ăpīcĭus Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg • ăpīcĭus, a, um, adj. [apis], sought by bees, liked by bees; hence, sweet, dainty, = apianus, q. v.: uvae, Cato, R. R. 24, 1; Varr. R. R. 1, 58; Plin. 14, 4, 5, § 46; Macr. S. 2, 16.—Hence, ăpīcĭum, i, n., sc. vinum, Cato, R. R. 6, 5; 7, 1; Varr. R. R. 1, 25.
ăpīcĭus Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg • 1 ăpīcĭus, a, um, uva apicia Cato Agr. 24, 1, sorte de plant de vigne, cf. Plin. 14, 46 ; apicium vinum ou apicium seul = vin apicien [vin de ce plant particulier]: Cato Agr. 6, 4 ; Varro R. 1, 58. ➳ peut-être est-ce Apicius, a, um, dérivé de Apicius.
Apīcĭus Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg • 2 Apīcĭus, ĭī, m., M. Gavius Apicius [gastronome célèbre] : Plin. 10, 133 ; Sen. Helv. 10, 2 ; Tac. Ann. 4, 1 || -ciānus, a, um, d'Apicius : Plin. 19, 143.
apicius Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg APICIVS [1], i. m. Eo nomine tres commemorantur, omnes gulae studio infames, et artis coquinariae studiosi. […] 🗁 Page Scan
apicius Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg APICIVS [2], a, um. Adi. Vt, Vuae Apiciae Cat. de R. R. 24, 1. Vinum Apicium, Idem c. 6, 5. 7, 2. 24, 2. et Varr. de R. R. 125 Vnde colligas, iam ante Catonis aetatem delicatum aliquem Apicium fuisse.