Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

Sardum | que: masc gen pl (poetic)

• Sardi, ōrum, m. [from Σαρδώ, Sardinia],
  1. I. the inhabitants of the island of Sardinia, the Sardinians, Cic. Div. in Caecil. 19, 63; id. Off. 2, 14, 50; id. Balb. 18, 41; noted for their faithlessness, id. Scaur. 19, 42 sq.; hence, prov.: Sardi venales, alius alio nequior, id. Fam. 7, 24, 2; Fest. p. 322 Müll.; Varr. Sat. Men. 78; Aur. Vict. Vir. Ill. 57, 2. —Hence,
    1. A. Sardus, a, um, adj., Sardinian: Tigellius, of Sardinia, Hor. S. 1, 3, 3: mel, id. A. P. 375 (Sardum mel pessimi saporis, Schol.): triticum, Plin. 18, 7, 12, § 66: creta, id. 35, 17, 57, § 196.—
    2. B. Sar-dōus, a, um, adj., = Σαρδῷος, Sardinian: regna, Ov. F. 4, 289: mare, Plin. 3, 5, 10, § 75: insula, i. e. Sardinia, Claud. B. Gild. 508: herba, a poisonous plant, crowfoot, Nemes. Ecl. 4, 53; Ser. Samm. 23, 431.—
    3. C. Sardŏnĭus, a, um, Sardinian: Sardonia herba, Sol. 4; Verg. E. 7, 41: terra, Sil. 12, 343.—
    4. D. Sardĭnĭa, ae, f. (cf. the Gr. Σαρδόνιος, Sardinian), the island of Sardinia, Mel. 2, 7, 19; Varr. R. R. 2, 11, 11; Cic. Scaur. 22, 44; id. Q. Fr. 2, 2, 1; Liv. 23, 32 sq.; Hor. C. 1, 31, 4; Mel. 2, 7, 19; Mart. 4, 60, 6.—
    5. E. Sardĭnĭānus, a, um, adj., Sardinian: tapetes, Varr. ap. Non. 542, 15. —
  2. F. Sardĭnĭensis, e, adj., Sardinian: triumphus, upon the subjection of Sardinia, Nep. Cato, 1 fin.: quaestura, Spart. Sever. 2.
Sardus Copy link
ⓘ

Sardum | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

• Sardus, a, um, v. Sardi, A.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
Sardī Copy link
ⓘ

Sardum | que: masc gen pl (poetic)

• Sardī, ōrum, m. (Σάρδοι), Sardes, habitants de la Sardaigne : Cic. Cæcil. 63 ; Off. 2, 50.
Sardus Copy link
ⓘ

Sardum | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

• Sardus, a, um, de Sardaigne, Sarde : Plin. 18, 66 ; Hor. S. 1, 3, 3 ; Sardum mel Hor. P. 375, miel amer [Schol.].
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
sardi Copy link
ⓘ

Sardum | que: masc gen pl (poetic)

SARDI orum. m. [Σαρδῶοι, Σαρδιανοὶ ὤνιοι] Qui in Sardinia nati sunt. […]
Page Scan
.
sardus Copy link
ⓘ

Sardum | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

SARDVS a, um. Adi. Hor. de Arte Poët. v. 375 Mel sardum, i. Pessimum. De Sardis incolis, vid. supra SARDI.