediis taciti vulgator in undis, id. Am. 3, 7, 51. —Hence, ārens, entis, P. a. I. Lit., dry, arid, parched: saxa, Ov. M. 13, 691: arens alveus (fluminis), Vulg. Jos. 3, 17: arva, Verg. G. 1, 110: rosae, id. ib. 4, 268; id. A. 3, 350: harenae, Hor. C. 3, 4, 31: cetera (loca) abrupta aut arentia, * Tac. A. 15, 42. — II. Trop., languishing or fainting from thirst, thirsty: trepidisque arentia venis Ora patent, Ov. M. 7, 556; 14, 277: faux, Hor. Epod. 14, 4.—Poet. as an epithet of thirst itself: sitis, Ov. H. 4, 174; Sen. Thyest. 5 (cf.: sitis arida, Lucr. 6, 1175; Ov. M. 11, 129).
Ărēus Copy link ⓘĂrēō: masc/neut abl/dat sg • Ărēus, a, um, adj., = Ἄρειος, pertaining to Mars: judicium, the Areopagus, Tac. A. 2, 55; v. Areopagus.
ārĕō Copy link Outline 1 être sec : la terre est sèche2 être desséché, fané : le champ est desséché || [fig.] Tantale brûle ... ⓘāreō: pres ind act 1st sg • ārĕō, ŭī, ēre, intr. 1. être sec : tellus aret Ov. M. 2, 211, la terre est sèche 2. être desséché, fané : aret ager Virg. B. 7, 57, le champ est desséché || [fig.] Tantalus aret Ov. Ars 2, 606, Tantale brûle de soif, cf. Pl. Rud. 533.
Ărēus Copy link ⓘĂrēō: masc/neut abl/dat sg • 1 Ărēus, a, um (Ἄρειος), de l'Aréopage : areum judicium Tac. Ann. 2, 55, l'Aréopage.
Arēus Copy link ⓘĂrēō: masc/neut abl/dat sg • 2 Arēus, ī, m., nom d'un philosophe : Sen. Marc. 4, 2 ; Suet. Aug. 89 || fleuve de Bithynie : Plin. 5, 148.
areo Copy link ⓘāreō: pres ind act 1st sg AREO, ui, ere. [ξηραίνομαι] Aridum et siccum esse. […] 🗁 Page Scan