ăpīcĭus Copy link ⓘăpīcius: masc nom sgĂpīcius: masc nom sg • ăpīcĭus, a, um, adj. [apis], sought by bees, liked by bees; hence, sweet, dainty, = apianus, q. v.: uvae, Cato, R. R. 24, 1; Varr. R. R. 1, 58; Plin. 14, 4, 5, § 46; Macr. S. 2, 16.—Hence, ăpīcĭum, i, n., sc. vinum, Cato, R. R. 6, 5; 7, 1; Varr. R. R. 1, 25.
Ăpīcĭus Copy link Outline I. A.. A notorious epicure under Augustus and Tiberius ...B. The title of a Latin book on cookery ...II. Deriv. ⓘĂpīcius: masc nom sg • Ăpīcĭus, ii, m. I. A.. A notorious epicure under Augustus and Tiberius, Plin. 10, 48, 68, § 133; cf. Tac. A. 4, 1.—Hence, B. The title of a Latin book on cookery, yet extant, in ten books, whose author is unknown, v. Bähr, Lit. Gesch. p. 521; Teuffel, Rom. Lit. § 278, 4.— II. Deriv.: ăpīcĭ-ānus, a, um, adj., of or pertaining to Apicius: coctura, Plin. 19, 8, 41, § 143: patina, Apic. 4, 2: condimenta, Tert. Anim. 33.
ăpīcĭus Copy link ⓘăpīcius: masc nom sgĂpīcius: masc nom sg • 1 ăpīcĭus, a, um, uva apicia Cato Agr. 24, 1, sorte de plant de vigne, cf. Plin. 14, 46 ; apicium vinum ou apicium seul = vin apicien [vin de ce plant particulier]: Cato Agr. 6, 4 ; Varro R. 1, 58. ➳ peut-être est-ce Apicius, a, um, dérivé de Apicius.
Apīcĭus Copy link ⓘăpīcius: masc nom sgĂpīcius: masc nom sg • 2 Apīcĭus, ĭī, m., M. Gavius Apicius [gastronome célèbre] : Plin. 10, 133 ; Sen. Helv. 10, 2 ; Tac. Ann. 4, 1 || -ciānus, a, um, d'Apicius : Plin. 19, 143.
apicius Copy link ⓘăpīcius: masc nom sgĂpīcius: masc nom sg APICIVS [1], i. m. Eo nomine tres commemorantur, omnes gulae studio infames, et artis coquinariae studiosi. […] 🗁 Page Scan
apicius Copy link ⓘăpīcius: masc nom sgĂpīcius: masc nom sg APICIVS [2], a, um. Adi. Vt, Vuae Apiciae Cat. de R. R. 24, 1. Vinum Apicium, Idem c. 6, 5. 7, 2. 24, 2. et Varr. de R. R. 125 Vnde colligas, iam ante Catonis aetatem delicatum aliquem Apicium fuisse.