Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 9 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

mūre: masc/fem abl sg

• mūs, mūris (
  1. I. gen. plur. murum, Arn. 3, 3; usually murium, Cic. N. D. 2, 63, 157; Plin. 8, 27, 41, § 98; v. Neue, Formenl. 1, 286 sq.), comm. [kindred to Greek μῦς; Sanscr. mūsh, the same, from mūsh, furari], a mouse: non solum inquilini, sed etiam mures migraverunt, Cic. Att. 14, 9, 1: exiguus, Verg. G. 1, 181: rusticus, urbanus, Hor. S. 2, 6, 80 al.—Prov., v. mons, I.: neque enim homines murium aut formicarum causā frumentum condunt, Cic. N. D. 2, 63, 158.—Compared with parasites: quasi mures semper edimus alienum cibum, Plaut. Pers. 1, 2, 6.—The ancients included under this name the rat, marten, sable, er mine, e. g. mures domestici, agrestes, aranei, Pontici, Libyci, marini, Plin. 8, 57, 82, § 221; 9, 19, 35, § 71; 10, 65, 85, § 185: pelles, perh. ermine, Amm. 31, 2, 5: Africani, Plin. 30, 6, 14, § 43: odorati, musk - rats, Hier. Ep. 127, 3.—As a term of abuse, you rat: videbo te in publicum, mus, imo terrae tuber, Petr. 58.—As a term of endearment: cum me murem dicis, my little mouse, Mart. 11, 29, 3.—
  2. II. Mus marinus, a kind of crustaceous sea - fish, Plin. 9, 19, 35, § 71; Enn. ap. App. Mag. p. 299 (Heduph. v. 2 Vahl.).
Mūs Copy link
ⓘ

mūre: masc/fem abl sg

• Mūs, muris, m., a Roman surname, e. g. D. Decius Mus, Liv. 10, 14; Cic. Sest. 21, 48; id. Sen. 13, 43.
ⓘ

mūre: masc voc sg

• mūrus (archaic orthogr. moerus, Varr. L. L. 5, 32, § 41 Müll.; Enn. ap. Serv. Verg. G. 1, 18, or Ann. v. 376 Vahl.; Verg. A. 10, 24: moirus, Inscr. Orell. 566), i, m. [from root mū-; cf.: moenia, munis], a wall; esp. a city wall; mostly in plur. (class.; cf.: moenia, paries, maceria).
  1. I. Lit.: muri urbis, Cic. N. D. 3, 40, 94: Helvii intra oppida murosque compelluntur, Caes. B. G. 7, 65: instruere, Nep. Th. 6, 4: ducere, Verg. A. 1, 423: aedificare, Ov. M. 11, 204: marmoreus, a balcony, Calp. Ecl. 7, 48.—Also, the wall of a building, Cic. Att. 2, 4, 7: sanctae res, veluti muri et portae, quodammodo divini juris sunt, Gai. Inst. 2, 9.—
    1. B. Transf.
      1. 1. A bank, mound, dam, Varr. R. R. 1, 14, 3.—
      2. 2. The rim or side of a pot or boiler: quae tenui muro spatiosum colligat orbem, Juv. 4, 132.—
      3. 3. The wooden tower of an elephant, Sil. 9, 601.—
      4. 4. The head-dress of Cybele, ornamented with towers: crinalis, Claud. in. Eutr. 2, 284.—
  2. II. Trop., a wall, a safeguard, protection, defence (rare but class.): lex Aelia et Fufia, propugnacula murique tranquillitatis, Cic. Pis. 4, 9: Graiūm murus Achilles, Ov. M. 13, 280: cor munitum costarum et pectoris muro, Plin. 11, 37, 69, § 181: hic murus aëneus esto, Hor. Ep. 1, 1, 60.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
mūs Copy link
ⓘ

mūre: masc/fem abl sg

• 1 mūs, mūris, m. (μῦς), rat, souris : Cic. Att. 14, 9, 1 ; Ponticus Plin. 8, 221, l'hermine || [terme d'injure] Petr. 58, 4 || [terme de caresse] Mart. 11, 29, 3 || mus marinus, espèce de crustacé : Plin. 9, 71. ➳ gén. plur. habituel murium ; qqf. murum : Cic. Nat. 2, 157.
Mūs Copy link
ⓘ

mūre: masc/fem abl sg

• 2 Mūs, Mūris, m., surnom romain : Cic. Sest. 48 ; Liv. 10, 14.
mūrus Copy link
ⓘ

mūre: masc voc sg

• mūrus, ī, m., mur [d'une ville], rempart : Cic. Nat. 3, 94 ; Cæs. G. 7, 65, 2 ; Virg. En. 1, 423 || mur [de maison], clôture, enceinte : Cic. Att. 2, 4, 7 || remblai, levée, digue : Varro R. 1, 14, 3 || paroi d'un pot : Juv. 4, 132 || tour de bois que porte un éléphant : Sil. 9, 601 || [fig.] mur, rempart, défense, protection : Cic. Pis. 9 ; Phil. 5, 37. ➳ arch. mœrus Varro L. 5, 141 ; Enn. Ann. 419.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
mus Copy link
ⓘ

mūre: masc/fem abl sg

MVS muris. m. [μῦς, σμίνθα] Exiguum animal est, in domibus frequens: Plin. 8, 57 […]
Page Scan
murus Copy link
ⓘ

mūre: masc voc sg

MVRVS i. m. [τεîχος, τύρσις, τοῖχος] A muniendo dicitur; et proprie est, Vrbis lapideus ambitus. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to